Dzień dobry
Dzisiaj temat istot nadprzyrodzonych. Zapraszam do czytania.

Photo by Erik Müller on Unsplash
1. Kim/czym jest duch?
Duch – w folklorze ludowym i według spirytystów ludzka istota, żyjąca po śmierci fizycznej ciała człowieka, bytująca w świecie pozamaterialnym.
2. Rodzaje duchów:
a) zwykły duch osoby zmarłej – posiadający podświadomość i świadomość tak samo jak za życia.
b) duch podświadomości człowieka – odcięty w wyniku wypadku/choroby od świadomości. Zdolność rozumowania jest na poziomie zwierzęcia, zachowuje się jak dziecko, lub występuje jako poltergeist. Doskonale potrafi zapamiętać, ale działa nielogicznie. Dość często pojawia się przy seansach spirytystycznych – to on rusza talerzem, stołem, on odpowiada (kłamliwie) na pytania biorących udział, naśladuje krewnych.
c) duch świadomości uhane – odcięty od ducha podświadomości przed lub po śmierci fizycznej człowieka. Ten duch nie potrafi zapamiętywać i dlatego taka zjawa jest zupełnie bezradna. Włóczy się bez celu, zachowuje się jak błąkająca dusza. Szuka jakiegoś ducha podświadomości, który pomoże mu odzyskać wspomnienia.
d) nieświadome – są to dusze grupowe na przykład: duchy przyrody, które wspierają inne dusze
3. Wygląd duszy:
Duch może przybrać wygląd ciała takiego jakie miał za życia na przykład może mieć tradycyjny strój, może mieć zdeformowane ciało jak za życia, może mieć ubranie dotyczące jego ostatniego zawodu, który wykonywał za życia. Mniej szczególne odznaczony jest jednak jest dół duszy, a objawia się to brakiem nóg. Dusze przesuwają się jak cienie. Ubiór najczęściej ma wygląd zwoju zakończonego długimi, falującymi fałdami. Dusze często dodaj sobie do wyglądu aureolę lub skrzydła.
Duchy
1. Dżin – duchy posiadające nadnaturalną potęgę, niewidzialne, mogą jednak przyjmować dowolną postać (człowieka, zwierzęcia lub potwora). Dżinny w wierzeniach muzułmańskich dzielą się na dobre i złe. Dobre służą Bogu i pomagają ludziom. Złe zaś szkodzą. Złe to głównie ifrity, sile, ghule, a nawet szejtan (szatan).
a) Ifrit – duch dżin (afryt, efryt, ifryt) Miał się wyróżniać wysokim wzrostem i wielką mocą. W wierzeniach ludowych ifritem stawała się dusza człowieka, który zmarł nagle i nie został pochowany.
b) Sila – demoniczna wiedźma zamieszkująca pustynię, dżin kobiety.
c) Ghul – (ghula) zły duch pustynny. Ghule zwabiały, napadały i zabijały podróżnych (zwykle potem pożerały swoje ofiary) oraz okradały groby z umarłych
2. Kikimora – (sziszimora) w wierzeniach słowiańskich szkodliwy duch. Przybierała postać maleńkiej kobiety, choć potrafiła także stać się niewidzialna.
3. Poltergeist – „hałaśliwy duch”, Poltergeisty i ich zachowania można rzekomo zaobserwować między innymi w starych domach, na strychach i w piwnicach. Zamieszkiwać mają często szuflady i półki, a czasem dziury za regałami.
4. Widmo, Zjawa, Fantom – duch, niematerialna istota z innego świata albo też złudzenie takiej istoty.
5. Banshee – „kobieta z kurchanu” zjawa w kobiecej postaci, najczęściej zwiastująca śmierć w rodzinie. Przekazy rozróżniają między ujrzeniem a usłyszeniem banshee – usłyszenie lamentu banshee prorokuje śmierć w rodzinie, ujrzenie tej istoty zapowiada śmierć osoby, która ją widziała. Banshee z tych opowieści zawsze są ubrane na biało i mają długie, jasne włosy, które czeszą srebrnymi grzebieniami.
6. Aitwar – litewskiego pochodzenia duch domowy. Miał dziwaczną postać małego skrzydlatego węża z głową ptaka i wyliniały ogon. Gdy mógł przebywać w domu i miał ciepłą strawę, to znosił swoim gospodarzom dobra.
7. Homen – orszak zjaw, upiorny korowód (zabitych przez dżumę), który podążał za zarazą przemierzającą kraj na czarnym wozie. Śpiewali i tańczyli, a tam gdzie przechodzili umierali ludzie, jedzenie gniło i psuły się przedmioty.
8. Kłobuk, kołbuk – (inne nazwy: kobold, chobołd, lataniec, saraniec, zły, alf) zły duch, który zamieszkiwał tereny leśne. Przybierał wygląd czarnego podobnego do ptaszyska, które siedziało na płocie i czekało na przygarnięcie. Gdy został zabrany do domu znosił gospodarzom ukradzione innym dobra.
9. Mierniki – duchy geometrów, którzy za życia fałszowali pomiary. Poznać je można było po bladoniebieskim świetle, które sobie przyświecały w wędrówkach. Można było je wezwać gwizdaniem. Za pomoc należało im podziękować. Jeśli duch taki pojawił się z kamieniem w ręku i pytał „co mam z nim zrobić?” należy odpowiedzieć: „Połóż go tam skąd żeś go wziął” i dzięki temu słowa te kończyły jego pokutę.
10. Spaleniec – duch, który błąka się po Ziemi, żeby odpokutować jedną z najcięższych zbrodni: podpalenie.
11. Zmory – zwane marami, to dusze żywych ludzi, które nocą podczas snu opuszczały ciało „nosiciela”, by dusić wysysać krew i życiodajną energię. Przybierały postać chudej, półprzezroczystej, wysokiej baby o wielkiej porośniętej gęstym włosiem, ogromnych oczach i smrodliwym oddechu.
12. Hitodama – duchy niedawno zmarłych, które błądzą pod postacią świetlistych kul.
Źródło tekstu:
Księga Mediów – Allan Kardec
Bestiariusz słowiański. Rzecz o skrzatach, wodnikach i rusałkach – Paweł Zych, Witold Vargas
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Kikimora
https://slowianskibestiariusz.pl/bestiariusz/demony-domowe/kikimora/
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Duch_(spirytyzm)
https://olabloga.eu/duchy-czym-sa-rodzaje-duchow
https://olabloga.eu/duchy-czym-sa-rodzaje-duchow
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/D%C5%BCinn
https://pl.m.wikipedia.org/wiki/Banshee
Magia cudów – Max Long
Od magii do psychotroniki czyli ars magica – Lech Emfazy, Michał Komar
Źródło obrazka:
https://unsplash.com/photos/zrfD9aVUVsU
Dodaj komentarz