Dzień dobry
Dzisiaj taki temat. Zapraszam.
Ostatnio mało piszę, bo dużo czytam. W ciągu miesiąca przeczytałam 5 książek 🙂 a przede mną jeszcze kilka, dlatego blog trochę poszedł w odstawkę. Poza tym dużo się dzieje w moim życiu. Zmiana leków, ważne wydarzenia, trudne wydarzenia i tak się przeplata razem z chorobą, terapią. Nie wiem jak z pracą, ale na razie jeszcze się tym nie martwię. W czerwcu mam urodziny, ważny wyjazd oraz rozprawę w sprawie renty. Także ciężki miesiąc, ale postaram się wstawiać wpisy 🙂
Tortura – to celowe zadawanie komuś bólu fizycznego lub psychicznego, umyślne zadawanie dotkliwego bólu i cierpienia w okrutny, nieludzki sposób.
Stosowanie tortur już miało miejsce w starożytności, ale najbardziej powszechne było w okresie od XVI w do XVIII w.
Współcześnie praktyki tego typu są bezwzględnie zakazane, a podstawą chroniąca człowieka przed nimi są prawa człowieka, które wymienię na końcu.
Niestety dalej zdarzają się przypadki stosowania tortur.
Tortury mają zazwyczaj związek z działaniem funkcji państwowych i tak na przykład stosowane są przy przesłuchaniach w formie brutalnej. Może być za zgodą funkcjonariuszy lub z polecenia. Oczywiście oficjalnie o tym się nie mówi, ale dość często ma miejsce ta praktyka w trudnych sytuacjach, w których przestępca nie chcę ujawnić informacji, nie chcę przyznać się do winy. Stosowana jest też w niektórych krajach pomimo odgórnego zakazu.
Tortury mogą być też stosowane przez osoby prywatne na przykład przez przestępców.
Celem tortury było zmuszenie osoby torturowanie do przyznania się do winy, albo doniesienie na kogoś innego. Chodziło o zeznania, informacje, których torturowany nie chciał powiedzieć dobrowolnie.
Innym celem było po prostu zwyczajna chęć zastraszenia, bądź złamania osoby torturowanej lub osoby trzeciej (najczęściej była to bardzo bliska osoba).
Znamiona tortur niosą też kary cielesne za ciężkie przewinienia dopuszczanie w niektórych krajach, chociaż w niewielkim stopniu niosą znamiona, są dosłownie torturą. Czasem taką karę, torturę można nazwać ordalią.
W starożytności stosowano głównie tortury wobec: niewolników, więźniów skazanych na śmierć, gladiatorów czy też wyzwoleńców podejrzanych o zdradę.
Potem w średniowieczu do stosowania tortur znacznie przyczyniła się inkwizycja, która poszukiwała i sądziła heretyków.
Stosowano wówczas tak zwane ordalia, które niby miały charakter tortury i do ordaliów należały takie oto działania:
– próba wody (gorącej/zimnej)
– próba żelaza (kontakt z rozpalonym żelazem)
– próba ognia
Najczęściej tortury były prowadzone w wydzielonym pomieszczeniu tak zwanym: sali tortur (izba tortur lub katownia). Często były to lochy, podziemia czy wydzielone budowle. Były budowane na zasadzie takiej by izolowano się od otoczenia.
Tortury przeprowadzał kat, który czasem miał pomocników. Najczęściej była też osoba przesłuchująca, albo po prostu po nieudanym przesluchaniu prowadzono przesłuchiwanego na tortury.
Wstępnie podejrzanego zastraszano opowiadając, pokazując jakie tortury przygotowano. Następnie gdy torturowany nie przejawiał chęci współpracy po prostu przechodzono do tortur właściwych. Zazwyczaj zaczynano od łagodniejszej, lżejszej formy (biczowanie, rozciąganie, przypalanie ogniem, trwałe okaleczenia, bicie) i przechodzono do ostrzejszych form.
Tortury miały zazwyczaj charakter:
– Zamknięcia w celi
– Unieruchomienie w nienaturalnej pozycji
– Zimno
– Brak snu
– Ostre światło
– Obecność insektów/szczurów
– Głodzenie/pozbawienie wody
Tortury zazwyczaj szybko prowadziły do okaleczeń fizycznych i wyniszczenia psychiki, co prowadziło do tego że osoba torturowania wyjawiała tajemnice, informacje, czy nawet przyznawała się do winy lub zdradzała dane innego winnego. Skuteczność tortur jednak jest wątpliwa. Często było tak, że ktoś w końcu przyznawał się do winy, pomimo iż tego czynu nie popełnił, który mu zarzucono.
Około 1750 roku było coraz więcej przeciwników tortur. Wiele krajów nałożyło zakaz tortur. Niestety w XX w poprzez systemy totalitarne znowu zaczęto stosować tortury w czasach śledztwa, albo tak po prostu by zadawać ból i cierpienie osobom torturowanym.
Prawo zabrania stosowania tortur, uznając tego rodzaju działanie jako nieludzkie, niehumanitarne. Mamy więc takie akty, które są stosunkowo od niedawna jakby spojrzeć:
– Powszechna Deklaracja Praw Człowieka (uchwalona przez ONZ w 1948).
– Europejska konwencja praw człowieka (1950).
– Deklaracja ONZ w sprawie ochrony wszystkich osób przed traktowabiem oraz innymi okrutnymi, nieludzkimi lub poniżająco traktowaniem albo karaniem (1975).
– Międzynarodowa Konwencja w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutbego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania (1984).
– Amerykańska Konwencja o zapobieganiu i karaniu tortur (1987).
– Konwencja o zapobieganiu torturom i nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu i karaniu (1987).
– Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych (1966 ONZ).
– Wspólny dla czterech konwencji genewskich (1949).
W Polsce stosowanie tortur zabrania Konstytucja RP (z 2 kwietnia 1997) oraz Kodeks Karny (1997).
Źródło tekstu:
Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Ordalia
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Tortura
Źródło obrazka:
https://unsplash.com/photos/white-and-gray-abstract-painting-6sbHb1kcN7k
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz