Dzień dobry
Tak wiem dzisiaj spóźniony wpis, który miał być w weekend, ale wiele się u mnie działo. Jakiś ciężki ból głowy. Może kiedyś napiszę cóż mi się zadziało, ale póki co jeszcze nie mam potwierdzenia, co dokładnie się stało. Jest to coś związanego z paranormalnymi tematami. Wielkimi krokami zbliżamy się do ważnego momentu 🙂
Od sierpnia najprawdopodobniej wykupie bloga i odtąd oficjalnie od 27 lipca zaczyna się mój urlop, aż do września 2019 roku. Sierpień uznaje za miesiąc prac nad wyglądem strony, dlatego w tym czasie wpisów nie będzie, ale strona raczej będzie dostępna. Ostatni wpis będzie w tym tygodniu, o czym jeszcze napiszę. Gdyby nie było szukajcie informacji na grupie czy funpage Rp Role Playing Polska. Dlatego też wstrzymuje najważniejsze wpisy o psychotronice i przynależących do tego innych tematach. Pojawią się już na nowej wersji strony 🙂
BIŻUTERIA
-Biżuterię nosiły zarówno kobiety jak i mężczyźni.
-Były to takie ozdoby jak: ozdoby wieszane na szyi naszyjniki (pancerzyki; wiązane blisko szyi; długie napierśniki; loop – wykonany z kilku sznurów różnej długości), we włosach opaski, na uszach (kolczyki) i na rękach (opaski na ramię, pierścienie).
–Wampum (wampumpeag)– to były małe cylindryczne koraliki wykonane z muszli quahog (mercenaria mercenaria) lub whelk. Z nich produkuje się białe koraliki, ale zdarzają się też fioletowe (schuckauhok), były dwukrotnie większe niż te białe. Fioletowe pełniły rolę waluty tak zwanych złotych (wyższej wartości), a białe srebrnych (niższej wartości). Biżuteria taka tworzona była na specjalne okazje lub służyła jako forma waluty przez plemiona północnego-wschodniego lasu i plemiona Wielkich Jezior. Służyły też do wymiany przy umowach zaręczynowych i zawarciu związku. Robiono z nich bransoletki i kolczyków.
-Święty pas wampum był przeznaczony do ceremonii, rytuałów i celów duchowych. Posiadanie tej biżuterii świadczyła o tym, że Indianin pochodzi z bogatej rodziny, o wysokim statusie.
-Ozdoby na uszy (kolczyki) były znakiem wyróżnienia dla bogatych i honorowych. Noszono kilka kolczyków na jednym uchu.
–Hair pipe – długie, smukłe koraliki na włosy, które tworzyły później napierśnik do włosów.
–Napierśnik do włosów – była to tak zwana „fajka do włosów„. Wyglądało to na długą, smukłą, pełną pustych, cyryndlicznych koralików, które używano jako ozdoby do włosów, chokery i napierśniki. Zostały stworzone przez naciągnięcie rzędów długich paciorków na sznurki bydlecę, tworząc skomplikowany napierśnik. Ten był zabezpieczony powrozem, ścięgnem lub skórą i wisiał jak naszyjnik.
-Oprócz pióropuszy (opisane niżej) noszono płoć, karczan jeżozwierza (ang. roach) wykonaną z sierści zwierzęcej (sztywna sierść jeżozwierza, włosy z brody indyka, włosów łosia, włosów białego jelenia). Nakrycie głowy stało prosto jak grzebień. Podtrzymywany był przez rozrzutnik płoci. Dość często do tego dawano pióro orła, które według nich miało nadprzyrodzone moce.
-Noszono też czapki, bandany, turbany.
-Przed przybyciem Europejczyków Indianie wyrabiali koraliki z: drewna, muszli, skóry, kamieni (w tym szlachetnych i półszlachetnych – turkus), włókien roślinnych, piór, metali (złoto, srebro, miedź) skóry i kości słoniowej, potem używali szkła europejskiego.
-Plemię Wielkich Równin tworzyli koraliki ze wzorami geometrycznymi. W miarę upływu czasu zaczęto tworzyć projekty z końmi, żubrów, rąk ludzkich i ludzi.
-W ceremoniach używano różnorodnych masek, ubrań i nakryć głowy.
–Szamani – Nosili przy sobie torby na leki (torby medyczne), w których były różne przedmioty o charakterze symbolicznym lub rytualnym, na przykład: amulety, zioła, przedmioty o nadprzyrodzonej mocy, leki, symbole zwierzęce duchów szczęścia, ochrony lub bitw czy też do zmiany pogody. Szaman z plemion Wielkich Równin nosił w pakiecie obok lekarstw mapę Gwiezdnego Wykresu i Astrologii. Tradycyjna taka torba była robiona ze skór panter, szopów, wydr, bobrów, gadów lub ptaków. Stracenie torby uznawano za straszna hańbę, utratę twarzy i zły omen na przyszłość. Przezywano takiego człowieka jako „człowiek bez leku” lub „ten który stracił lek„. Po stracie właściciel musiał odebrać torbę wrogowi w walce, ale musiał to zrobić sam. Gdyby biały człowiek dotknął torby to byłoby to świętokradztwo.
-Nie mieli w ubraniach kieszeni, dlatego nosili torebki i sakiewki. Torebki były ozdobne i funkcjonalne. Przenosili w nich lustra, farby, fajki, sprzęt do szycia, suszone jedzenie i tytoń. Niektórzy Indianie mieli pas, do którego przyczepiali torebkę (wkładano na pas). Wykonana była najczęściej ze skóry jelenia lub innego zwierzęcia. Ozdobiona była frędzlami, farbami, piórami i koralikami. Kołczany, torebki były wykonywane ze skór pantery, wydr, jenotów, gadów, ptaków i bobrów. Wyróżnia się torebki takie jak perfleche (nosili w niej głównie pemmican – wysokoenergetyczny pokarm), torba na leki i torby pemmican. Wczesne torby były zamykane sznurkiem. Wzorem dekoracyjnym toreb były głównie figury geometryczne, obrazy lub motywy kwiatowe. Drugi rodzaj przedstawiał motywy święte i wojenne. Do ozdabiania używano haftu koralikowego i gęsiego.
Kobiety
-Uwielbiały ozdoby. Nosiły na szyi mnóstwo naszyjników i korali
-Nosiły też długie kolczyki – muszle powieszone na sznurkach, które sięgały aż do pasa.
Mężczyźni
–Wojownicy – przed walką zakładali amulety
–Pióropusz posiadali tylko wielcy wojownicy Wielkich Równin. Miał on religijne znaczenie, bo uznawany był za talizman ochrony. Pióra pokazywały znaczące dokonania osoby, która go nosiła. Każde z plemion miało własne wyróżniające się nakrycie głowy, na przykład: Indianie z lasów nosili mniejsze pióropusze z piór orlich, jastrzębi, indyczych, czapli i żurawi. U Dakotów odpowiednie ułożenie piór miało istotne znaczenie, na przykład: oznakowane na czerwono pióro na szczycie oznaczało, że nieprzyjaciel został zabity, a ścięte na końcu pióro oznaczało podcięcie mu gardła.
-Im więcej piór tym ważniejszy wojownik.
-Zazwyczaj wodzowie nosili jedno pióro, a nie cały pióropusz.
UBRANIA
-Raczej skąpe ubrania. W przypadku koczowników (tak zwanych Apaczów) dominowała nagość.
-Jeśli chodzi o ubrania Indian to były one wykonywane głównie ze skóry jeleni Wapiti (ang. deerskin), który żyje w Ameryce Północnej (Cherokee i Irokezi) lub u innych plemion (Plains) używano skóry bizonów, a jeszcze innych (Inuici) skóry foki lub karibu. Były też jeszcze wykorzystywane futra niedźwiedzi, łosi, królików, łasic, żbików, wydr, królików, gronostajów, skóry ryb i skóry węży. Navajo, Seminole i Apache robili koce i ubrania z roślin lub tkanych nici. Wykorzystywano też korę w celu wytworzenia włókien. Wykorzystywano tkane korzenie świerkowe i jukę zwisłą (ang. bear grass).
-Raczej codzienne stroje nie były przyozdabiane. Zazwyczaj te ozdobione zakładano do tańca, do ceremonii.
-Bardzo ważną, istotną rolę odgrywały wzory, a większość była geometryczna.
-To kobiety głównie robiły ubrania. Zajmowały się opalaniem skóry (proces grabowania). Potem wycinały i szyły odzież. Do barwienia stroju używano naturalnych barwników. Przyozdabiały ubrania za pomocą miękkich, ścięgien, które służyły jako nici i barwionych kolców ursona (igłozwierza) oraz różnokolorowych korali, które kupowały u handlarzy.
-Najczęściej przyozdabiano ubrania futrem gronostaja, królika lub jeżozwierza.
-Okrycie zimowe było wykonywane z futra bizona. Były to głównie płaszcze, futrzane parki.
-Zarówno kobiety jak i mężczyźni oraz dzieci nosili takie same mokasyny z kroju jak i z podobnym wzorem (ornamentyką). Jeśli nie było mokasynów, to były to ciężkie buty – mukluk.
-Mukuluk początkowo wykonywane były z foczej skóry, łosia lub karibu.
-Zimowe mokasyny szyto odwróconym włosiem bizona do wewnątrz i przylegały nieco luźniej do stopy.
-Dość popularne są swetry tkane ręcznie z wełny (najpierw koziej potem owczej).
-Zużyte podeszwy mokasynów wyrzucano, a pozostałą część wykorzystywano ponownie do stworzenia nowych mokasynów.
-Wojownicy nosili czasem napierśniki wykonane z kości na zbroję.
-Ubrania najczęściej miały frędzle, które pełniły rolę dekoracyjną i praktyczną. Praktyczna, bo pozwalały na to, żeby odpychały deszcz. Gdy grzywka ruszała się woda spływała do czubków i szybciej spływała, dzięki czemu ubranie szybciej schło.
-Frędzle nawet dawali do legginsów na szwach, na ramiona sukienek, koszul, kurtek i spodni.
Kobiety
-W niektórych plemionach kobiety niezamężne nosiły w mokasynach cholewki wysokie do kolan.
-Kobiety nosiły owijane spódniczki, a na to zakładały ponczo. W późniejszych czasach zaczęły osić sukienki z rzemykami. W takiej sukience ramiączka były przełożone na ramiona i przywiązywanymi rękawami. Potem nosiły suknie składające się ze zszytych ze sobą dwóch części skór, które miały wywinięty u góry karczek. Dolna krawędź miała nieregularną linię (jakby jeleni ogon) i na końcu była zdobiona frędzlami. Jeszcze późniejsze kroje łączyły już trzy kawałki skóry z odrębnym karczkiem przymocowanym do spódniczki zrobionej z dwóch kawałków skóry. Stroje zdobiono rzędami rzemieni, obszywano rękawy frędzlami, zwłaszcza na bocznych szwach i brzegach. Do dekoracji używano też kolców ursona.
-Kobiety zakładały na łydki legginsy, ale bardziej przypominające dzisiejsze getry.
-Sukienki kobiet zazwyczaj były ze skóry cielęcej.
-Frędzle w sukienkach mogły zwisać z przodu na biust.
Mężczyźni
-Strój męski zazwyczaj to były legginsy tak zwane nogawice, przepaska biodrowa (ang. breechcloth, breechclout) oraz bluza z długimi rękawami lub kamizelka.
-Przepaska biodrowa była kawałkiem materiału, w który wsuwało się pasek. Klapy zakrywały przód i tył. Zimą zakładano tak zwane legginsy. W niektórych plemionach były też kitle lub futrzaste spodnie.
–Wojownicy – walczyli ubrani jedynie w opaski biodrowe, które były wykonane zazwyczaj ze skóry. Jeśli wojownicy nosili koszule to były one bogato przyozdobione zwisającymi frędzlami, skórkami i pękami końskiego włosia. Niekiedy zamiast włosia zwierząt używano włosów ludzkich, które pochodziły od żon, córek. Każdy kosmyk symbolizował jakiś wyczyn.
-Indianie z Wielkich Równin nosili zazwyczaj różnego rodzaju koszule na przykład: „koszula wojenna„. Na takiej koszuli namalowane były linie i obrazki. Dawne koszule były robione ze skóry, w której zostawiano ogon i nogi zwierzęcia. Frędzle w koszulach przydawały się do drobnych napraw.
-Kierując się na południe można uznać, że koszule stawały się coraz bardziej barwne i ozdobione: skręconymi rzemykami, koralami, woreczkami z amuletami, orlimi piórami pomalowanymi na czerwono, albo gwizdkami z orlich kości.
-Na nogach mieli mokasyny długie do kolan o wygiętych do góry płaskich szpicach. Spodnie zszywano przy pomocy kościanych szydeł i ścięgien od wewnętrznej strony, a następnie wywijano. Czasami doszywano elementy, żeby wzmocnić, albo żeby ubranie dawało ciepło kawałki skóry, futra, albo żeby przyozdobić, na przykład: kolorowe płótno, dzwoneczki, kawałki skóry, kawałki futra, malowano, spłaszczano marszczenia, mankiet cholewki lub język nacinano we frędzle lub rąbki. W niektórych plemionach doszywano frędzle w tylnej części mokasynów, co pozwalało na zacieranie śladów.
-Tunika czy koszula noszona przez głowę nazywana była wamus. Często dekorowano ja na piersi i na zewnętrznych szwach ramion frędzlami. Na to zakładano pelerynę obszytą futrem.
-Zakładano też czapkę coonskin, która była futszasta z takim wystającym ogonkiem.
Dzieci
-Chodziły nago, a te starsze ubierane były podobnie jak dorośli. Mali chłopcy mieli przepaskę, a dziewczynki ubierane były w sukienki.
CIAŁO I FRYZURA
-Mają śniadą-żółto-brązową cerę, długie, faliste ciemne włosy, ciemne oczy, szerokie nosy, skąpe owłosienie, zarost i wystające kości policzkowe.
-Zazwyczaj mieli długie włosy, ale nie było to regułą. Układali je w różne fryzury. Jedne plemiona splatały warkocze i dodatkowo w nie wplatano rzemyki. Inni golili się też na łyso. Paunisi nosili tak zwane loki skalpowe. Zmieniali fryzury, gdy było jakieś szczególne zdarzenie, wtedy rozpuszczano włosy lub obcinano warkocze.
Kobiety
-Malowały sobie twarze, a do tego używały barwnika wyrabianego z gliny koloru ochry.
-Kobiece fryzury były to proste włosy (z grzywką lub bez) albo warkocz/warkocze. Creek i Chickasaw nosiły włosy spięte w kok lub tapknotach. Navajo i Pueblo nosiły włosy związane z tyłu – chongo. Na poludniowym-zachodzie noszono włosy rozpuszczone na boku. Dziewice Hopi owijane miały przez matki włosy wokół zakrzywionego drewna i tworzyły w ten sposób okrągły kształt. Następnie wyciągano drewno i przybierało to kształt kwiat squash albo wirowe motyle. Coś w rodzaju kielicha po obu stronach głowy (zamiast kitek takie dwa wyrastające grzyby w poziomie na głowie – squashbloosom whorls). Seminole nosiły deski lub czapki.
Mężczyźni
-Przed walka malowali twarze, ciało, żeby zapewnić sobie niewidzialność i ochronić się przed atakiem. Włosy obowiązywali opaską, albo zakładali kask z jeleniej skóry, który ozdobiony był piórami.
-Fryzury mężczyzn to były głównie rozpuszczone, albo warkocze, albo mieli ogolone głowy. Włosy miały symboliczne znaczenie. W Sioux i Blackfoot mężczyźni na znak żalu i wstydu nosili przednia część fryzury w specjalnych stylach: pompadur (włosy usztywniane gliną lub tłuszczem, żeby się podniosły); z grzywkami, lub małe warkocze/supełki ułożone w różne kształty. Lenape i Irokezi golili głowy pozostawiając mały kosmyk na czubku głowy (do niego mocowali płoć), tonsury (golili obrzeża włosów głowy), lub płoć (sztywny grzebień biegnący pośrodku głowy – coś jak irokez) i mohawk/mohikanin to fryzura, gdzie po wyrwaniu pozostawały kępki włosów. Rdzenni Amerykanie nosili sztuczne karaluchy (płoć), które były zdobione jasnymi włosami jeżozwierza lub jelenia. Ci którzy mieli warkocze i ogolone głowy rzadko zakładali sztuczne karaluchy. Większość Indian nosiła podobnie jak kobiety fryzurę chongo. Potem aż do XIX stały się bardzo popularne chustki na głowę. Niektórzy skręcali w dredy włosy i usztywniali gliną i następnie je malowali.
-Niektórzy mężczyźni nosili wąsy i czasami brody. Chociaż najczęściej mężczyźni byli ogoleni.
CIEKAWOSTKI
-Aktualnie mężczyźni włosy ścinają w żałobie.
-Nadal bardzo popularne są sztuczne karaluchy.
–Skinwalker – uzdrowiciel, medyczny człowiek przyjmuje postać zwierzęcia to głównie bohater legend i mitów.
Kostium skinwalkera (w linku wyżej skinwalker) – skóra niedźwiedzia grizzly, do której dołączano inne kawałki futra i skór: skóry żab, nietoperzy, węży, dzioby, palce, ogon ptaków, kopyta jeleni i kóz.
Źródło obrazka:
https://unsplash.com/photos/ayX003Mabk4
Źródło tekstu:
http://indiansko.blogspot.com/2012/07/jak-ubierali-sie-indianie.html?m=1
http://hantajo.com/pl/indianie-am-pn/stroje/
https://www.ducksters.com/history/native_american_clothing.php
http://www.native-languages.org/clothing.htm
http://www.native-languages.org/hair.htm
http://www.matoska.com/roach_history.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-culture/medicine-bag.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/hair-pipe-breastplate.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/glass-beads.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-culture/skinwalker.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/wampum.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/native-american-jewelry.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/bags-pouches.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/deerskin.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/buckskin-clothing.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/native-american-headdress.htm
https://m.warpaths2peacepipes.com/native-american-clothing/roach-headdress.htm
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz