Moda Turkmeni

Dzień dobry

Dzisiaj taki krótki temat moda Turkmenów.


Photo by Ivann Schlosser on Unsplash

Turkmeńczycy uważali ubrania za integralną część edukacji.

Ozdoby, biżuteria

-Amulet przeciwko dżinksom – „aldzha” można znaleźć we wszystkich sztukach i rzemiośle. Jest to sznurek utkany z czarno-białych nici. Cienkie aldzha noszone są na nadgarstku, szyi i przyczepione do ubrania. Grubsze wieszane są nad drzwiami wejściowymi domu lub wewnątrz na ścianie.

Tumar to trójkątny kłusownik z węglem i solą, który trzymany jest w białym amulecie. Noszenie go zapewniło dobro jego właściciela. Miał zdolność odpędzania złych duchów.

Dagdany – drewniane trójkątne amulety.

-Na przykład wisiorek w kształcie serca zwany „asyk” służył nie tylko jako szpilka do włosów dla kobiet, ale działał również jako urok chroniący jej włosy, który może być wykorzystywany przez nieszczęśników.

-Biżuteria, szczególnie kamienie szlachetne, oprócz tego, że są dekoracyjne, była używana jako amulety.Każdy rodzaj kamienia miał szczególne znaczenie, uważano, że mają właściwości lecznicze i magiczne chroniące przed siłami zła.

-Turkmenowie zwrócili szczególną uwagę na ozdoby głowy i piersi.

Dzieci

-Zaraz po urodzeniu dziewczynki rodzice ozdobili ją kolczykami, wierząc, że pełnili funkcję opiekuna. Uważano, że dziecko jest bezpieczne, jeśli nosi proste bransoletki wykonane z kolorowych lub czarno-białych koralików.

Stroje

-Trójkątne formy o kontrastowych kolorach miały wartość sakralną i od czasów starożytnych służyły jako obrona przed urokami. Były to różne kombinacje trójkątów, kwadratów i rombów tworzyły ozdoby takich uroków. Można je zobaczyć w haftowanych czapkach, szlafrokach damskich i męskich, na krawędziach dywanów turkmeńskich.

Kobiet

-Nastolatki były ubrane w tradycyjny szlafrok wykonany z ciemnego materiału, który był haftowany jasnymi wiosennymi wzorami.

-Średniego wieku kobiety nosiły szlafrok koloru żółtego, co symbolizowało kolor jesieni. Ten szlafrok został wyhaftowany ornamentem „liścia dębowego” co miało symbolizować siłę i długowieczność.

-Trzeci rodzaj szlafroka był przeznaczony dla kobiet, które przekroczyły „wiek Mahometa” (63 lata). Strój był białego koloru i miał haft przedstawiający opuszczone rośliny. Z biegiem lat haftu było coraz mniej, co znaczyło „przestrzeń życia”.

-Symbolika stosowana w odzieży turkmeńskiej zasadniczo składała się z roślin.

-Wszystkie młode kobiety na wesele przychodzą w jasnych chustach. Gdy procesja ślubna wracała do domu pana młodego rozdawano małe chustki lub kawałki materiałów. Była to ochrona przed złymi siłami, które mogłyby zaszkodzić młodej rodzinie.

-Suknia ślubna była bogato ozdobiona srebrnymi zawieszkami, które brzęczą, gdy panna młoda idzie (ma to na celu odstraszenie złych duchów). Strój panny młodej składał się z różnych amuletów. Suknia była koloru czerwonego, co miało chronić przed „złym okiem”. Wszystkie ubrania ślubne miały nitkę z wełny wielbłąda, ząb świni, srebrne talerze, koraliki. Dodatkowo do stroju była peleryna, która zakrywała głowę, która została wyposażona w zaszytą trójkątna torebkę z węglem i solą w środku.

-W dniu kaitarmay (powrót młodej żony do domu ojca po miesiącu miodowym przed pełną zapłatą kalym – zapłaty za pannę młodą) ubrana była w czerwony szlafrok w paski. Do domu męża wracała w ciemnozielonej pelerynie.

-Gdy kobieta długo oczekiwała pierworodnego dziecka nosiła suknie z małym rozcięciem na brzegu z ozdobnym haftem. Szczelina symbolizowała otwartą drogę dla dziecka.

Mężczyźni

-Odzież męska była haftowana głownie z wizerunkami pięknych zwierząt i ptaków.

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/ohD1qxQQYCE

Źródło tekstu:

https://www.advantour.com/turkmenistan/traditions/clothes.htm
https://www.advantour.com/turkmenistan/traditions/talismans.htm
https://www.advantour.com/turkmenistan/traditions/kerchief.htm
http://www.sprawynauki.edu.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=933&catid=189&Itemid=18
http://www.world-art.pl/archiwum/sztukaorientu/n,19,jedwabie-filce-i-karneole-stroje-azji-srodkowej.html

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑