Dzień dobry
Dzisiaj taki temat. Dawno nie było o modzie 🙂 Zapraszam.
Powszechna w Polsce jest opinia, że dbanie o siebie to zajęcie dla kobiet. Ci panowie, którzy są dobrze ubrani są postrzegani jako ci o odmiennej orientacji seksualnej. Rzekomo prawdziwy mężczyzna powinien nosić przybrudzone smarem dżinsy, skórzaną kurtkę i kilkudniowy zarost. Na szczęście te stereotypy powoli zanikają.
Codzienny ubiór spełnia funkcje praktyczną, ale jest też elementem budowania wizerunku. To jak się jest ubranym wpływa na to jak jest się postrzeganym przez innych ludzi na co dzień. Dobry wizerunek to także dobre samopoczucie, lepsza samoocena i większa pewność siebie.
Klasyfikacja współczesnego klasycznego stroju męskiego wyróżnia trzy podstawowe poziomy formalności:
- formalny
- półformalny
- nieformalny
Na każdym z poziomów wyróżniamy odmianę dzienną i wieczorową.
Co noszą więc mężczyźni?
- Marynarki (szczególnie sprawdza się kołnierz, klapy marynarki, długość marynarki, długość rękawów)
- sportowe – stały się podstawowym elementem stroju roboczego w zawodach, które nie wymagają noszenia garnituru. Wykonane są z takich tkanin jak: bawełna, wełna i len. Kolory mogą być różne (nawet czerwony). Popularne w tych marynarkach są łaty na łokciach (łaty są najczęściej z naturalnej skóry zamszowej lub jej imitacji). Są też sportowe marynarki jesienno-zimowe. Najczęściej są wykonane z tkanin takich jak kaszmir, flanela, sztruks czy też tweed. Z kolei marynarki na okres wiosenno-letni to tkaniny: lekkie wełny, len, kora (ang. sersucker) marszczona bawełna lub mieszanki tkanin (wełna + len, bawełna + len).
- dzianinowe – marynarka nieformalna. Przypomina lekki, zapinany sweter niż sztywne okrycie. Taka marynarka sprawdza się w połączeniu z T-shirtem lub koszulami casualowymi.
- Spodnie
- sztuczkowe spodnie – mają wysoki stan, są noszone na szelkach i są bez mankietów (chociaż w nieformalnych zdarza się, że są).
- dżinsy – najpopularniejsze na świecie, dżins pozostaje obecny w kolekcji praktycznie wszystkich marek odzieżowych. Aktualnie promuje się wąskie i dopasowane jeansy.
- spodnie z wełny czesankowej
- spodnie flanelowe
- eleganckie spodnie z bawełny
- spodnie chino (chinosy) – uniwersalne męskie spodnie
- sztruksy
- lniane (najczęściej wiązane na sznurek)
- bojówki – stały się popularne wśród wykonawców i miłośników regge i hip-hopu.
- szorty – część garderoby letniej
- szorty do pływania – tradycyjnie zastępują kąpielówki
- Płaszcze – kurtki są lepsze niż płaszcze. Są krótkie, lekkie i można je prać.
- dyplomatka – (płaszcz chesterfield) – najbardziej formalny płaszcz jesienno-zimowy. Przylega blisko do ciała i sięga maksymalnie do kolan. Klasyczne wzory to szary, granatowy i czarny.
- płaszcz polo – (ang. polo coat) klasyczny model amerykański, szyty z grubej wełny w kolorze beżowym.
- płaszcz militarny – (ang. british warm) wywodzi się z ubiorów militarnych. Nosili go oficerowie. Pierwotnie był szyty głównie z bardzo grubej, ciężkiej wełny w kolorze zielonkawym.
- płaszcz myśliwski – (ang. covert coat) używany podczas polowań.
- trencz – ubiór o rodowodzie militarnym.
- budrysówka – (ang. duffle coat) wełniany płaszcz z kapturem, zapinany na duże drewniane kołki. Jest to styl półformalny. Najbardziej klasyczne kolory to beż i granat.
- bosmanka – (ang. pea coat) w zasadzie jest to kurtka. Klasyczna bosmanka ma kolor granatowy, dwa rzędy guzików.
- szynel – robiony jest zazwyczaj z grubych materiałów, jest podszyty futrem i ma futrzany kołnierz, a niekiedy i wyłogi. Zazwyczaj jest długi za kolano.
- płaszcz surdutowy – poprawny płaszcz do surduta.
- paletot – płaszcz nieco mniej formalny od płaszcza surdutowego.
- inverness – formalny płaszcz wieczorowy. Płaszcz ten nie posiada rękawów – przekształciły się one w charakterystyczne „skrzydła”.
- peleryna wieczorowa – jedno z poprawnych okryć wierzchnich do fraka. Zapinana jest na broszkę lub łańcuszek (czasem się jej nie zapina). Często ma kontrastującą podszewkę. Peleryna powinna kończyć się na wysokości od kolan do ziemi.
- padok
- ulster – niezbyt formalny płaszcz. Wygląda na pelerynę. Jest podobny do inverness, ale ma rękawy, a pelerynka to odrębny element.
- raglan – luźno leżący, nietaliowany płaszcz stosowany często do fraków.
- Kurtki
- kurtka pikowana – (ang. husky) lekka i prosta kurtka z charakterystycznym pikowaniem w kształcie kwadratów. Najczęściej występuje w kolorze granatowym i ciemnozielonym.
- militarna – (ang. field jacket) stanowiła element odzieży wojskowej. Charakterystyczne cechy oryginału, to cztery duże kieszenie na przodzie, kołnierz w formie stójki i kaptur zwijany w kieszeń na kołnierzu i pagony.
- kurtka wojskowa (ang. wax jacket) – ma powłokę z wosku, co zapewnia nieprzemakalność. W Polsce mało popularna, chociaż jest uniwersalna, bo nadaje się na polowanie i na spacer.
- parka – kurtka na okres zimowy (lub wiosenny). Posiada charakterystyczny duży kaptur (najczęściej z futszastym wykończeniem), długość poniżej linii pośladków oraz czery kieszenie z przodu.
- krótka kurtka ze ściągaczami – (harringtonka/szwedka) ma krótki fason ze ściągaczami przy rękawach i na dole, dwie skośne kieszenie, kołnierz w formie stójki oraz kanciastą podszewkę.
- kurtka dżinsowa – kiedyś była popularna wśród poszukiwaczy złota i kowbojów, a obecnie zalicza się do klasyki ubioru casualowego.
- Kamizelka
- ocieplana – noszone są na różne sposoby. Najczęściej jako ocieplenie pod kurtkę lub płaszcz lub na wierzch.
- Koszule – najpopularniejsze rodzaje tkanin koszulowych to popelina, twill, oksford, len, flanela.
- koszula z bawełny oksford
- koszula lniana
- koszula w kratkę vichy
- koszula dżinsowa – kilka lat temu była kojarzona z kowbojami i stylem country.
- Koszulki polo – łączy elementy sportowej koszuli i T-shirtu.
- T-shirty – kiedyś były elementem bielizny wojskowej. Aktualnie stanowi on jeden z podstawowych elementów męskiej garderoby.
- Swetry – najczęściej z wełny
- z trójkątnym wycięciem (v-neck)
- kardigan
- golf
- suwak – połączenie golfu i swetra z wycięciem trójkątnym
- z okrągłym wycięciem
- Bluzy
- bluza rugby
- bluza z kapturem
- Garnitur (klapy, butonierka (ozdobna dziurka w klapie marynarki, która kiedyś była dziurką guzikową, ale aktualnie spełnia rolę dekoracyjną lub służy do umiejscowienia w niej kwiatka, baź drobnych elementów ozdobnych – przypinki, spinki węzełkowe, filcowe, kwiatki itp.), kozerka (miejsce, w którym kołnierz łączy się z klapami), brustasza (kieszonka na piersi marynarki, w której umieszcza się poszetkę), guziki (najpopularniejszy rodzaj zapięcia to dwa guziki, rzadziej spotykane marynarki trzyguzikowe. Najczęściej stosuje się guziki plastikowe, a w odzieży droższych marek i szytych na miarę guziki mogą być z rogu bawołu), kieszenie (klasycznie są to dwie kieszenie z krawędziami równoległymi. W przypadku stylu brytyjskiego stosuje się kieszenie skośne), biletówka (niewielka kieszonka umiejscowiona nad dużą kieszenią, ale obecnie rzadko się ją spotka), kołnierz, rozcięcia (szlice – element marynarki, który miał zapewniać komfort przy siadaniu podczas jazdy konnej, a obecnie pełni rolę ozdobną), guziki przy rękawach (kiedyś świadczyły o tym, że marynarka jest produktem luksusowym, szytym na miarę).
- Żakiet – (morning coat, cutaway) formalny strój dzienny, odpowiednik fraka. Składa się z marynarki w kolorze czarnym lub ciemnoszarym (marengo) oraz spodni w innym kolorze (spodnie sztuczkowe). Spodnie mają stan wysoki i są noszone na szelkach. Do kompletu zaliczana jest także kamizelka. Najczęściej żakiet noszony jest przez pana młodego i gości, pogrzeb lub ważne uroczystości państwowe.
- Garnitur żakietowy – mniej formalna wersja żakietu.
- Smoking – (dinner jacket, tuxedo, black tie) strój wieczorowy, nie powinno się go nosić przed zmrokiem. Ma niższy stopień formalności niż frak. Obowiązkowym dodatkiem do smokingu jest pas smokingowy (zwany pasem hiszpańskim) i mucha. Z pasa można zrezygnować, jeśli pod marynarką jest kamizelka (czarna lub biała). Do smokingu nie należy zakładać krawatu. Można włożyć żywy kwiat do butonierki (na przykład biały goździk i biała gardenia, a dopuszczalne są też kwiaty w kolorze czerwonym). Koszula do smokingu musi mieć kolor biały. Najlepiej zakładać na wesela, do filharmonii, na bal sylwestrowy, oficjalne imprezy.
- Frak – (white tie) najbardziej formalny strój męski, na który składają się marynarka frakowa oraz spodnie wieczorowe z tej samej tkaniny – czarnej wełny. Marynarka jest odcięta w pasie z polami wyciętymi prostokątnie mniej więcej do połowy. Tworzy to charakterystyczny „jaskółczy ogon”, który jest zaokrąglony na dole. Wyróżniamy dwa kolory: czarny oraz ciemnogranatowy. Powinien ten strój być noszony po zmroku. Spodnie pozbawione są mankietów i noszone są na szelkach. Obowiązkowym elementem jest biała kamizelka (czarna jest błędem), najczęściej szyta z bawełnianej piki. Z tej samej tkaniny musi być także mucha, w kolorze białym. Koszula również musi być koniecznie biała. Najlepszym obuwiem do fraka są czarne wsuwane czółenka (eskapriny) z płaskimi rypsowymi kokardami. Dopuszczalne są też czarne oksfordy wypolerowane na wysoki połysk. Najlepiej zakładać na gale orderowe, operę i uroczyste bale.
- Stroller – zestaw mniej formalny niż żakiet. Najczęściej zakładany strój na ślub i początek wesela. Składa się z czarnej lub grafitowej marynarki, jasnoszarej kamizelki, czarno-szarych (tak zwanych sztuczkowych) spodni i krawata.
- Surdut
- Buty:
- Półbuty:
- Wiedenki (oksfordy) – eleganckie. Ich charakterystyczną cechą jest nakładany nosek, zamknięta przyszwa i cienka skórzana podeszwa.
- Angielki (debry) – niższy stopień elegancji niż wiedenki.
- Lotniki – buty wykonane z jednego kawałka skóry, szew znajduje się w tylnej części cholewki.
- Brogsy – uniwersalne buty.
- Mońki – buty o klasycznym kształcie kopyta z charakterystycznymi zapięciami na klamerki (zazwyczaj dwie).
- Mokasyny:
- Loafersy (ang. penny loafers) – najbardziej klasyczne i eleganckie z mokasynów.
- Mokasyny z frędzelkami (ang. tassell loafers) – uwielbiają je włosi.
- Mokasyny samochodowe (ang. driving mocs, car shoes).
- Mokasyny żeglarskie (ang. boat shoes)
- buty wysokie:
- trzewiki eleganckie – buty typu oksford, z zamkniętą podeszwą i nakładanym noskiem, ale w wersji wysokiej.
- trzewiki półeleganckie – buty typu brogsy, ale w wersji za kostkę.
- sztyblety
- trzewiki chukka
- trzewiki na guziki
- buty zimowe – wykonane z grubej skóry i osadzone na masywnej podeszwie.
- buty sportowe:
- trampki – najpopularniejsze buty.
- tenisówki
- sneakersy
- espadryle – uszyte z płótna lnianego lub bawełnianego. Podeszwa wykonana jest z jutowej plecionki. Są bardzo lekkie i przewiewne, niestety nietrwałe.
- sandały
- Półbuty:
- Skarpety – skarpety dopełniają całą stylizację. Skarpety powinny mieć odpowiednią długość – nie mogą odsłaniać fragmentu łydki.
- Krawat – wzór krawata w dużym stopniu wpływa na jego zastosowanie i stopień formalności. Im drobniejszy i bardziej stonowany wzór, tym krawat jest bardziej elegancki.
- krawaty dziergane – knity. Wykonywane są przeważnie z jedwabiu, rzadziej z wełny i bawełny.
- krawat grenadyny
- krawaty wełniane, bawełniane i lniane
- Mucha – jest obowiązkowym dodatkiem fraka i smokingu. W przypadku fraka powinna być uszyta z białej bawełnianej tkaniny zwanej piką, z charakterystyczną „waflową” fakturą – tej samej co kamizelka frakowa. AZ kolei do smokingu potrzebna jest czarna mucha o fakturze i odcieniu zbliżonym do klap marynarki.
- Spinki – koszule z podwójnym mankietem wymagają wykorzystania spinek. Coraz popularniejsze stają się także mniej formalne spinki do koszul codziennych. Współcześnie najbardziej popularnym materiałem, z którego wykonuje się spinki jest srebro. Rzadko zdarzają się spinki złote czy platynowe. Coraz bardziej popularne stają się spinki ze stali, tytanu oraz metalu połączonego z kamieniami ozdobnymi, drewnem, ceramiką, emalią czy nawet plastikiem.
- spinki supełkowe – wykonane z kolorowych sznurków.
- Paski – spodnie, które mają szlufki wokół pasa, powinny mieć pasek, bo bez niego wyglądają niekompletnie. Najpopularniejsze są paski skórzane. Zazwyczaj te 3 – 3,5 cm są wykonane z błyszczącej skory. Paski szersze są robione ze skóry matowej.
- plecione
- parciane
- Szalik
- Rękawiczki
- Torby, teczki, plecaki
- Nakrycia głowy:
- kapelusz fedora – zazwyczaj wykonany z miękkiego, nieprzemakalnego filcu. Ma dość duże rondo, a w główce wgłębienie. Najczęściej występuje w kolorze czarnym, szarym, zielonym lub brązowym.
- kapelusz panama – odpowiednik fedory, ale w wersji letniej. Oryginalne panamy wyplata się z liści palmy panamskiej.
- czapka dzianinowa – najczęściej noszona czapka gdy jest siarczysty mróz.
- kaszkiet – okrycie głowy będące stadium pośrednim pomiędzy klasycznym kapeluszem, a czapką z dzianiny. Najczęściej szyje się go z tweedu, wełnianej flaneli, sztruksu lub bawełny woskowanej, a w wersji letniej z lnu.
- uszatka – w pewnych krajach jest elementem zimowego ubioru służb mundurowych. Charakterystyczne są tutaj klapy, chociaż lepiej wyglądają związane do góry.
- czapka z daszkiem – najbardziej sportowe okrycie głowy, zdecydowanie najpopularniejsze wśród osób młodych.
- cylinder – występuje w trzech odmianach:
- czarny z jedwabnego pluszu (może być ewentualnie zastąpiony cylindrem czarnym futszastym)
- szary filcowy
- czarny składany (szapoklak, gibus)
- melonik – kapelusz mniej formalny od homburga.
- homburg – ciemny i granatowy noszony przez strollerów/stresmannów i do smokingów.
- kanotier – letni odpowiednik homburga.
- trilby – mniejsza fedora. Ma wąskie rondo, mocno wywinięte.
- Szlafrok – najpopularniejszy ze strojów domowych. Zakłada się go często na piżamę przed spaniem, a także po wstaniu. Szlafrok kwalifikowany jest jako marynarka. Zazwyczaj sięga do kolan, a czasem nawet do ziemi. Ma kołnierz szalowy i czasami mankiety. Szlafroki zawiązuje się zazwyczaj za pomocą paska. Szlafroki wykonane są najczęściej z jedwabiu, bawełny, flaneli lub aksamitu.
- Bonżurka – podobna do szlafroka, ale jest krótsza (mniej więcej do połowy uda). Można powiedzieć, że jest dzienną odmianą marynarki smokingowej.
KOLORY UBRAŃ
Casualowo używa się kolorów granatowego, który utożsamiany jest z profesjonalizmem i dobrym stylem. Jest doskonałym elementem bazy garderoby, gdyż łączy się bardzo dobrze z wieloma innymi kolorami (w zasadzie z czernią nie tworzy dobrego połączenia).
Beżowy jest kojarzony jako uniwersalny, jako moda nieformalna.
Wbrew opiniom czerń wcale nie jest uniwersalna, co prawda pasuje każdemu i na każdą okazję, ale jest to mit, bo najczęściej sprawdza się do okazji wieczorowych i żałobnych.
MATERIAŁY UBRAŃ
Wełna – najpopularniejsza tkanina garniturowa, idealna na garnitury codzienne i wieczorowe.
Tweed – gruby rodzaj wełny kojarzony ze stylem brytyjskim. Częściej stosowany do szycia marynarek sportowych niż garniturów. Najpopularniejszy wzór tweedu to jodełka.
Fresko – rodzaj tkaniny o płóciennym splocie. W dotyku jest dość sztywny i szorstki, ale daje wysoki komfort. Sprawdza się przy większych upałach, lepiej niż len.
Kaszmir – ekskluzywny rodzaj wełny pozyskiwany z kóz kaszmirskich. Jest niezwykle miękki. Bardzo rzadko spotyka się garnitury wykonane w stu procentach z kaszmiru, najczęściej stosuje się go jako dodatek do tradycyjnej wełny.
Len – tkanina idealna na sezon letni. Jest gniotliwy, więc nadaje się wyłącznie do garniturów mniej formalnych. Stosuje się mieszanki z wełną (len 30-40 procent/wełna (60-70), dzięki temu nie gniecie się.
RODZAJE TKANIN
Gładka
W kratkę
W prążek
Drobne wzorki
Źródło obrazka:
https://unsplash.com/photos/_7LbC5J-jw4
Źródło tekstu:
Rzeczowo o modzie męskiej – Michał Kędziora
Forma style – o strojach formalnych i tematach z nimi związanymi – Dr Kilroy
https://www.witleather.pl/132,kapelusz-trilby.html
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz