Tradycyjne karty do gry i przykłady gier

Dzień dobry

Akurat wpadł mi do głowy temat jak z córką grałyśmy w wojnę 🙂

Karty do gry – papierowe lub plastikowe przybory do gier karcianych.

Wykonuje się je z kilku warstw papieru od lat 90. XX wieku powlekanego cienką warstwą plastiku.

Historia kart sięga już do piątego wieku naszej ery, gdy w Chinach postanowiono przenieść tradycyjną grę w Kości na papier. Do Europy karty trafiły około XIV w..

Rodzaje figur w kartach:

Gra w karty to doskonała rozrywka dla wszystkich – zarówno dla dzieci jak i dorosłych.

Dzięki grze w karty można zdobyć wiele umiejętności. Ćwiczą umiejętności interpersonalne takie jak komunikacja i współpraca, trenują liczenie, logiczne myślenie, spryt, zręczność, przewidywanie, a nawet samodzielne rozwiązywanie problemów, a przede wszystkim to nauka wygrywania i przegrywania.

Różne rodzaje gier

Najpopularniejszą grą jest pasjans.

GRA KARCIANA PASJANS

Układanka karciana zwana także samotnikiem (fr. solitaire) przy użyciu jednej dwóch lub większej liczby talii kart. Zazwyczaj jest to gra dla jednej osoby i polega na ułożeniu ich według ustalonych wcześniej reguł w określone sekwencje.

GRA KARCIANA GAPA

Każdy gracz dostaje cztery karty. Celem gry jest uzbieranie czterech kart o tej samej wartości. Pierwszy gracz odrzuca niepotrzebną kartę i kładzie ją zakrytą przed graczem drugim, siedzącym z lewej strony, a od gracza z prawej strony bierze kartę, którą ten odrzucił. Gracz który uzbiera cztery takie same karty, odkłada je na stół, a pozostali gracze, gdy zauważą takie zachowanie, powinni również zareagować i odłożyć swoje karty, nawet jeśli nie mają kompletu. Ostatnia osoba która odłoży karty, zostaję gapą i przegrywa.

GRA KARCIANA KUKU

W Kuku osoba rozdająca rozdaje po trzy karty każdemu, a jednej osobie cztery. Celem jest uzbieranie takich samych kolorów lub wartości. Osoba z czterema kartami przekazuję nadmiarową kartę osobie siedzącej obok (zgodnie ze wskazówkami zegara). Gracz który ma trzy takie same karty, krzyczy „Kuku” i wygrywa. Ostatnia osoba, która nie uzyska takich samych kart, ma za zadanie zgadnąć karty innych graczy. Czasem może być tak, że karta po raz kolejny wraca do nas, wtedy jeśli inni się zgodzą można wymienić kartę na tą z talii.

Wyróżniamy tu kuku bite, które polega na tym, że ci co nie zgadną, co mają gracze posiadający kuku dostają karę. Najczęściej jest to bicie kartami po ręce. Ilość uderzeń zależy od wylosowanej karty – od 2-21 uderzeń, a siła zależy od koloru wylosowanej karty: kier – bardzo mocno; dzwonek – mocno; pik – anulowanie kary; trefl – słabe uderzenie.

GRA KARCIANA ŁUBUDU

Gracz otrzymuje po siedem kart. Osoba siedząca po lewej stronie rozdającego rozpoczyna grę, kładąc na stole dowolną kartę. Pozostali gracze muszą po kolei kłaść karty pasujące kolorem lub wartością do karty leżącej na stole. Jeśli ktoś nie ma karty, która by pasowała, to musi ją odebrać ze stosu kart odłożonych na boku. Czasem gracz może spasować. Rundę wygrywa osoba, która wyłożyła najwyższą kartę. Jeśli dwie osoby to zrobiły, czyli wyłożyły te same karty to bierze się pod uwagę osobę, która zrobiła to szybciej. Grę wygrywa osoba, która pozbędzie się wszystkich kart albo zostanie z ich mniejszą ilością. Zwycięzca musi wykrzyknąć słowo „łubudu”.

GRA KARCIANA PAN

W te grę gra się kartami od 9, czyli tak zwana mała talia. Liczba graczy to od dwóch do czterech. Karty rozdawane są po równo. Zaczyna osoba, która ma 9 kier (jeśli ma cztery karty 9 to może je od razu wyłożyć, pamiętając o tym że 9 kier musi być na samym spodzie!). Kolejni gracze dokładają kartę o tej samej wartości lub wyższej. Jeśli gracz tego nie zrobi, to musi dobrać ze stosu trzy karty (pamiętając o tym by 9 kier zawsze była na stole). Ten kto zostaje z kartami otrzymuje literkę P, potem A, a na końcu N. Trzy razy przegrana to przegranie rozgrywki.

Uwaga może być przypadek taki gdy literka nie została przyznana (rozgrywka nierozstrzygnięta), bo gracz został z asem lub trzema asami i jest kolej jego wyłożenia karty i jest w stanie zakończyć rozgrywkę.

GRA KARCIANA W WOJNĘ

Rozgrywka odbywa się zazwyczaj między dwoma osobami. Talia kart podzielona jest pomiędzy graczy. Można podzielić na kolory. Każdy gracz ma stos zakrytych kart i rozgrywka zaczyna się tym, że ci jednocześnie wykładają po jednej karcie z góry stosu. Gracz który wyłożył wyższą kartę zabiera obie karty i kładzie je na spód swojego stosu albo osobny stos, który potem przydałoby się potasować. Jeśli obie karty są takie samej wartości, to gracze kładą jedną zakrytą kartę i drugą odkrytą. Ponownie gracz z wyższą wartością zabiera te sześć kart. Może się zdarzyć, że wojna może być podwójna wojna i wtedy znowuż gracze kładą jedną zakrytą i drugą odkrytą. Dzieje się tak do momentu, aż któryś z graczy wygra wojnę. Sama gra jest momentu, aż któryś z graczy traci wszystkie karty i tym samym przegrywa.

GRA KARCIANA 1, 2, 3

Gra karciana, w której uczestnicy dążą do uzyskania czterech kart tej samej wartości.

Do gry używane jest tyle kart ile jest graczy, po 4 karty na gracza.

Gra polega na zdobyciu kart jednakowej wartości. Po rozdaniu gracze kładą przed sobą niechcianą kartę koszulką do góry. Jeśli wszyscy gracze wyrzucą kartę, następuje przekazanie swojej karty następnemu graczowi.

Jeśli gracz ma komplet kładzie rękę na środku stołu. Pozostali gracze niezależnie czy mają komplet czy nie, muszą szybko położyć swoją rękę. Ostatnia osoba, która położy rękę na „stosie rąk” otrzymuje karę.

Kary są ustalane przez uczestników.

W tej grze jest wskazane stosowanie oszustw.

Wyróżniamy dwa:

– położenie ręki nawet jeśli nie na kompletu – pozostali gracze muszą go przykryć. Jeśli zostanie przykryty – przegrywa i dostaje karę. Ewentualnie musi on uciec i przykryć, któregoś z przeciwników.

– położenie ręki z kartą – jeśli gracz zostaje przykryty to, przegrana ostatniego jest nieważna. Ta taktyka pozwala na poznanie kart przeciwników, którzy po skończonej rundzie wykładają je na stół, a potem muszą je zabrać i grać nimi dalej.

Runda kończy się gdy jeden gracz zostaje przykryty (chyba, że ma kartę pod ręką). W sumie tę grę można rozgrywać nieskończoną ilość razy.

Te gry są trudniejsze, więc polecam obejrzeć rozgrywki tych gier video. Nie wszystkie będą rozwinięte, ponieważ nie we wszystkie grałam.

GRA KARCIANA MAKAO

W Makao muszą grać co najmniej dwie osoby. Karty dzielimy na zwykłe i funkcyjne. Każdy z graczy otrzymuje pięć kart. Jedną kartę z talii należy położyć na stole (byleby nie była to karta funkcyjna). Każdy gracz dokłada po kolei na stos kartę, która pasuje kolorem lub wartością. Można położyć jedną kartę, trzy lub cztery jednocześnie. Jeśli gracz nie położy karty to musi dobrać jedną ze stosu i może ja od razu położyć jeśli pasuje lub dołożyć do swoich kart (pamiętaj, że położenie karty od razu wiąże się z tym, że to może być wtedy tylko jedna karta). Grę wygrywa osoba, która pozbędzie się wszystkich kart. Oczywiście trzeba pamiętać, że przy przedostatniej karcie trzeba powiedzieć „Makao”, a po odłożeniu ostatniej karty „po makale”. Gracz może skończyć rozgrywkę też po położeniu trzech kart jednocześnie tylko musi pamiętać o regułce „makao i po makale”. Jeśli osoba zapomniała to powiedzieć, to musi dobrać pięć kart z talii (gdyby zabrakło kart, trzeba przetasować te wyłożone dotychczas karty).

W grze są specjalne karty takie jak:

– dwójki i trójki – wyłożenie tych jart wiąże się z tym, że kolejna osoba musi dobrać dwie lub trzy karty, chyba że ma dwójkę/trójkę lub króla. W takim wypadku karty do brania sumują się i kolejny gracz dobiera karty lub dokłada specjalną.

– czwórka – blokuje ruch kolejnego gracza na jedną kolejkę. Inny gracz musi czekać lub bronić się czwórką, wówczas gracz pierwszy musi czekać dwie tury, albo również bronić się.

– walet – pozwala na zażądnaie od innych graczy wybranej karty.

– dama pik – to karta na którą można położyć każdą inną kartę.

– As – służy do żądania zmiany koloru i dotyczy tylko następnego w kolejności gracza.

*Ja w Makao osobiście grałam specjalnymi kartami pod Makao, ale no mamy wpis o tradycyjnych kartach, więc i tej gry nie mogło zabraknąć.

GRA KARCIANA BRYDŻ

(z ang. bridge) – logiczna gra karciana, w której bierze udział czterech graczy i tworzą po dwie rywalizujące ze sobą pary, siedzące na przeciwko siebie.

Gra składa się z dwóch odrębnych części:

– licytacji

– rozgrywką

Podczas licytacji gracze deklarują wzięcie pewnej minimalnej liczby lew oraz wskazuje kolor atutowy lub jego brak, a najwyższa deklaracja staje się kontraktem ostatecznym, z którego trzeba się wywiązać podczas drugiej części zwanej rozgrywką.

Do gry używa się standardową talię 52 kart.

Istnieje wiele odmian brydża, ale istota i cele gry się nie zmieniają.

*Czym jest Lew?

To lewa, bitka, wziątka lub sztych, czyli zestaw kilku kart wyłożonych pojedynczo przez wszystkich graczy w jednej rundzie.

GRA KARCIANA 66 , ZECHCYK

(niem. Sechsundsechzig) gra karciana polegająca na zbieraniu lew i punktów za karty. Celem jest uzbieranie co najmniej 66 punktów. Pochodzi z Niemiec, gdzie cieszy się popularnością i podobna jest do prestiżowego skata

GRA KARCIANA SKAT

Gra dla 3 osób, która polega na zbieraniu lew i zbieraniu punktów za karty. Pochodzi z Niemiec. W Polsce jest popularna szczególnie na Górnym Śląsku i nawet nazywana jest niekiedy śląskim brydżem.

GRA KARCIANA 500, PIĘĆSET

Gra dla 2-4 osób polegająca na braniu lew, podobna do brydża.

GRA KARCIANA POKER

Rozgrywany jest najczęściej 1 talią składająca się z 52 kart (ale jest możliwość grania kilkoma taliami).

Celem gry jest wygrywanie pieniędzy (w wersji sportowej – żetonów) od pozostałych graczy. Wszystko to dzięki skomponowaniu najlepszego układu lub za pomocą tak zwanego blefu.

Nie ma ograniczeń liczby graczy przy jednym stole, ale rzadko przy jednym stole jest więcej niż 10 osób.

W różnych rodzajach rozgrywek także mogą być limity zakładów i podbić.

Gracze mają do dyspozycji sześć różnych zagrań – pas, czekanie, sprawdzanie, postawienie, podbicie i va banque.

Zwycięzcą gry zostaje gracz lub gracze, którzy mają najwyższy układ kart w momencie wyłożenia układów. Jeśli inni gracze spasują, to w grze pozostały gracz automatycznie zostaje zwycięzcą.

Możliwe układy to:

– poker królewski – najwyższy możliwy układ w grze 10, W, D, K, A

– poker – czyli strit w kolorze.

– kareta – cztery karty o tej samej wartości

– ful/full – układ składający się z trójki i pary

– kolor – pięć kart w tym samym kolorze niewystępujące po sobie.

– strit – pięć po sobie występujących kart, co najmniej jedna musi być w innym kolorze.

– dwie pary – układ składa się z dwóch różnych par.

– trójka – trzy karty o tej samej wartości.

– jedna para – czyli dwie karty o takiej samej wartości

– wysoka karta – każdy układ kart, który nie kwalifikuje się do powyższych układów.

Źródło tekstu: