EMOCJE cz. 11 – Mania – Maniacal

Dzień dobry

Dzisiaj taki temat. Ostatnio odgrzebuje stare niezaktualizowane tematy. Niestety jak wspomniałam coś ciężko ostatnio mi się zabrać 😦 praca i dom, a też czasem muszę odpocząć. Tymczasem mamy święta – świrowanie na punkcie prezentów. Po prostu jak w temacie mania 🙂 Zapraszam do czytania


Photo by Cristian Newman on Unsplash

Mania

Zaburzenie psychiczne (nie choroba) z grupy zaburzeń afektywnych.
-Charakteryzuje się występowaniem podwyższonego bądź drażliwego nastroju.
-Przyczyny tego stanu świadomości nie są znane. Obecne badania wskazują na przyczyny związane ze wzrostem aktywności serotoniny i noradrenaliny, czyli przeciwnie do sytuacji w depresji. Druga teoria mówi, że niektóre choroby somatyczne mogą doprowadzić do wystąpienia manii. Trzecia teoria, że na powstanie manii mają substancje psychoaktywne. Jest jeszcze czwarta wersja, że mania może wystąpić podczas leczenia lekami przeciwdepresyjnymi.
-Mania w języku potocznym jest używana jako znaczenie posiadania pasji.
-REAKCJA CIAŁA: Zazwyczaj pacjenci, którzy mają stany maniakalne uważają je za przyjemne i sprawiają, że czują się szczęśliwi. Jednak, gdy są rozdrażnieni nie opisują tego doświadczenia pozytywnie. Szybko się frustrują, a próba wpłynięcia na nich powoduje u nich gniew lub urojenia prześladowcze. Najczęstsze jej objawy to na przykład: przymus mówienia, gadatliwość zdająca się nie mieć końca, pobudzenie psychoruchowe, zmniejszenie potrzeby snu albo zaburzenie rytmu dobowego, gonitwa myśli, odhamowanie seksualne, trudność w koncentracji, zawyżona samoocena, zmniejszenie krytycyzmu, zwiększenie energii, a niekiedy samoistne poczucie siły.

Maniacal – maniakalny

Źródło tekstu:

https://www.google.com/amp/s/portal.abczdrowie.pl/depresja-i-mania%3famp=1

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/tnxRFtXI9dI

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑