PSYCHOLOGIA cz. 32 – Wiarygodność

Dzień dobry

Majówka zeszła zbyt szybko. Córka miała urodziny i po prostu zapomniałam o całym świecie. W tym musiałam jechać na badania i tak mnie to zaabsorbowała ta sprawa, że zapomniałam wrzucić nowy wpis. Serio też duży wpływ ma na to, że ostatnio dużo siedzę w polityce. Interesuje się wyborami i też dużo się uczę języków obcych. A kiedy dobrze się układało to dzisiaj właściwie mam bardzo ciężki dzień. Przeszłam dość duży szok w pracy, horror, bo stało się coś strasznego. Na tyle szczęścia, że zachowałam trochę zimną głowę. Ale dalej siedzę jak na szpilkach, bo sprawa się do końca nie wyjaśniła. Nie mogę napisać o co chodzi, bo sprawa dotyczy osoby trzeciej, ale było strasznie i dalej jak pisałam okaże się co dalej.

Słowo wiarygodność znaczy według słownika języka polskiego – godny zaufania, godny wiary. Oznacza osobę/instytucję/informację/dokumenty, na których można polegać. Wiarygodność obejmuje zespół cech takich jak rzetelność, prawdziwość i zdolność do wzbudzania zaufania.

Głównymi aspektami wiarygodności są:

  • wiarygodność osobista, czyli uczciwość, konsekwencja w działaniu i zgodność z czynami;
  • wiarygodność informacji – odnosi się do rzetelnych źródeł i ich zgodności z faktami;
  • wiarygodność finansowa – oznacza zdolność terminowego regulowania zobowiązań;
  • wiarygodność naukowa – związana z metodologią badań i ich obiektywnością;
  • wiarygodność w relacjach międzyludzkich – uczciwość, konsekwencja w zachowaniu.

Wiarygodność, to spójność między tym, co postać mówi, robi, czuje i pokazuje. Ludzie jej wierzą, bo:

  • jest konsekwentna
  • jest autentyczna
  • nie manipuluje
  • nie zmienia tonu w zależności od sytuacji
  • jej emocje i zachowanie są zgodne
  • wiarygodność to przejrzystość (nie idealność)

Wiarygodność postaci fikcyjnej:

  • spójność – postać tak samo się zachowuje: w stresie, w spokoju, wobec silnych i słabszych, gdy nikt nie patrzy i daje innym poczucie bezpieczeństwa
  • autentyczna – nie udaje, nie gra roli i nie zakłada masek, przyznaje się do błędów, nie udaje, że nie czuje – „Mogę ci wierzyć, bo widzę, że jesteś prawdziwa”
  • przewidywalność emocjonalna – stabilność, nie wybucha bez powodu, nie zmienia zdania co pięć minut, nie reaguje na skrajne drobiazgi i sprawia, że inni wiedzą, czego się po niej spodziewać.
  • transparentność intencji – postać nie musi mówić wszystkiego, a widać że nie ukrywa złych zamiarów, nie manipuluje, nie używa półprawd, jej cele są jasne.
  • odpowiedzialna – dotrzymuje słowa, bierze odpowiedzialność za swoje decyzje, nie zrzuca winy na innych, buduje autorytet.

Mowa ciała postaci:

  • stabilna, spokojna, otwarta
  • kontakt wzrokowy, ale nie agresywny
  • gesty zgodne z tonem
  • brak nerwowych tików
  • postawa wyprostowana, ale nie sztywna

Sposób mówienia:

  • jasny, prosty, bez nadmiaru – „Powiem ci, jak jest”, „Nie wiem, ale sprawdzę”
  • ton: równy, spokojny, nieprzepraszający, nieagresywny

Wewnętrzne myśli:

  • uczciwość wobec siebie – „Nie muszę udawać”, „Powiem prawdę, nawet jeśli jest trudna”

Zachowania:

  • konsekwencja i przejrzystość
  • robi to, co mówi
  • nie obiecuje rzeczy, których nie spełni
  • nie zmienia zasad w trakcie gry
  • nie używa emocji jako broni

Style wiarygodności:

Wiarygodność cicha – mało mówi, dużo robi, ludzie jej ufają, bo jest stabilna

Silna – jasne zasady, zero manipulacji, autorytet bez krzyku

Charyzmatyczna – szczerość połączona z humorem, ludzie wierzą jej, bo jest „prawdziwa”

Stoicka – minimalizm, spokój, konsekwencja

Emocjonalna – mówi o uczuciach bez dramatyzmu, ludzie czują, że jest szczera.

Źródło tekstu:

Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń

https://sjp.pwn.pl/slowniki/wiarygodno%C5%9B%C4%87.html

bing AI

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/man-wearing-black-and-white-top-7omHUGhhmZ0

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑