Dzień dobry
Dzisiaj taki temat stary, bo nowe ciężko mi pisać ostatnio. Nie wiem czy efekt początku roku szkolnego czy co innego. Robię kurs asystenta osoby niepełnosprawnej i też czasu brakuje. Więc na razie nie mam jak dokończyć nowych wpisów. Ale myślę, że już niedługo ogarnę się i wrócę do pisania 🙂
Photo by Milada Vigerova on Unsplash
Litość
-Prawdziwe lub pogardliwe uczucie wywołane stratami lub cierpieniem innych ludzi, zwierząt.
-W odniesieniu do ludzi dotyczy: sierot, osób niepełnosprawnych lub ze śmiertelną chorobą a także ofiar gwałtu, tortur, wojen.
-Niektórzy ludzie utożsamiają litość ze współczuciem, jednak filozof Friedrich Nietzsche wierzył, że litość oczywiście jest w pewnym stopniu pozytywna, ale powoduje inne uczucia wobec cierpienia niż głębsza jego forma – współczucie.
-Litość, jest to uczucie wyobcowane, często nie pozwala cierpiącemu poczuć się dobrze. Wtedy odbierze to, że jest kimś gorszym. Wówczas nie chce przyjąć łaski drugiego człowieka, mówiąc: nie chcę litości.
-Aby wyrazić do drugiego człowieka prawdziwe współczucie a nie litość osoba musi najpierw doświadczyć podobnego typu cierpienia a nie tylko przyglądać się trochę na dystans.
-Inaczej odbiorą cierpienie bliskie osoby: rodzina, przyjaciele. Tutaj wchodzą w grę więzy serca. Matka potrafi odczuwać cierpienie dziecka i nie czyni to dla publiczności tylko prawdziwie czuje żal, smutek, rozpacz, ból, cierpienie.
-Rozróżniamy dwojaką litość: życzliwą litość, która ma w sobie mieszankę dobrej woli, życzliwości, chęć prawdziwego wsparcia oraz pogardliwą litość, z odcieniem pogardy, niechęci, dumy.
Źródło tekstu:
https://www.vismaya-maitreya.pl/kryzys_ducha_litosc_cz4.html
Księga ludzkich uczuć – Tiffany Watt Smith
Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń
Źródło obrazka:
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz