PSYCHOLOGIA cz. 10 – Szczeniactwo

Dzień dobry

Dzisiaj taki krótki temat 😉 Wrzucam, bo mam kilka tematów bardziej obszernych i ważnych dla mnie, wartościowych. Akurat na temat szczeniackiego zachowania mało znalazłam. Jest to raczej temat potoczny, ja spotykam się z tym określeniem bardzo rzadko. Stąd pewno też ciężko coś znaleźć. Następny wpis będzie już za tydzień, chyba że będę tak działać jak wczoraj i dzisiaj, że napisałam już cztery bardzo interesujące wpisy 🙂 a martwiłam się, że mam mało opracowanych, albo niedopracowane. Najważniejsze jednak, że się udaje.

Szczeniactwo – to potencjalna cecha kogoś, kto jest młody, niedojrzały. Zachowanie amatorskie, dziecięce, infantylne. Najczęściej kojarzy się negatywnie, bo jest oznaką braku wychowania. Porównuje się zachowanie do zachowania szczenięcia. Zachowanie typowe dla kogoś niepoważnego, kto postępuje jak człowiek niedojrzały.

Kilka szczególnych zachowań szczeniackich u ludzi:

  • Impulsywność
  • Brak odpowiedzialności
  • Zachowanie w sposób nieodpowiedni do wieku
  • Poszukiwanie uwagi
  • Brak kontroli

Zachowanie takie może być irytujące, frustrujące dla innych. Często zachowanie takie wynika z braku doświadczenia, niskiej samoświadomości lub braku umiejętności radzenia sobie z emocjami.

Źródło tekstu:

Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń

https://sjp.pwn.pl/slowniki/szczeniactwo.html

https://wsjp.pl/haslo/podglad/66557/szczeniactwo/5175473/cecha

https://synonim.net/synonim/szczeniactwo

https://polski-slownik.pl/hasla-do-krzyzowek.php?jak-sie-nazywa=zachowanie_niedojrzale_wlasciwe_szczeniakowi_mlodemu_czlowiekowi_oznaka_braku_wychowania

wpis jest pisany z pomocą Bing AI

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/lego-chicken-minifig-on-table-OOJAUol19oo

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑