Dzień dobry
Dzisiaj zajmiemy się tematem jak napisać scenariusz, ale od strony formalnej. Taki temat przyszedł mi do głowy, bo zainteresowana jestem konkursem na scenariusze 🙂 Zapraszam.
Scenariusz – jest to materiał literacki będący podstawą realizacją fabuły. Scenariusz zazwyczaj jest pisany przez scenarzystę.
Co powinien zawierać? Jak powinien wyglądać taki scenariusz?
Strona tytułowa
Otóż najważniejsze to „Strona tytułowa”. Niektórzy chcąc zwrócić na siebie uwagę tworzą jakieś barwne napisy, ilustracje. Nie warto tego robić. Trzeba pisać na zwykłym, gładkim papierze z trzema dziurkami. Trzeba też pamiętać, że pisze się tylko po jednej stronie. Chociaż zdarzają się wyjątki i scenariusz napisany jest dwustronnie, ale nie zaleca się tego robić.
Tradycyjnie strona tytułowa to biała okładka, która stanowi zarazem okładkę.
Dobra strona tytułowa zawiera:
– intrygujący tytuł napisany wersalikami i wyśrodkowany mniej więcej w 1/3 wysokości strony i można go podkreślić albo wziąć w cudzysłów, pamiętając jednak, że nie może być jedno i drugie.
– twoje nazwisko powinno być wyśrodkowane, poniżej tytułu, z podwójnym odstępem między wersami, zwykłymi literami.
– między tytułem a nazwiskiem można napisać „scenariusz oryginalny”.
– adres kontaktowy (agent, manager, twój numer telefonu, adres pocztowy i poczty elektronicznej) powinien być napisany zwykłą czcionką, w prawym dolnym rogu.
– jeśli scenariusz jest oparty na innych materiałach (powieści, historii, noweli, czy sztuce), którą można zaadoptować zaznacz poniżej nazwiska, wyśrodkowane, zwykłą czcionką.
Dobrze sformatowany scenariusz daje czytelnikowi swobodę.
Czcionka
Najlepszą czcionką do pisania jest Courier 12 (można też stosować New York, Bookman lub Times New Roman).
Marginesy
Norma to 2,5 cm jaką margines górny, dolny i prawy lewy jest nieco szerszy, bo 3,5 cm ze względu na dziurki i klipy. Uwaga prawy może być zmniejszony do 2 cm, ale nie mniej.
Pierwsza strona
Najważniejsze to, to że już nie piszemy kolejny raz tytułu.
Pierwsza strona zaczyna się od słów
FADE IN:
Umieszczonym przy lewym marginesie.
Nagłówki sceniczne
Nagłówki sceniczne to informacje: gdzie? i kiedy? – rozgrywa się dana scena. Najpierw określamy miejsce – PLENER albo WNĘTRZE, a po myślniku zaś DZIEŃ lub NOC (czasem ŚWIT/ZMIERZCH). Miejsce i czas umieszcza się przy lewym marginesie (3 cm), pisany jest wielkimi literami i zawsze stosujemy po nim podwójną spację. Po nagłówkach scen stosujemy podwójny odstęp, a potem pojawiają się wskazówki sceniczne, które określają akcje miejsce i nastrój. Piszemy prosto w czasie teraźniejszymi i dzielimy na krótkie przystępne akapity.
Duże litery w treści
Duże elementy wyróżniamy wielkimi literami:
– Po pierwsze: nazwiska postaci gdy pojawiają się po raz pierwszy albo w przypadku gdy zmienia się aktor grający danego bohatera (na przykład: poznajemy postać jako dziecko, a później jako dorosłego)
– duże litery to podkreślenie muzyczne lub efektów dźwiękowych.
Postacie i ich wypowiedzi
Nazwiska postaci określa się tuż nad dialogiem wielkimi literami i siedmiocentymetrowym wycięciem od lewego marginesu. Uwaga – nie wyśrodkowujemy! Po nich w odstępie jednego wiersza jest kwestia albo wskazówki aktorskie. Kwestie te piszemy z wyrównaniem do lewej 7 cm od lewego brzegu strony i 4 od prawego, z pojedynczym odstępem między wersami, bez wyrównania do prawej.
Kolejna linia tekstu musi być poprzedzona określeniem postaci na przykład często dodaje się „CD” czyli ciąg dalszy, żeby zaznaczyć ciągłość wypowiedzi, nawet jeśli w trakcie pojawił się element opowiadania. CD można również użyć gdy koniec strony przerywa wypowiedź, oczywiście zarówno po pierwszej sekwencji i na początku drugiej – należy zastosować wielokropek (…)
Wskazówki aktorskie
To zwykłe instrukcje dla aktora, które są umieszczone w nawiasach między nagłówkiem postaci, a dialogiem. Zazwyczaj są wcięte około 8 cm, od lewej strony arkusza. Piszemy je odstępem jednego wiersza poniżej określenia postaci.
Wskazówki aktorskie rzadko są brane pod uwagę, bo zawodowi aktorzy i reżyserzy ich nie znoszą. Za to wyjątkiem jest informacja, że postać mówi w innym języku. Oczywiście tekst jest ten napisany w ojczystym języku, żeby czytelnik wiedział, o co chodzi.
Wyjątki
Z OFFU, czyli wypowiedź którą słyszy widz w kinie, ale bohaterowie na ekranie już nie czasem można to zastąpić po prostu używając słowa: GŁOS
Stosuje się też PW (punkt widzenia), który stosuje się, aby czytelnik widział scenę oczyma konkretnego bohatera. Często stosowane jest to w horrorach aby pokazać nam PW potworach które widzi ofiarę.
PRZEBITKA:
to seria krótkich scen stanowiących tło opowieści albo pokazująca upływ czasu.
RETROSPEKCJA:
Wprowadza się ją za pomocą PRZEJŚCIE DO: (wyrównane do prawej).
W nagłówku sceny powinno być napisane (RETROSPEKCJA)
Po retrospekcji należy dać czytelnikowi do zrozumienia, że jest powrót do teraźniejszości i informuje się go właśnie przez kolejne PRZEJŚCIE: albo CIĘCIE:
W nagłówku sceny powinno być napisane (TERAŹNIEJSZOŚĆ)
Po przepływie wspomnień stosujemy podwójny myślnik:
WSPOMNIENIE —
Na zakończenie sceny scenarzyści umieszczają słowo:
CIĘCIE:
(pamiętaj o dwukropkach), wyrównane do prawego marginesu. Oznacza to, że film zmienia miejsce albo czas akcji. Czasem zamiast tego może być:
PRZEJŚCIE DO:
albo
ŁAGODNE PRZEJŚCIE DO:
żeby dać do zrozumienia że jedna scena płynnie przechodzi w następną.
Rozmowy telefoniczne w scenariuszu
Jeśli jest rozmowa telefoniczna, w której widz nie słyszy jednego z rozmówców, to zaznaczamy jego wypowiedzi wielokropkami, a jeśli słyszymy drugiego rozmówcę zaznaczamy to używając (GO) przy nazwisku postaci.
Zmiany miejsca
Gdy zmienia się na kilka razy miejsce piszemy:
NA ZMIANĘ: (Nastepnie nagłówek sceny dużymi literami i czas)
Zakończenie
Ostatnia linia tekstu to FADE OUT, napisana wielkimi literami i wyrównana do prawego marginesu.
Samotniki i inne błędy
Należy unikać tak zwanych samotników, czyli nagłówek postaci albo sceny, na dole strony, podczas gdy opowiadanie lub dialog znajduje się na następnej stronie.
Numerowanie
Numerujemy od 1 strony (strona tytułowa nie jest numerowana) w prawym górnym rogu.
Wydruk
Powinien być na drukarce atramentowej albo laserowej.
Bindowanie scenariusza
Scenariusze binduje się w ten sposób, że strony dziurkujemy w trzech miejscach i spinamy mosiężnym klipem (okrągłe klipy). Większość zawodowców używa tylko dwóch klipów – w górnej i dolnej dziurce, środkowa zostaje pusta. Taka już tradycja.
*Dzisiaj na tyle. Mam nadzieję, że rozjaśniło Wam 🙂 jak będę pisać przykładowy scenariusz, to TUTAJ znajdziecie właśnie materiał. Póki co sama się uczę.
Źródło obrazka:
https://unsplash.com/photos/person-holding-pencil-and-stick-note-beside-table-rH8O0FHFpfw
Źródło tekstu:
Fade in czyli jak pisać scenariusz filmowy
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz