Witajcie moi drodzy 🙂
Nie było mnie długo i też wiele w tym czasie się wydarzyło. Jestem sobie na terapii grupowej i zobaczymy za trzy miesiące efekty. Mam nadzieję, że będzie ok. Niby na terapii, a nadal towarzyszy mi brak czasu. Ciągle bym spała w wolnych chwilach. Dzisiaj będzie naprawdę krótki poradnik. Przez ten cały okres urlopowy i tak nie byłam w stanie się ogarnąć. Dlatego wolę wolnym kroczkiem wrócić na bloga. Marzyło mi się wielkie BUM – „taki wpis, że szczęki opadają”, ale szczęki zostaną chyba na własnym miejscu. Nie będę kłamać, że o tym jak napisać baśń korzystałam z jednej książki, którą mega polecam – „Baśnie Braci Grimm dla dorosłych i młodzieży. Bez cenzury” – Philip Pullman. Także zapraszam.
Dzisiejsze historie najpopularniejszych bajek i baśni, które znamy, często odbiegają od swoich pierwszych wersji, które zapoczątkował „nieznany autor”. Opowieści przekazywane były z pokolenia na pokolenie i wtedy właśnie pojawiło się kilku ludzi, którzy postanowili je zebrać.
Photo by Alice Alinari on Unsplash
Co to jest bajka, a co to jest baśń i czym się od siebie różnią?
Bajka – krótki utwór literacki zawierający morał, często wierszowany i czasem żartobliwie napisany. Bohaterami bajek mogą być ludzie, zwierzęta, przedmioty, zjawiska. Wyróżniamy bajki narracyjne (podobne do nowel) oraz bajki epigramatyczne (wierszowane).
Baśń – („bajka magiczna”, klechda, ang. fairy-tale) jest to jeden z utworów epickich podobnych jak bajka, ale gatunek fantasy. Zazwyczaj jest niewielkich rozmiarów i należąca do folkloru. Jest jeszcze odmiana baśni literackiej, która nie należy do folkloru, na przykład: baśnie Andersena, które uznaje się bardziej jako gatunek fantastyczny.
Baśń nie jest przeznaczona tylko i wyłączni dla dzieci. Bajka jest krótsza niż baśń.
My skupimy się konkretnie na baśni. Najbardziej popularne bajki i baśnie zostały zebrane przez braci Grimm. Przekształcili oni pierwotne wersje baśni i bajek według własnego uznania na bardziej „grzeczne wersje”. Nie obeszło się bez krytyki. Potem jednak stały się bardzo popularne wśród dzieci.
W baśni nie istnieje psychologia. Bohaterowie są płascy. Mają ubogie życie wewnętrzne, ale mimo to motywy ich działania są jasne i oczywiste. Dobry bohater jest dobrym bohaterem, a zły złym i nie ma tu żadnej filozofii. Bohaterowie nie myślą tylko od razu działają. Ma się wrażenie jakby brakowało im świadomości.
Postaci znane są najczęściej z roli jaką spełniają w społeczeństwie lub znamy ich tylko z zawodu, a może jeszcze występować przydomek, na przykład: czerwony kapturek. Rzadko zna się ich imiona, a jeśli już jest to najczęściej Jan (Hans), a w angielskich Jack. Niekiedy bohaterowie są zebrani w grupy, jak na przykład: dwunastu braci, siedmiu krasnoludków, którzy rzadko się między sobą różnią.
Jeśli chodzi o szybkość narracji, to w baśni polega na błyskawicznym przechodzeniu od wydarzenia do wydarzenia. Tworząc taką opowieść często ciężko zdecydować się na to jakie wydarzenia są najważniejsze. Podawane są tylko niezbędne fakty. W najlepszych baśniach jest to absolutnie minimum.
Historia opiera się najczęściej na triumfie dobra nad złem. Świat realny przeplatany jest światem magicznym.
Opisywanie krain baśniowych i bohaterów sprowadza się do najpopularniejszych porównań, na przykład: biały jak śnieg lub czerwony jak krew, lub określeń: gęsty las i piękna księżniczka. Nie ma szczegółowych opisów przyrody, ludzi, zwierząt. Nie znamy konkretnie miejsca oraz czasu, gdzie odbywa się akcja. Oczywiście nie jest to regułą, bo zdarzają się baśnie z krótkimi opisami przyrody, które są nieodłącznym elementem fabuły. W tym przypadku opowiadający narrator ma związane ręce, bo musi jak w tragediach greckich dany fragment znać na pamięć. Tak to narrator może zmieniać opowieści według własnego uznania. Może też zależeć to od jego humoru, stanu w jakim się znajduje. Baśń zazwyczaj nie jest tekstem, to właśnie od przedstawiającego tę historię zależy sposób przedstawienia. Od tego jak opowie zależą różne techniki, sposobu podejścia i talentu.
Także tyle na dzisiaj 🙂 baśń nie jest jakąś trudną formą. Ja zauważyłam jednak, że dzisiaj stawia się bardziej na głębię, psychologię postaci i może to też często jest powodem, że początkowi pisarze czerpią informację z bajek i baśni. Ja zaś mam zadanie do zrealizowania. Może kiedyś napisze taką baśń, bo bajkę już pisałam, ale nie udało się wygrać w konkursie. Dajcie znać w komentarzu czy kiedyś próbowaliście pisać baśń?
Najbardziej znane baśnie:
-baśnie spisane przez Andersena
-Księga tysiąca i jednej nocy
-Bajki babci Gąski – Perraulta
-zbiór bajek i baśni braci Grimm
-Pańćantra
-baśnie i legendy Polskie
-baśnie ludowe
-baśnie literackie, na przykład: „Alicja w krainie czarów” oraz „Po drugiej stronie lustra” – Lewis Caroll
Źródło tekstu: https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Bajka
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Baśń
http://roznice.com/sztuka-i-rozrywka/roznice-miedzy-bajka-a-basnia/
Baśnie Braci Grimm dla dorosłych i młodzieży. Bez cenzury” – Philip Pullman.
Źródło zdjęcia: https://unsplash.com/photos/E-3qLqSyQ5EAlice Alinari
Ciekawe, przypadkiem znalazłem tego bloga, próbuje coś napisać, może książkę a tu widzę ciekawe informacje na ten temat. Te wszystkie wpisy są imponujące, to taka gigantyczna praca naukowa o RPG i pisaniu.
PolubieniePolubienie
Już wcześniej o tym myślałam, ale mi się nie chciało i nie miałam motywacji. Wtedy przypadkiem trafiłam na RP i wciągnęło mnie na maksa.
W sumie, gdy pisałam swoje niekończące książki, to ładowałam w nie to co mi przyszło do głowy. Często było nielogiczne (brak strategii), powierzchowne i nudne. Znajomi, z którymi grałam w RP mi to uświadomili, a oni naprawdę znają się na rzeczy. Jak ma się problem z pisaniem polecam jakieś dobre RolePlay, gdzie ludzie zwracają uwagę na błędy, na styl pisania.
Co do informacji, które wrzucam to wszystko co właśnie potrzebowałam do napisania książki. Tyle razy coś szukałam i nie było tego co chciałam. Zaczęłam robić katalogi broni, zaklęć, strojów, zawodów, ale nie motywowało mnie zbytnio. No i zaczęłam od podstaw. Staram się aktualizować informację. Idąc przykładem samego Tolkiena i jego najpiękniejszego świata, to mając podstawową wiedzę można zostać twórcą własnego i tam osadzić swoich bohaterów.
PolubieniePolubienie
A jeszcze są grupy wattepad, na których łatwo można zbadać, czego ludzie nie lubią czytać, jakie błędy popełniają piszący (na przykład: wattepad hejted). Żałuję, że kiedyś ciężko było o takie coś. Jeden rok rozwinął mi pisarskie skrzydła niż dziesięć lat pisania pod wpływem weny.
Do nauki pisania mogę jeszcze polecić Stephena Kinga i jego pamiętnik rzemieślnika.
PolubieniePolubienie