PSYCHOLOGIA cz. 30 – Walka

Dzień dobry

Dzisiaj krótki temat. Zapraszam [TEMAT ZAKTUALIZOWANO]

Walka zazwyczaj kojarzy się z fizyczną konfrontacją, ale według psychologii to nie tylko to, jest to również intensywna „gra” umysłu. Jeśli chodzi głównie o walkę fizyczną, to można ją zobaczyć w kontekście sportów walki na przykład MMA. Chociaż możemy tu jeszcze dodać walkę o przetrwanie oraz walkę interpersonalną. Sama walka to jednak złożone pojęcie, na które składają się jak wcześniej wspomniałam – umysł. Walka to również intensywny proces emocjonalno-mentalny.

Walka może dotyczyć na przykład: walki w umyśle – wizualizowanej. Zazwyczaj jest to normalne zjawisko, w którym można budować pewność siebie i zmniejszyć stres dzięki zastosowaniu odpowiedniej strategii.

Walka pozwala na uzyskanie odpowiedniej odporności psychicznej. Na przykład niepowodzenie może wzmacniać motywację i determinację.

W przypadku walki, żeby zachować jasność umysłu, skupienie warto stosować pewne techniki relaksacyjne, medytacje, techniki oddechowe i praktyki uważności.

Wyróżniamy kilka rodzajów walk psychicznych:

  • walka wewnętrzna – konflikt między częściami naszej osobowości, wartościami i emocjami. W tym wypadku może dotyczyć trudnych decyzji, zmagania z lękiem, czy prób przekroczenia własnych ograniczeń;
  • walka jako motywacja – dążenie do celu mimo przeciwności;
  • walka jako proces terapeutyczny – przechodzenie przez trudne doświadczenia. Walka o zdrowie psychiczne, spokój lub akceptację.

Walka to aktywna reakcja na zagrożenie, ból, niesprawiedliwość lub stratę. To stan, który mobilizuje:

  • ciało
  • emocje
  • wolę
  • instynkt
  • przekonania
  • dumę
  • lęk
  • nadzieję

Walka może być też w podziale jako:

  • zewnętrzna (z kimś, czymś)
  • wewnętrzna (z sobą, traumą, z lękiem)
  • relacyjna (o kogoś, o miłość, o godność)
  • symboliczna (o sens, o wolność, o tożsamość)

Walka fizyczna u postaci fikcyjnej:

  • napięte ciało
  • szybki oddech
  • gotowość do ruchu
  • agresja albo determinacja
  • instynkt przetrwania

Walka emocjonalna u postaci fikcyjnej:

  • zmaganie z własnym bólem
  • próba utrzymania kontroli
  • walka, by nie pęknąć
  • walka, by się nie poddać

Walka psychiczna u postaci fikcyjnej:

  • opór wobec manipulacji
  • trzymanie się włanych wartości
  • walka z traumą, wspomnieniami, lękiem
  • walka o zachowanie tożsamości

Walka relacyjna u postaci fikcyjnej:

  • walka o drugą osobę
  • walka o zaufanie
  • walka o granice
  • walka o godność

Walka egzystencjalna (duchowa) postaci fikcyjnej:

  • walka o sens
  • walka o wolnosc
  • walka o prawo do bycia sobą

Mowa ciała postaci fikcyjnej:

  • zaciśnięte pięści
  • napięta szczęka
  • szeroki, stabilny rozstaw nóg
  • szybki, płytki oddech
  • skupione oczy, intensywne

Sposób mówienia:

  • krótko, ostro, zdecydowanie – „Nie”, „Nie poddam się”, „Jeszcze nie skończyłam”
  • ton: twardy, szybki, pewny, czasem drżący z emocji

Wewnętrzne myśli:

  • mieszanka odwagi i lęku, determinacja i strach – „Nie dam im tego”, „Muszę”, „Jeszcze trochę”

Zachowanie:

  • działanie zamiast ucieczki
  • stawianie granic
  • obrona siebie i innych
  • podejmowanie ryzyka
  • powstawanie po upadku

Styl:

Walka agresywna – szybkie ruchy, krzyk, wybuchy

Walka stoicka – cisza, twardy wzrok, zero dramatyzmu

Walka cicha – zaciskanie zębów, płacze, a mimo to idzie dalej, jest zdeterminowana i milczy

Walka zaczepna – prowokacja, ironia – „No dalej, spróbuj”

Walka duchowa – walka o sens, walka o wolność wewnętrzną i walka o siebie, o to kim się chce być

Źródło tekstu:

Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń

bing AI

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/man-standing-and-walking-going-on-boxing-ring-surrounded-with-people-ig7vN6OkGNE

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑