EMOCJE cz. 6 – Złość (anger), wściekłość (rage), gniew (wrath, ire)

Dzień dobry

Dzisiaj taki temat. Zapraszam.

Photo by nrd on Unsplash

Złość

-Powodowana najczęściej strachem reakcja emocjonalna. Pojawia się, gdy jest zablokowane jakieś dążenie i kończy się utratą poczucia kontroli. Najczęściej jest skutkiem powtarzających się czynników stresogennych.
-Złość wyrażana spontanicznie działaniem: krzykiem, gestami, czasem rękoczynami.
-Złość może ujawniać się, gdy nie potrafi się rozwiązać jakiegoś problemu. Jest ucieczką od odpowiedzialności.
-Może również wynikać z braku wiary we własne poglądy.
-Złość nie jest reakcją kontrolowaną (gniew jest).
-funkcje złości: komunikacyjna, zakłócająca emocje, frustracyjna, wyzbywanie się postaw.

Fizjologia: krew napływa do rąk, dzięki temu łatwiej jest chwycić za broń albo wymierzyć cios wrogowi (dynamiczne działanie). Serce zaczyna szybciej bić. Wydziela się hormon taki jak adrenalina, która powoduje przypływ energii i mobilizuje do natychmiastowego działania.

Wściekłość

Stan emocjonalny skrajnego wzburzenia spowodowany ogromnym gniewem.

Gniew

Reakcja emocjonalna spowodowana silnym wzburzeniem emocjonalnym lub niepowodzeniem.
-Czasami występuje z agresywnym nastawieniem.
-Jest reakcją na działanie interpretowane negatywnie jako zaczepka, dlatego z reguły jest to, atak mający na celu zaprzestanie działań innej osoby.
-Umiejętność kontroli gniewu zależy od możliwości intelektualnych oraz socjalizacji danego człowieka.
-Gniew składa się z trzech elementów: myśli, reakcji fizjologicznej oraz zachowania.
-Przy dobrej socjalizacji atak kończy się na zachowaniach werbalnych (czyli komunikacja za pomocą słów), a jeśli przy słabszej, to będzie to atak fizyczny.
-Gniew może być kontrolowany (złość i wściekłość nie można kontrolować) lub niekontrolowany.
-Funkcje gniewu, to: informacja o naruszeniu granic, praw, terytorium; energetyzująca; katarktyczna; obrana własnej wartości, ochrona ego.
-Gniew w religii np. buddyzm – przeszkadza w osiągnięciu oświecenia; w kościele katolickim wymieniany jako jeden z grzechów głównych.
-Osoby podatne na gniew nazywane są impulsywnymi i są negatywnie oceniane przez społeczeństwo.

Fizjologia: Układ współczulny i mięśniowy mobilizują się do działania, czyli ataku. Spada wówczas przepływ krwi w naczyniach podskórnych, oraz kończynach, zwiększając jej dawkowanie w głównych narządach takich jak: mózg, serce oraz mięśnie na przykład ramion, ud. Wzrasta przy tym ciśnienie tętnicze oraz szybkość bicia serca. Przestaje działać układ pokarmowy. Zostają pobudzone określone ośrodki mózgu odpowiedzialne za koncentracje i za wydzielanie „hormonów stresu„, czyli na przykład fenyloetyloamina, adrenalina. Pocą się wnętrza dłoni, co pozwala na lepszą przyczepność w walce i pewniejszy chwyt. Zostaje zredukowane częściowe odczuwanie bólu. Zwiększa się refleks. Zostają zredukowane ograniczenia siły mięśni. Notuje się tutaj także odczucie gorąca, mocno zaczerwienioną skórę, zaciśnięta szczękę, nieregularne oddychanie, szybsze bicie serca, pulsowanie w uszach.

Słowniczek angielskiego:

vicious złośliwy
anger złość
rage wściekłość
wrath, ire gniew

Źródło tekstu:
Inteligencja emocjonalna – Daniel Goleman
http://www.psychologiawygladu.pl/2017/03/emocje-zawieszone-w-ciele-jak-napiecia.html?m=1
http://www.centrumprofilaktyki.org.pl/zlosc-i-jej-konstruktywne-wyrazanie/

Księga ludzkich uczuć – Tiffany Watt Smith

Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń

Źródło obrazka:
https://unsplash.com/photos/eFkCdJ3U15M

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑