Dzień dobry
Dzisiaj taki temat. Tak się złożyło, że napisałam go kilka miesięcy temu. Wczoraj umarła mi jedyna ukochana babcia 😦 i wiedziałam, że opublikuje to wtedy gdy przyjdzie odpowiedni czas. Zapraszam
Jak rozmawiać z dzieckiem o przemijaniu? Taki temat może się pojawić, gdy zmarła bliska wam osoba, albo ukochane zwierzątko. Dziecko wtedy pyta: „Dlaczego ktoś umarł?”, „Gdzie się teraz znajduje?”, „Czym jest śmierć?”.
Często śmierć to temat tabu. Dorośli unikają rozmowy na ten temat z dzieckiem, bo być może sami mają złe doświadczenia albo jeszcze nie pogodzili się z odejściem bliskiego. Może dorośli chcą chronić dzieci przed doświadczeniem żałoby. Każdy rodzic pragnie, żeby dzieciństwo dziecka upływało radośnie, bez traumatycznych przeżyć.
Wszystko też zależy od podejścia rodzica do religii. Na przykład ja wierzę w reinkarnacje, więc dla mnie śmierć to przemijanie (chociaż jest tu też wybór czy chcemy dalej inkarnować), dla kogoś jest to definitywny koniec, albo przejście na inny świat (niebo, piekło, czyściec). Wierzę obserwując przyrodę, że wszystko przemija i odradza się :)
Rodzice boją się wytłumaczyć dziecku, że śmierć to nieodwracalne zjawisko, nie jest snem, ani chwilowym wyjazdem. Dziecko warto oswajać z tym tematem, a zwłaszcza odchodzenia i zmiany cyklu życia.
Nie ma zrozumienia pojęcia śmierci u dzieci 0-2, to zjawisko dla nich nie istnieje, ale są podatne na emocje opiekunów. Pomiędzy 2 a 5 rokiem – dzieci uznają śmierć za stan przejściowy. Nie rozumieją, że śmierć jest nieodwracalna i myślą, że one zawiniły, że ten ktoś odszedł. Pomiędzy 5 a 8 rokiem dzieci rozumieją śmierć i jej aspekty.
W okresie żałoby warto jest wspierać dziecko. Pozostawione sobie samo staje się bezradne w przypadku takich sytuacji. Dlatego należy tak postępować:
- rozmawiając z dzieckiem o przemijaniu należy obserwować bacznie jego reakcje i pojawiające się emocje. Pozwolić mu je wyrazić i zaakceptować każdą reakcję dziecka.
- bądź szczery i mów prawdę, że bliska osoba odeszła
- powiedz o przyczynach śmierci bliskiej osoby, jej nieodwracalności i zapewnij, że dziecko nie jest temu winne.
- zaakceptuj uczucia dziecka i nie próbuj odwracać uwagi dziecka od przeżywanych emocji. Możesz je nazwać i zapewnij, że emocje, które przezywa są całkowicie naturalne. Dzielenie emocji zbliża i utrwala relacje
- rysunki – zachęć dziecko do rysowania uczuć, wspomnień ze zmarłą osobą
- bajkoterapia
- wspólna zabawa – lalka, która odpowiada na trudne pytania
- napisanie listu – można go potem spalić, zniszczyć jako symboliczne wysłanie.
- wykonanie albumu ze zdjęciami
- nie przeciążać dziecka informacjami
Dla sześcioletniego dziecka fakt umierania, czyli tego, że życie ma swój kres, jest trudne do zaakceptowania. Zaczynają się bać utraty osób, które bardzo kochają.
Żałoba u dzieci znacznie odbiega od żałoby u dorosłego. Dziecięca żałoba trwa dłużej niż u dorosłego. U dziecka bólu nie daje się tak łatwo zauważyć. Kilkulatek przechodzi od smutku do radości, od zadumy do zabawy. Dzieci nie koncentrują się na jednej kwestii, ich myśli szybko ulatują zmieniają kierunek.
Żeby wesprzeć dziecko w tym trudnym okresie, należy mówić prawdę, w tym też okresie dziecko potrzebuje poczucia bezpieczeństwa, dlatego powinny być zachowane reguły i dotychczasowy rytm dnia. Przy tym trzeba pomóc dziecku wydobyć emocje, które często pozostają głęboko ukryte.
Źródło obrazka:
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz