Dzieci część 4 – Przyjaźń u dzieci

Dzień dobry

Dzisiaj taki temat. Zapraszam

Przyjaźń jest dla każdego człowieka jedną z najważniejszych wartości w życiu. Nie inaczej jest u dzieci, dla których pierwsze bliskie kontakty są podstawą do ich harmonijnego rozwoju i cenną lekcją, która wpływa na ich przyszłe związki i relacje.

Człowiek jest istotą społeczną i potrzebuje kontaktów z innymi ludźmi. Szuka bliskości oraz wzajemnych relacji. Początkowo społecznie potrzeby człowieka są w pełni zaspakajane przez rodzinę, a pomiędzy drugim a szóstym rokiem życia, dzieci dążą do kontaktów z coraz większą grupą osób i wchodzą w nowe stosunki społeczne.

Przyjaźń dzieci różni się od przyjaźni u dorosłych. Mówi się, że dziecięca przyjaźń jest spontaniczna, szczera, ufna i bezinteresowna. Relacje przyjacielskie mogą już zawiązywać się na etapie przedszkolnym, kiedy przyjaciela rozumie się jako towarzysza zabaw.

Przez znaczny okres życia prawdziwymi przyjaciółmi dziecka są dla niego rodzice. Ono wie, że może na nich liczyć w każdej sytuacji.

Małe dzieci mają czasem „przyjaciela na niby”, czyli wyimaginowanego kolegę lub koleżankę, z którymi rozmawiają i się bawią. Wyimaginowany partner pozwala na ćwiczenie umiejętności społecznych i odnajdywać się w realnym świecie rówieśników, więc nie ma się co martwić. Z czasem dziecko zapomina o swoim stworzonym przyjacielu i zawiązuje prawdziwe relacje.

W wieku przedszkolnym dzieci rozumieją już szczególny charakter relacji społecznej. Przyjaciel, to dla nich partner do zabawy. Wczesne przyjaźnie charakteryzuje tymczasowość, kruchość. W przypadku sytuacji konfliktowej wycofują się. Niektórym nadpobudliwym, agresywnym maluchom ciężko jest znaleźć przyjaciela. Niepokojące jest izolowanie się malucha i nieangażowanie się we wspólne zabawy.

W szkole rola przyjaciela ma następujący poziom, bo kontakty służą już oprócz zabawy dyskusjom, nauce, albo wspólnemu rozwijaniu zainteresowań. W tym stadium rozwoju dzieci już widzą konflikt wywołany przez jednego z partnerów, wówczas uważają, że rozwiązaniem konfliktu będą przeprosiny lub po prostu odejście.

Na początku wybór przyjaciela jest wyborem w obrębie płci – dziewczynki przyjaźnią się z dziewczynkami, a chłopcy z chłopcami.

Znaczenie przyjaźni w życiu dziecka, to przede wszystkim wiele pozytywnych rzeczy: wsparcie, pomoc, zrozumienie, troska, akceptacja, konstruktywna krytyka, towarzyszenie w cierpieniu i radości. Relacje przyjacielskie pozwalają na doskonalenie sfery społecznej, emocjonalnej i moralnej dziecka. Uczy się ono dzięki temu uwzględniania punktu widzenia innych, asertywności, umiejętności wyrażania własnego zdania i kontroli ekspresji emocji.

Przyjaciele wprowadzają do życia więcej barw i kształtują jego osobowość.

Przyjaźni można dziecko nauczyć i my dorośli uczymy się jej całe życie, dlatego tak bardzo istotne są relacje pomiędzy rodzicami, a dziećmi, bo w końcu wzorce zachowań wynoszone są z domu.

Zaprzyjaźnienie nie jest wcale takie proste, bo wymaga to zaangażowania obu stron. Te działania budują przyjacielskie relacje:

• rozmowy na temat uczuć i emocji, które przeżywa dziecko oraz inne osoby.
• uwrażliwienie na potrzeby innych i przyjmowanie ich punktu widzenia
• wspólne spędzanie czasu – czytanie bajek, oglądanie bajek
• nauka współpracy
• ustalanie wspólnych zasad
• podsuwanie pozytywnych wzorców
• pozwalanie dziecku na zdobywanie własnych doświadczeń
• warto podkreślać znaczenie przyjaźni w naszym życiu
• nie zmuszać do przyjaźni z innym dzieckiem
• nie oceniać innych dzieci
• nie rozwiązywać za nie problemów
• służyć dobrą radą i wsparciem

Wciąż trudno wyjaśnić jak to się dzieje, że dwoje dzieci zostaje przyjaciółmi nawet na całe życie.

Dlatego uczmy się od dzieci 🙂

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/XARK5oTCESA

Źródło tekstu:

https://parenting.pl/przyjazn-dzieci
https://mamy-mamom.pl/znaczenie-pierwszych-dzieciecych-przyjazni-zyciu-dziecka-oczami-eksperta-konkurs/
https://egodziecka.pl/czytelnia/relacje/czy-jest-latwo-czy-trudno-zaprzyjaznic-sie-czyli-co-wiemy-o-dzieciecej-przyjazni/