EMOCJE cz. 55 – Wulgarność

Dzień dobry

Dzisiaj kolejny temat z cyklu emocje. Nie mogę coś wybić się poza te dwa cykle emocji i psychologii, ale ostatnio dużo pracy. W sumie jak zawsze. Przynajmniej jest co robić. Miałam półtorej tygodnia temu jakiś kryzys, ale jest już na dobrej drodze. Tak myślę. Dużo słucham afirmacji, które mnie podbudowują. Nie wszyscy wierzą w moc afirmacji, ale to zależy od formy przestawienia. Ja na przykład nagrywam sobie w suno i zapamiętuje je i tak krążą po mojej głowie, bo samo ich powtarzanie to jak mówienie bezsensownie słów, ale ze zrozumieniem, emocją odczuwam w pewnym sensie jej działanie. Cztery z nich umieściłam na YouTube jako afirmacje Złotej księgi Jam jest. Bardzo, a nawet z całego serca polecam. Tak to w weekend pracowałam, ale nie żałuję. Dlatego ten czas jest okrojony, moje projekty zaś leżą i kwiczą, ale coś za coś też potrzebuję odpoczynku, a wolne prawdopodobnie dopiero na święta. Moją albo bierze alergia, albo po prostu choroba jeszcze daje o sobie znać, oby nie. Wystarczy w końcu ta lutowa… Pozdrawiam i miłego czytania. Wiem, że krótko, ale konkretnie.

Wulgarność – to cecha kogoś, kto jest ordynarny, nieprzyzwoity, prostacki, pozbawiony subtelności, smaku, kultury. Często używa wulgaryzmów (brzydkich słów). Robi to by wyrazić najczęściej nieprzyjemne emocje. Oznacza brak ogłady, dobrego wychowania i wzbudza zgorszenie.

Polega na:

• Używaniu nieprzyzwoitych słów
• Ordynarność – zachowanie niecenzuralne.
• Brak klasy i smaku
• Prostactwu i chamstwu

Wulgarność u postaci wymyślonej, to ostrość niekoniecznie „wulgarne” słowa:

• ton jest twardy, szorstki, nieprzyjemny, bezpośredni
• postać mówi szybko, jakby nie miała czasu na uprzejmości
• postać wchodzi komuś w słowo, przerywa kogoś przemowę
• używa krótkich, ciętych odpowiedzi
• słowa brzmią jak ciosy

Wulgarny sposób można rozpoznać u postaci, gdy ta:

• używa sarkazm w celu zadania bólu
• przesadne akcentowanie słów
• ironia
• celowe używanie „ulicznego” języka
• zbyt dosadne metafory

Mowa ciała wyrażająca wulgarność:

• ostre, gwałtowne gesty
• wskazywanie palcem w twarz
• zbyt bliskie podchodzenie do rozmówcy
• przewracanie oczu w sposób demonstracyjny
• zaciśnięte pięści, napięte ramiona

Wewnętrzne reakcje:

• chaotyczne myśli, ostre, pełne znieciepliwienia
• poczucie, że wszyscy/wszystko „wkurza”
• wewnętrzne komentarze są o wiele gorsze, niż te które wypowiada
• poczucie, że trzeba „wybuchnąć”, bo inaczej się udusi

Wulgarne zachowania:

• postać nie przeprasza, nawet gdy powinna
• reaguje impulsywnie, bez zastanowienia
• używa prowokacji
• śmieje się w momencie, gdy nie powinna
• ocenia wprost

Style:

Agresywna wulgarność – krótkie ostre zdania, głośniejszy ton, szybkie wchodzenie w konflikt, gest jakby cięcia dłonią powietrza

Sarkastyczna wulgarność – cięte riposty, śmiech bez patrzenia w oczy, komentarze, które mają zaboleć, przesadna pewność siebie

Zimna „wyrachowana wulgarność” – spokojny, ale lodowaty ton, słowa dobrane by upokorzyć, brak emocji w głosie, minimalizm – na przykład jedno zdanie, które niszczy rozmówcę.

Chaotyczna, nieprzewidywalna wulgarność – mieszanka złości, śmiechu i prowokacji. Zmienny ton raz krzyk, a raz szept. Reakcje nieadekwatne do sytuacji. Słownictwo używane chaotycznie do różnych osób, istot.

Źródło tekstu:

Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń

Gemini Ai Google

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/women-holding-denim-jacket-near-glass-window-HOQpBGL95Z8