EMOCJE cz. 51- Użalanie, Rozżalenie, Żal

Dzień dobry

Dziś taki temat. Zapraszam.

Photo by Ivan Stern on Unsplash

Użalanie się nad sobą

• Jest to przedstawianie swoich żali.
• Narzekanie na coś lub na kogoś co przeszkadza

Żal

• Negatywny stan emocjonalny spowodowany jakąś stratą, utratą kogoś bliskiego, wywołane przykrym doświadczeniem.
• Towarzyszy mu trudność z pogodzeniem się z tym, co zostało utracone i wynikającym z tego brakiem akceptacji, że rzeczywistość się zmieniła.
• Może też dotyczyć żalu do kogoś, kto wyrządził krzywdę i wtedy nie można się z tym pogodzić. W tym też ujawnia się niechęć do kogoś lub czegoś.

Użalanie to jedna z cech, które często są źle zrozumiane – spłycane do „marudzenia” albo „szukania uwagi”. A w rzeczywistości to złożony, emocjonalny mechanizm:

• może być obroną
• wołaniem o pomoc
• formą regulacji emocji
• strategią przetrwania
• sposobem na uniknięcie konfrontacji
• próbą uzyskania ciepła lub opieki

Użalanie się, to skupienie na własnym cierpieniu:

• jest zazwyczaj powtarzalne
• dramatyczne
• bierne zachowanie
• niekonstruktywne
• często przesadne
• emocjonalnie prawdziwy dla postaci

Użalanie nie jest kłamstwem – to emocjonalna narracja, która ma chronić postać przed czymś trudniejszym:

• działaniem
• zmianą
• konfrontacją
• odpowiedzialnością
• samotnością

Użalanie u postaci wygląda tak:

• w słowach, ton miękki, przeciągniety i pełen rezygnacji – „Zawsze tak mam…”, „Nikt mnie nie rozumie”, „Po co ja w ogóle próbuję”, „Wszystko przeciwko mnie”, „Nie dam rady”
• w mowie ciała:
  • opuszczone ramiona
  • wzrok w dół
  • westchnienia
  • powolne ruchy
  • gesty dramatyczne, ale słabe
  • dłonie przy twarzy, szyi, włosach (szukanie pocieszenia)
• w emocjach:
  • poczucie krzywdy
  • bezradność
  • smutek
  • frustracja
  • potrzeba uwagi
  • potrzeba opieki
• w zachowaniu:
  • powtarzanie tych samych skarg
  • unikanie działania
  • oczekiwanie, że ktoś „naprawi” sytuację
  • dramatyzowanie drobiazgów
  • porównywanie się do innych na swoją niekorzyść

Użalanie o postaci mówi, że:

• potrzebuje bycia widzianą – jej ignorowanie emocji powiększa żal
• lęk przed działaniem – nie chce zmian, czuje się bezpiecznie jak jest
• niska samoocena – postać wierzy, ze nie ma wpływu na własne życie
• przeciążenie emocjonalne – użalanie by rozładować emocje
• pragnienie opieki – forma „zauważ, że cierpię”

Style:

Użalanie ciche – westchnienia, krótkie smutne zdania – „Nic… nic się nie stało”, łzy ukrywane, ale widoczne

Użalanie dramatyczne – gesty, emocjonalne monologi – „Dlaczego zawsze ja?”

Użalanie zaczepne – sarkazm – „No oczywiście, że mnie to spotkało” i ironiczne narzekanie

Użalanie chłodne – dystans – „Nie ma sensu. I tak nic z tego nie wyjdzie”, rezygnacja zamiast dramatyzmu

Użalanie melancholijne – poetyckie, smutne komentarze – „Może tak miało być”, cicha rozpacz

Źródło tekstu

Księga ludzkich uczuć – Tiffany Watt Smith

Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń

bing ai

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/qTKv0N4G0FE