PSYCHOLOGIA cz. 52 – Załamanie

Dzień dobry

Dzisiaj kolejny temat z cyklu psychologia. Wydaje mi się, że usiądę w tym tygodniu i coś ogarnę dodatkowo z innych tematów niż psychologia i emocje.

Załamanie najczęściej przestawia się w kontekście załamania nerwowego. Potocznie nazywane jest to głęboki kryzys psychiczny. Charakteryzuje się utratą zdolności do normalnego funkcjonowania z powodu silnego, przewlekłego stresu lub traumatycznego wydarzenia. Objawia się między innymi apatią, lękiem, zaburzeniem snu i fizycznymi dolegliwościami.

Załamanie psychiczne może wynikać z takich przyczyn jak:

• silny stres
• trauma
• wypalenie zawodowe
• konflikty
• katastrofy
• żałoba
• rozstanie

Objawami psychicznymi są:

• lęk
• poczucie beznadziei
• apatia
• smutek
• drażliwość
• wycofanie
• problemy z koncentracją
• ataki paniki
• myśli samobójcze
• osoba przestaje dawać sobie radę z codziennymi obowiązkami czy nawet zaniedbuje higienę

Objawy fizyczne:

• problemy ze snem
• bóle głowy
• bóle mięśni
• kołatanie serca
• problemy z apetytem/trawieniem
• nadmierne pocenie

Czasem załamanie powinni zakończyć się wizytą u specjalisty, gdy nie widać poprawy i osoba zaniedbuje siebie oraz chce odebrać sobie życie.

Mowa ciała postaci fikcyjnej:

• załamanie to moment, gdy ciało przestaje udawać, że wszystko jest w porządku
• ramiona opadają, jakby straciły siłę
• postać siada lub osuwa się na ziemię bezwiednie
• ruchy stają się powolne, jakby wykonywane w wodzie
• dłonie drżą lub zaciskają się na czymś, by utrzymać kontrolę
• głowa pochylona, wzrok wbity w podłogę

Sposób mówienia:

• złamanie często odbiera głosowi emocje
• ciche monotonne wypowiedzi
• urwane zdania: „Ja… nie… nie wiem”
• powtarzanie tych samych słów, jakby umysł się zawiesił
• długie pauzy, jakby postać przypominała sobie, jak się mówi
• głos łamiący się w najmniej oczekiwanych momentach

Mikro-zachownia:

• puste spojrzenie, jakby patrzyła na ludzi
• mruganie zbyt często lub zbyt rzadko
• odruchowe obejmowanie się ramionami
• nerwowe pocieranie twarzy, skroni i karku
• zaciśnięte usta, jakby powstrzymywała emocje

Wewnętrzne reakcje:

• świat wewnętrzny traci spójność – „nie dam rady”, „to za dużo”, „nie wiem, co robić”, „nie czuje nic, albo wszystko naraz”, „chciałabym po prostu zniknąć”.

Zachowania:

• postać nie reaguje na bodźce, jakby była odcięta
• odpowiada nieadekwatnie do sytuacji
• zaczyna robić rzeczy automatycznie, bezmyślnie
• odrzuca pomoc albo nie zauważa, że ktoś ją oferuje
• zawiesza się w połowie czynności

Styl:

Ciche – zero krzyku, pusty wzrok, słowa jakby wypowiadane z daleka

Załamanie gwałtowne – nagły wybuch emocji, rzucanie przedmiotami, krzyk, desperacja, a następnie cisza i wyczerpanie.

Załamanie kontrolowane – postać wygląda na spokojną, ale jej dłonie drżą, a głos wydaje się zbyt równy, jednakże widać, że próbuje utrzymać kontrolę

Załamanie chaotyczne – śmiech w nieodpowiednich momentach, mieszanka krzyku, płaczu, gniewu i paniki. Słowa wypowiedziane szybko, nieskładnie.

Załamanie „zamrożone” – brak reakcji, brak emocji, jakby postać się wyłączyła by przetrwać.

Źródło tekstu:

Słownik uczuć i emocji – Małgorzata Brzoza i Piotr Rachoń

Gemini Ai – Google

Źródło tekstu:

https://unsplash.com/photos/a-close-up-of-a-woman-with-blue-eyes-VtmiyAvoRKM