Dzień dobry
Dzisiaj kolejny temat z gramatyki języka polskiego. Wkrótce będzie tematyka związana z gramatyka A1 jezyka hiszpańskiego. Próbuje zaktualizować niektóre tematy, ale nie wiem czy wina jest telefony czy aplikacji, w każdym razie przy długich postach zjada mi połowę informacji. Mam nowy telefon, ale oczywiście nie mam kiedy i jak się przenieść. Ostatnio trochę zabiegania to tu i tam. Najważniejsze jednak, że daje radę publikować 🙂
Przymiotnikami nazywamy wyrazy określające cechy ludzi, zwierząt i przedmiotów. Przymiotniki są określeniami rzeczowników. Są wyrazami określającymi. Przymiotniki odmieniają się przez rodzaje.
Przymiotniki się stopniują, czyli odpowiednią zmienioną formą podkreślają natężenie cechy, na przykład: biały (stopień równy), bielszy (stopień wyższy) i najbielszy (cecha uznana na najsilniejszą najwyższy).
Niektóre przymiotniki przestały być nazwami cech, a stały się nazwami osób lub przedmiotów, czyli rzeczownikami, na przykład: gajowy.
Każdy przymiotnik ujmuje jedną, oddzielną cechę, a więc znaczenie szczegółowe, analityczne.
Ze względu na znaczenie dzielimy przedmiotniki na zmysłowe i umysłowe.
1. Zmysłowe możemy podzielić według narządów zmysłowych.
a) Za pomocą wzroku spostrzegamy barwy (czerwony), kształty (kulisty) i wymiary (duży).
b) Słuchem odczuwamy cechę różnych głosów, na przykład: głośny, gruby.
c) Dotykiem odczuwamy, czy przedmiot jest zimny czy ciepły.
d) Smakiem odczuwamy cechy potraw, na przykład: kwaśny, słodkie, słone, piekące.
2. O cechach psychicznych wnioskujemy z postępowania ludzkiego. Mówimy o kimś, na przykład: że jest odważny, bo się nie boi.
Przymiotniki materiałowe – cechy przedmiotów możemy określić, również według materiału, z którego są zrobione, na przykład: kamienny, drewniany.
Przymiotniki jakościowe, to przymiotniki oznaczające kształt, barwę, wielkość przedmiotów oraz materiał.
Przymiotniki relacyjne, to przymiotniki określające przedmioty pod względem ich stosunku do pewnych osób i miejsc.
Wśród przymiotników relacyjnych wyróżniamy przymiotniki dzierżawcze lub przynależnościowe informujące do kogo należą określone przedmioty są to przymiotniki utworzone od nazw właściciela, na przykład: kocie (oczy).
Przymiotniki mogą określać przedmioty pod względem ich stosunku do miejsca, gdzie się te przedmioty znajdują, skąd pochodzą. Do tej grupy należą przymiotniki utworzone od wyrażeń przyimkowych określających położenie, na przykład: na rogu – narożny oraz krakowski, czyli ‚pochodzący z Krakowa’, ‚znajdujący się w Krakowie’.
Przymiotniki charakterystyczne są tworzone za pomocą przyrostków -aty, asty, -ity, -isty od rzeczowników oznaczających jakieś znamienne szczegóły w wyglądzie osób, zwierząt, przedmiotów lub krajobrazu, na przykład: brodaty, kanciasty błotnisty, mglisty.
Źródło tekstu:
Gramatyka języka polskiego – Piotr Bąk
Źródło obrazka:
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz