Dzień dobry
W tym roku dużo konkursów kryminalnych i miałam plan napisania kryminału, ale wróciłam do pracy i znowu brak czasu. Przychodzi weekend i padam na łeb, ale jest i tak znacznie lepiej. Obiecałam sobie, że cały tydzień pracuję, więc mam prawo na odpoczynek. Mam inne spojrzenie na świat. Chcę pracować i zależy mi na pracy, a to jest najważniejsze. Dzięki temu co się stało też zrozumiałam, że muszę trochę spauzować, bo nie dawałam sobie wytchnienia. Byłam dla siebie bardzo rygorystyczna.
Photo by Ari Spada on Unsplash
Pisanie książki opiera się na pewnych doświadczeniach z rzeczywistości. W książkach przewijać się może fikcja z prawdą, najważniejsze jednak żeby historia była psychologicznie wiarygodna. Aby kryminał osiągnął sukces jest wiele sposobów. Nie ma jednego przepisu na sukces. Na pewno wartka akcja, nieprzewidywalne zdarzenia, jakaś trudna zagadka kryminalna, ciekawe postaci literackie, rozbudowane opisy literackie. Jeśli chodzi o opisy niektorzy piszą rozwlekłe, a w innym przypadku czytałam, że wystarczy nakreślić kilka szczegółów by dać pozory (tak zwana „wydmuszka” albo „prezent„).
1. Nakreślam fabułę – jest to jakiś mini plan z alternatywnymi ścieżkami (coś w rodzaju schematowych ścieżek, na przykład jak w grze Detroit: Become Human). Warto zadać sobie pytania: co?, gdzie?, kiedy?, w jaki sposób?, z kim?, z czym?, dlaczego?, kto?, jak długo to trwało?, jaka przyczyna?, jaki skutek?
Najlepsza będzie jak najgłębsza analiza. Może warto, żeby akt morderstwa był głównym motywem?
Niektórzy pisarze nie ustalają planu i idą na żywioł. Niestety u mnie to nie przechodzi, bo jak wcześniej wspominałam, zazwyczaj tym sposobem pisze bez końca.
2. Bohaterowie – warto dać im jakieś dobre motywy działania, określić profil psychologiczny, przy tym sięgnąć głębszych emocji, poznać schematy ich działania oraz bariery. Opisując postaci dajemy część siebie: swój charakter, czyli wady, zalety. Jeśli od dłuższego czasu piszecie, jesteście dobrymi obserwatorami i macie wysoko rozwiniętą empatię, pewno wiecie, o co mi chodzi.
a) ofiary/ofiara – najczęściej jest to słaba jednostka (osoba fizyczna), która nie potrafi, nie jest w stanie się bronić. Dobro osoby zostało naruszone lub bezpośrednio doszło do przestępstwa. Wyróżniamy:
-ofiary przypadkowe
-ofiary, które znały swojego oprawcę
Zazwyczaj ofiara kończy swój żywot, a jeśli przeżyła i długo przebywała z porywaczem to może jej zostać syndrom sztokholmski (3096 dni).
Zazwyczaj ofiara uważa, że nie ma wyjścia i musi się podporządkować oprawcy. Czasem ofiary walczą, ale bezskutecznie. Kończą na tym źle, jak w książce Kolekcjoner – John’a Fowles’a.
b) morderca/porywacz – ja przeglądałam opisy seryjnych morderców. Najczęściej opisane jest ich całe życie. W większości wypadków jak zauważyłam problemy wynikają z dzieciństwa. Taka osoba była od urodzenia, na przykład: wykorzystana seksualnie, przeżyła przemoc, odsunięta od społeczeństwa, zraniona, samotna, przeżyła jakaś traumę. W wyniku tego ma zaburzenia, czy choroby psychiczne. Samo wejście „w głowę mordercy” dla niektórych jest ciężkie i bolesne, ale dla mnie wydaje się łatwe, bo bardzo interesuję się „edgy„. Niestety ma to swoje konsekwencje, dlatego zalecam ostrożność. Lepiej rozpisać sobie logicznie ścieżkę życia mordercy, niż marnowanie energii na wczuwanie się. W każdym razie jeśli chcecie ją stworzyć realistyczną to tak można zrobić, ale będzie odzwierciedlać fragment naszej osobowości. Zabójca powinien być wyrazistą postacią i interesującą. Rozważałam też, jak miałby zakończyć swój los i jakoś wydają mi się słabe zakończenia, gdy ten popełnia samobójstwo lub zostaje zastrzelony. Zawsze myślę jak ciekawie wygląda konfrontacja między zbrodniarzem, a detektywem. Zaleca się, że morderca powinien być przebiegły, inteligentny, a jego motyw nie powinien się opierać na tym, że „kiedyś był biedny i postanowił się za to zemścić”. Od razu mi się kojarzą też motywy: „bo zabili mi rodziców, partnera”. Jeden Max Payne wystarczy. Kolejnym zaleceniem jest, że morderca powinien być jeden. Przepraszam, a naśladowcy? Tak się zdarza, że pojawiają się podobne zbrodnie jak seryjnego. Gdy jeden z nich ten seryjny zostaje schwytany, to naśladowca chory psychicznie żyje dalej. Nie chciałabym spojlerować tytułu, bo może ktoś będzie chciał przeczytać.
Może być też tak, że mordercą zostaje osoba działająca w afekcie, amoku, a od paranormalnej strony przez opętanie, przejęcie ciała (Fahrenheit).
c) policja – zazwyczaj spotykałam się z tym, że ludzie policji nie byli jacyś wybitnymi bohaterami. No i to co zauważyłam, nie przepadają za detektywami, FBI. Policjanci mają najczęściej swoje różne problemy, na przykład rodzinne, czy z alkoholem. Zawód jest stresujący i daje kopa adrenaliny. Większość ludzi do policji szła ze względu na krótszy staż pracy, wcześniejszą emeryturę. Z policji można wykorzystać komisarza/nadkomisarza, który odegra rolę detektywa. Historię kryminalną można urozmaicić opisami pracy policjantów, czy ich rozterkami życia prywatnego, albo wplątać policjanta w jakaś intrygę.
d) detektywi – podobnie jak inni bohaterowie powinien grać główna role. Oczywiście jeśli uznacie, że chcecie detektywa w swojej powieści. Nie zaleca się wątku miłosnego z takim bohaterem. Trochę mnie to dziwi, bo kiedyś czytałam jedną z książek, gdzie detektyw miał romans z kobietą, która miała dar jasnowidzenia i pomagała w sprawach. W każdym razie zazwyczaj nie wiem czemu detektywi są dla mnie dziwni. W grach „Heavy rain” czy „Detroit” jest dwóch różnych detektywów, w pierwszym potulny miś (*zależy jak się rozegra), a w drugiej facet z jajami. Ewentualnie mogłabym nawiązać do kobiecej detektyw z cyklu Anity Blake autorstwa Hamilton, tylko ta pozycja już jest z półki paranormalne (wampiry, wilkołaki). Śledczy podobno nie powinien być mordercą. Tutaj bym się kłóciła, ale nie chcę spojlerować konkretnej pozycji, gdzie śledczy był mordercą. Jego „śledztwo” polegało na zacieraniu śladów i mogło zakończyć się jako „zbrodnia doskonała„, czyli czytelnik wiedział kim jest morderca, ale ten już zdążył zbiec. Tym samym uniknął sprawiedliwości. Czytałam, że nie powinno być więcej niż jeden detektyw. Nie wiem jakbym się do tego odniosła, bo faktycznie nie zdarzyło mi się trafić na książkę z dwoma detektywami. Zazwyczaj sprawę prowadzą dodatkowo policjanci.
3. Sprawdzam czy zachowałam logikę zdarzeń.
4. Korzystam z puzzli fabularnych, pobocznych zdarzeń, które urozmaicą główna linię fabularną. Warto zachęcić czytelnika do gry w śledztwo. Można dla zmyłki dawać fałszywe tropy, dowody, poszlaki. Tak, żeby zmylić osobę prowadzącą śledztwo oraz czytelników. Nie powinno się ułatwiać uczestnikom odgadnięcia zagadki.
5. Wybieram bronie, które mogę wykorzystać w fabule. Warto też przyjrzeć się walce w ręcz.
6. Korzystam z reguł fizyki, chemii i fizjologii. Mogą się przydać książki z kryminalistyki, medycyny. Uważam, że to bardzo ważne by zabójstwo było realistyczne i podobnie jak metody naukowe odkrywające prawdę.
7. „Fantazjowanie” o scenach kryminalnych (w wolnych chwilach). Wybór lokalizacji akcji oraz wybór grupy społecznej.
8. Intelektualna rozgrywka z czytelnikiem:
a) zaskakujące zakończenie – tego się nie spodziewali
b) pozwolić czytelnikowi na odkrycie mordercy – czytelnik powinien mieć możliwość odgadnięcia kto jest mordercą.
c) A może zbrodnia doskonała?
Z wątków kryminalnych, które mogę polecić:
Heavy rain – gra na ps3, Quantic Dream
Fahrenheit – gra na PC, Quantic Dream
Detroit – gra na ps4, Quantic Dream
Skóra motyla – Siergiej Kuzniecow
Cykl Anity Blake – Lauren K. Hamilton (nie wszystkim może się podobać ze względu na paranormalny charakter i wątki erotyczne – Zmierzch dla dorosłych, no i wyszło z 20 części)
Rogi – Joe Hill
Środek lata – Małgorzata Warda
Cicha śmierć – Anna Rule (oparta na faktach)
Podążając tropem strachu – Kay Hooper
Źródło tekstu: http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,19537802,siedem-zlotych-pytan-bez-ktorych-nie-ma-kryminalow-zdradza.html
https://www.focus.pl/artykul/jak-napisac-kryminal-wywiad
https://born-to-create.pl/jak-napisac-kryminal/
http://www.gazeta.policja.pl/997/informacje/134531,Kryminaly-typowo-policyjne.html?search=19481948
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Ofiara_przestępstwa
Źródło obrazka:
https://unsplash.com/photos/V1y6si3fOho
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz