Dzień dobry
Zaczyna się weekend, a co za tym idzie powinien być nowy temat na stronę prawda? Dzisiaj o rp, bo w sumie tematy powinny opierać się głównie o RolePlay, a u mnie wiadomo jak jest. Najbardziej zależy mi na temacie mechaniki. No dobra koniec paplania, a czas się wziąć do roboty 🙂
Wszystko było wcześniej wyjaśnione, ale krótko przypomnę.
RolePlay, to gra ról, gra fabularna (niektórzy uważają, że nie), gra towarzyska albo gra wyobraźni.
Najbardziej znane wersje, to: on-line (discord, mess), PnP przy stole (podobnie jak rpg), a może też być rozgrywana na serwerze na przykład Minecraft, czy GTA V, tylko że rozgrywka opiera się głównie na fabule – jak chcecie zagrać w typowe RP zazwyczaj jest informacja, czy chcecie zagrać dodatkowo mechanicznie.
Co to jest RPG (Role Play Game)?
RPG, to po prostu po polsku: gra ról podobnie, jak rp nosi miano gry mechanicznej (mechaniczno-fabularnej), towarzyskiej, gra wyobraźni. To właśnie pierwotną wersją dzisiejszych gier komputerowych i konsolowych, była gra przy stole w Dungeons and Dragons. Jednakże te dwa rodzaje gry na PC czy PnP muszą zostać od siebie rozdzielone, bo nie są tym samym.
RPG jest wzbogacone o elementy mechaniki. RPG może być: gra PC/konsolowa, game on-line (MMO), PnP przy stole (podobnie jak rp) lub on-line (discord, d20).
Wyróżniamy tu jeszcze:
cRPG – computer Role Playing Game, czyli gra fabularna action-cRPG mające na celu zachęcić gracza do wczucia się w postać i do moralnych wyborów (Dragon Age, Wiedźmin). cRPG dzielimy jeszcze z kolei na grę w czasie rzeczywistym, czyli czas w rpg płynie jest na przykład: rozgrywka w dzień lub w nocy, na przykład: tak jest w Wiedźminie. Z kolei drugim rodzajem rozgrywki jest hack’n’shlash – czyli głównym celem rozgrywki jest ulepszanie postaci i walka, a linia fabularna jest mniej ważna i tu przykładem może być Diablo.
jRPG – erpegi japońskiego pochodzenia. Gry takie najczęściej tworzone są na konsole niż na inne platformy do grania. W tych grach najważniejsza jest fabuła oraz klimat. Z kolei walki najczęściej są turowe i przykładem takich gier jest na przykład: Final Fantasy, Chrono Trigger.
MMORPG – Rpg on-line. Rozgrywana na serwerze podobna do gier na PC lub na konsole, w które gra się z innymi graczami serwera, na przykład: Tibia, Margonem, GTAV i inne.
Co to jest LARP (Live Action Role Play)?
LARP – gra podobna do RP i RPG, ale w terenie. Najczęściej są to specjalne wyjazdy, eventy, czy obozy LARP, gdzie ludzie wczuwają się w wymyśloną postać. Całą rozgrywkę można uznać za improwizowany teatr. Akcja może się dziać zarówno w świecie realnym (teren otwarty lub jakieś pomieszczenie), albo w fikcyjnym, ten drugi jest trochę trudniejszy, bo bazuje na wyobraźni uczestników.
Możemy teraz określić jakie tu są podobieństwa i różnice.
1. Decyzja o swojej postaci:
a) RolePlay – to gracz decyduje o swojej postaci, nie ma ograniczeń (Teoretycznie, bo granicą jest wyobraźnia i zasady, o ile są. Ograniczeniem może być także Mistrz Gry, który decyduje, co może stać się postaci w trakcie rozgrywki. Może ja nawet uśmiercić – niestety tak się często zdarza)
b) Role Play Game – gracz zazwyczaj podąża narzuconą ścieżką przez Mistrza Gry lub według zasad ustalonych w rozgrywce, na przykład: według statystyk. Zazwyczaj jest to, jakaś droga rozwoju, schemat. Zazwyczaj występuje tu losowy wpływ na postać, czyli mechanika – rzut kostką, a czasem ciężkie obliczenia mechaniczne w excelu 😀
Przy rozwoju postaci przejmujemy się ekwipunkiem postaci, ubiorem, rozwojem pewnych umiejętności – no i w tym wypadku są ograniczenia niestety.
Samą idee, jak to wygląda w wyobraźni będzie łatwo zrozumieć tym, którzy grają w rpg na kompie, czy też konsoli.
(*Przydało się, gdy grałam na serwerze Star Wars zagranie w Battlefront)
Warto dodać, że dobrym połączeniem może być złączenie RP i RPG, albo wprowadzenia statystyk i mechaniki do RP, ale według zwolenników RolePlay, jakakolwiek matematyka, to już jest RPG. Wielu takich zwolenników, jak słyszy o dodaniu matmy do rozgrywki twierdzi, że to będzie niezrozumiałe i może odstraszać graczy.
Kolega mi dzisiaj podpowiedział, dlatego mu dziękuje za poradę 🙂
„Tam gdzie administrator daje pozwolenie na częściową mechanike w RolePlay, to open RolePlay, a tam gdzie administrator jest zupełnie przeciwny to close RolePlay”.
Kolejnym powodem, dla którego w tym wypadku lepsze jest rpg niż rp w tym przypadku, to statystyki.
Niestety spotkałam się w jednym z RolePlay z dość przykrą sytuacją, gdzie opisywałam swój rozwój postaci – maga, ale go w końcu nie było, bo jak się okazało dla administracji było to zupełnie nieistotne. Zarzucono mi, wtedy że nie rozwijałam postaci, bo nie chodziłam na misje admina (zapomniałam dodać -no i nie byłam pupilem admina). W przypadku rpg nie można tego powiedzieć. Rzucam kostką i albo się uczę, albo nie i konkretnie jest to zapisane w postaci liczb. Ten system ogranicza merysuizm no i niestety częściowo gracza, bo czego nie umie, nie może zrobić – w sumie zgodnie z logiką. Przynajmniej jest to sprawiedliwy system.
c) LARP – gramy swoją postać jakbyśmy nią byli, ale w terenie, na otwartej przestrzeni, czy w lesie. Najczęściej są to obozy LARP. Mamy całkowitą kontrolę nad swoją postacią, bo sami nią jesteśmy.
2. Sposób pisania:
a) RolePlay – są różne style pisania. Najpopularniejszy książkowy w trzeciej osobie, jakbyśmy pisali z kimś książkę. Zdarzają się style książkowe w pierwszej osobie. Jest jeszcze pisanie w osobie drugiej, co ciekawe, ale raczej narusza zasaderp – nietykalności postaci gracza.
Tutaj dochodzi też styl gwiazdkowy (myślnikowy, czy inny wymyślny), który przez miłośników stylu pisania książkowego, rzadko mają poparcie. Utarł się o stereotypy, że stylem gwiazdkowym piszą osoby, które na przykład: „nie potrafią pisać” lub słabo piszą. No, a tak to styl gwiazdkowy jest ponoć nieczytelny oraz używany bardziej przy notatkach.
Jak dla mnie rozdmuchany problem. Różnica jak przy wyborze, czy chcę pierogi ruskie, czy z grzybami. Ja lubię te i te, więc problemu żadnego nie widzę…
b) RPG – krótko – zasadniczo, to głównie styl gwiazdkowy w pierwszej osobie. Czy może być inna forma? Czemu, nie? Wszystko zależy od MG i/lub graczy.
W rpg może brakować głębi postaci poprzez takie opisy jednozdaniowe. Może, to nie znaczy, że musi. Chyba, że to coś w stylu MMORPG, gdzie konsola chatu ogranicza opis.
c) LARP – byłam kiedyś na takim rp on-line na podstawie zasad LARP, ale nie wiedziałam, wtedy, że jest coś takiego. W sumie nawet za bardzo się tym nie interesowałam, ale można też tak grać. Z tym, że wtedy traci cechy Live Action i staje się rp z zasadami LARP.
3. Zasada opisów i tekstu:
a) RolePlay – metoda odgrywania swojej postaci dotyczy, jak najlepszego opisu określającego postaci lub danej sytuacji w jakiej się znajduje, albo emocji, zachowania, a nawet opisu jakiegoś miejsca, rzeczy.
Dzięki temu wpadł mi pomysł na ten blog 🙂
b) RPG – konkretnie, to przedstawianie działań jakie wykonuje postać w danej chwili, a jakieś większe opisy dokonuje narrator i służą głównie jako tło, dekoracja. Zazwyczaj brakuje tu myśli postaci, a rozgrywka opiera sie w głównej mierze na czynach.
c) LARP
4. Wczuwanie się we własną postać:
a) RolePlay – powinno być łatwiejsze wczuwnie, ale zależy od tego na ile znamy swoją postać i ile w nią włożymy. Jeśli gramy postacią, która ma być podobna do nas samych, to raczej problemu nie ma. Ten zaczyna się, gdy tworzymy bardziej skomplikowane postaci – postacie literackie, na przykład: Ja lubię grać złymi charakterami, ale to trzeba umieć i jak kiedyś będzie temat o motywach postaci lub jak opisać środowisko, w którym taka postać się wychowywała.
b) RPG – w czasie gry przy stole w wersje PnP może być trudniej się wczuć w postać, niż na przykład: on-line, a z kolei w typowej grze na kompa, konsole to tutaj jest już inaczej, albo nam spasuje postać wymyślona przez twórcę gry, albo znienawidzimy.
c) LARP – podczas LARPA stajemy się naszą postacią – ciałem i myślami. Musimy sobie wyobrazić, że mamy ciało swojej postaci, no i do wypowiedzi dopasowujemy odpowiedni ton głosu, a emocje, które się pojawiają, powinny być naturalne. Osoba odgrywająca szybko dopasowuje się do myślenia tak, jak fikcyjna postać.
Poza tym każdego z nas wyobraźnia się różni i jaki nie byłby idealny Mistrz Gry, to każdy z nas, może wyobrazić sobie dana rzecz inaczej. NA LARPACH trochę łatwiej o namacalność i łatwiej sobie wyobrazić to, co przedstawia MG. Z kolei jeśli znajdziemy się w sytuacji, gdy ktoś nas śledzi, a my się ukrywamy, to strach towarzyszący grającemu może być znacznie większy niż w grze przez internet, a co za tym idzie w takim rp, rpg wyjdzie z kryjówki, ale na LARPIE nie będzie w stanie.
Photo by Martin Reisch on Unsplash
Ciekawostką jest to, że odgrywanie postaci w rp, rpg, czy LARP różni się. Pojawia się tak zwany dysonans pomiędzy tym, co byśmy zrobili, a co zrobimy. Łatwy przykład z życia. Widzimy wypadek i zgodnie z zasadą pierwszej pomocy, to każdy wie, co trzeba robić, a jak przychodzi, co do czego, to działa się raczej według schematu psychologicznego – „im więcej ludzi tym mniej pomocników poszkodowanemu, ale za to więcej gapiów”, albo z kolei ogarnia człowieka paraliżujący strach i nie może ten nic zrobić. Tak samo jest tutaj. W internecie anonimowi robimy coś, czego nie zrobilibyśmy raczej normalnie.
Polecam tak to poczytać o badaniach (jak dla mnie to taki LARP pod nazwą badań):
Badania „doktora zło” – Philip Zimbardo, który kiedyś zrobił test na studentach i podzielił ich na grupę policjantów oraz grupę więźniów. To badanie zakończyło się powodzeniem dla badań prowadzonych przez mężczyznę, ale skończyło się jednak tragicznie dla studentów, zwłaszcza tych którzy odgrywali więźniów. Tutaj znajdziecie tą historię – http://m.newsweek.pl/wiedza/nauka/eksperyment-zimbardo-eksperyment-wiezienny-stanford-1971-r-,artykuly,386059,1.html
A może pamiętacie zabawę w „policjantów i złodziei”, albo podchody? 🙂 może to nie jest taki typowy LARP
Na pewno największy wybór, to decyzja pomiędzy rp, a rpg. Ja jestem po środku takie rp(g). A Ty drogi czytelniku tego bloga za czym jesteście?
Zachęcam do zostawienia komentarza 🙂
Źródło tekstu: https://allgemeinefestung.blogspot.com/2011/06/kij-w-armate-rp-rpg.html?m=1
http://jatygry.blogspot.com/2014/03/z-wyobraznia-o-krok-dalej-roznice.html?m=1
https://www.gry-online.pl/slownik-gracza-pojecie.asp?ID=30
https://www.gry-online.pl/slownik-gracza-pojecie.asp?ID=33
https://www.gry-online.pl/slownik-gracza-pojecie.asp?ID=103
https://gameplay.pl/news.asp?ID=88039
https://www.eurogamer.pl/articles/2018-05-12-rpg-i-crpg-papier-kontra-komputer
https://pl.wikipedia.org/wiki/JRPG
https://pl.wikipedia.org/wiki/Live_action_role-playing
Źródło obrazka: https://unsplash.com/photos/FiFiVf1xHtkJR Korpa
https://unsplash.com/photos/pEb-Xf_qM0sMartin Reisch
Role Playing Polska 
Cześć
przeczytałem Z zaciekawieniem twój blog jakiś czas temu
także interesuje się tego typu grą ale raczej tak amatorsko Zastanawiam się czy mogę wcielić się w kogoś będąc na przykład w jakiejś grupie kolegów gdzie tylko Niektórzy będą wtajemniczeni ewentualnie na grupie na Facebooku jestem na przykład na grupie# młodość zaczyna się po pięćdziesiątce# i jest tam ze mną parę znajomych osób i chcielibyśmy sobie pograć Tylko nie wiem czy to będzie fair wobec reszty, co byś mi radziła
Pozdrawiam
niuniek
PolubieniePolubienie
Dlaczego nie? Gra ten kto chce. Zapytaj czy chcą inni jeśli nie to umów się tylko z tymi co chcą. Myślę, że nie będzie to jakieś złe. Możesz grać nawet 1:1 i myślę, że też nie będzie problemu 🙂
PolubieniePolubienie
Bardzo spodobał mi się ten artykuł. Osobiście jestem za RPG, jeśli jeszcze gra się z osobami zaufanymi, które rozumieją pojęcie dobrej zabawy dla wszystkich, to mogłabym nawet postawić na RP. Bywałam jednak często na RP, gdzie marysuizm był widoczny gołym okiem, a zwrócenie komuś uwagi kończyło się ‚fochem’. Co do opisów w RP i RPG (odnoszę się do artykułu), moim zdaniem opis myśli postaci w RPG również występuje i jest bardzo przydatny. Dla przyjaciół jestem MG i mogę śmiało powiedzieć, że często wiedząc, co myśli BG, potrafiłam lepiej dostosować sytuacje do postaci. Przykładowo elfka mojej przyjaciółki w myślach miała nadzieję, że NPC coś do niej czuje. Nigdy nie wprowadziłabym romansu, ale dzięki temu, że opisała myśli postaci mogłam przeciągać akcję, a w najmniej spodziewanym momencie NPC zaczął zwracać uwagę na elfkę. Było to dla wszystkich przyjemne wprowadzenie. Pozdrawiam 🙂
PolubieniePolubienie
Osobiście jestem anty-fanem tego jak zostało potraktowane tu rpg. Odniosłem wrażenie jakby to rp było od narracji i fabuły, a rpg to tylko mechanika, losowość i podążanie za tym co powie. Tymczasem takie Fate Core robi ci narracyjną i fabularną przygodę i skupia się nie wokół statystyk, a Aspektów. Losowość oczywiście jest, ale gracz ma duży wpływ na to co się stanie i imo większy niż w zwykłej opisówce (jak lubię nazywać rp), która ma tendencje do adminofaszyzmu: nie możesz mieć takiej i takiej mocy, bo według admina jest zbyt OP. Często jednak nikt nie umie mi w takich grach wyjaśnić gdzie dokładnie stoi granica OP. Także taaa, autor(ka) chyba zbyt dużo grał(a) w OSR itp.
PolubieniePolubienie