Dzień dobry
Na temat tworzenia świata był odrębny temat i tyczył się RolePlay. Dzisiaj zajmiemy się światem, ale na nowo z perspektywy scenariusza.
Często jest tak, że wielkie rzeczy powstają przez przypadek i ciężko je przewidzieć czy też wymusić.
Żeby zacząć historię dotyczącą scenariusza czy innego dzieła literackiego warto skupić się na temacie. Co jest jego przesłaniem? Często człowiek twierdzi, że napisze coś, bo to fajny pomysł. Jednakże wtedy warto przyjrzeć się motywom. Dlaczego właśnie o tym chcemy napisać? Dlaczego dana historia cię pociąga?
Kolejnym ważnym przesłaniem jest, gdy tworzysz temat „tłumacz, ale nie nauczaj!”. Mentorskie scenariusze odstraszają, bo próbują dowieść prawdy problemu kosztem bohaterów i fabuły. Dlatego zrezygnuj:
– ze sloganów politycznych
– mott życiowych
– złotych myśli
Sugeruj, ale nie nauczaj. Pozwól pomyśleć, a przede wszystkim poczuć.
Cóż teraz zajmiemy się światem scenariusza 🙂
Żeby stworzyć świat warto odpowiedzieć sobie na pytania:
– Czy wybrałem właściwy świat dla moich bohaterów?
– Czy moi bohaterowie pasują do danego świata?
– W jaki sposób rzeczywistość wplywa na fabułę i postacie?
– W jaki sposób fabuła i bohaterowie wpływają na rzeczywistość?
Miejsce, w którym rozgrywa się scena, musi oddawać charakter tego świata. Musi nawiązywać do dramaturgii fabuły.
Ważne by wykreowany świat był prawdziwy i wiarygodny. Wyobraźnia bywa wspaniała, ale niestety myląca. Dlatego warto znać miejsce, o którym się pisze i przeprowadzić odpowiednie badania, w takich sferach jak:
– Czas
– Miejsce
– Zwyczaje
– Pogoda
– Język
– Architektura
– Normy społeczne
– Zwyczajów w pracy
– Historii
– Krajobrazu
– Kultury
Świat pozwala na to, żeby rozgrywała się tam fabuła, pamiętając że określony świat ma określone reguły.
Świat tworzy odpowiednią atmosferę, perspektywę, ton i kontekst, w którym rozgrywają się poszczególne sceny.
Świat wpływa na fabułę bezpośrednio, bo podsuwa źródła konfliktu, zastawia pułapki, stawia przeszkody przed bohaterami. Tylko odpowiedni bohater, z odpowiednimi cechami, zdoła rozwiązać problem.
Warto wykorzystać lokalizację przy opisywaniu sceny, bo pozwala to na interakcje bohaterów z otoczeniem.
Postacie wyrastają z określonego środowiska, które znają i które definiuję ich osobowość.
Warto zadać sobie pytanie:
Jak sprawić by świat zewnętrzny harmonizował ze światem wewnętrznym postaci?
A może wręcz sprawić by świat kontrastował z bohaterami, czyli nie uzupełniał go, lecz był jego przeciwieństwem.
Dlatego, żeby urozmaicić historię, warto zmienić otoczenie, a dzięki temu można zmienić fabułę i bohaterów. Główny bohater nagle znajdzie się w obcym świecie. Brak doświadczenia i odpowiedniego ekwipunku spowoduję, że ten nie będzie mógł się odnaleźć. Zmiana miejsca pozwala lepiej zrozumieć bohatera.
Wtedy warto zadać sobie nowe pytania:
– W jaki sposób ten świat wpływa na bohatera/bohaterów?
– W jaki sposób bohaterowie wpływają na otaczający ich świat?
– Czy świat oddaje charakter postaci?
– Czy fabuła ma wpływ na świat?
– Czy fabuła odzwierciedla temat scenariusza?
– Czy fabuła wpływa na temat scenariusza?
– Czy jest atrakcyjny?
Żeby określić perspektywę i granice wyobraźni, warto użyć kontrastu. Pozwala to na rozróżnienia wszelkiego rodzaju, na przykład: dobro i zło, pierwszy plan i drugi (tło) i przekazują informację. Sposób przekazu zaś określa nastrój o efekt obrazu.
Kontrastowanie bohaterów, akcji i świata może zmienić efekt nudności na ciekawość.
Scenarzysta powinien mieć stosunek emocjonalny do historii, scenariusz musi być napisany z pasją, bo otoczenie to bardzo istotny element tematu o bohatera, a wpływa on i odzwierciedla wszystkie te elementy. Dlatego scenarzysta jedyne co musi jeszcze zrobić to jak poeta napisać kilka słów opisu. Wszystko co zbędne musi zniknąć. Świat musi być wyrazisty i przejrzysty, a przy tym ciekawy, pełen drobiazgów. Dlatego o tyle to bardziej skomplikowane niż pisanie książki, gdzie można sobie pozwolić na rozwlekłe opisy.
Źródło obrazka:
Źródło tekstu:
Fade in czyli jak pisać scenariusz filmowy
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz