Liczebniki – gramatyka jezyka polskiego

Dzień dobry

Dzisiaj przyspieszamy bieg, bo ostatnio stworzyłam wiele nowych postów. Niedługo pojawią się te związane z językiem hiszpańskim, a dokładnie z gramatyką. Potem zajmiemy się innymi językami. Ale na spokojnie, bo jestem w wodzie gorącej kąpana 🙂 Chcę, żeby wszystko przeszło na spokojnie.

Planuję też wrócić do gry na giełdzie, więc ta tematyka może również się pojawić tu na blogu. Wszystko zależy od decyzji jaką podejmę, a mam trochę na głowie, bo praca i rodzina. Spisuje wszystko na papier i nagrywam głośnikiem. Inaczej to bym zwariowała to wszystko przepisywać.

Na razie zatrzymujemy się na gramatyce języka polskiego, hiszpańskiego oraz być może na giełdzie. Nie zapominam o wpisach związanych z emocjami, jeszcze niektóre mam opisane, niektóre są na bieżąco aktualizowane. Chciałabym więcej włożyć pracy w to wszystko, ale ogranicza mnie czas i siły. Jednak z każdym dniem nam ich więcej 🙂

A dzisiaj temat o liczebnikach 🙂

Liczebniki pod względem znaczenia zbliżają się do przymiotników, oznaczają bowiem cechy ilościowe przedmiotów. Liczebniki ograniczają się jednak jedynie do określenia ich liczby i kolejności.

Liczbę przedmiotów określają liczebniki główne: jedna lampa.

Liczebniki ułamkowe, na przykład: pół metra

Liczebniki dziesiętne na przykład jedna dziesiąta.

Ludowe liczebniki ułamkowe ograniczały się do połowy i ćwierci oraz do połączenia całości z połową, czyli półtora.

Do liczebników ilościowych zaliczamy także liczebniki zbiorowe, na przykład: dwoje ludzi. Za pomocą tych liczebników oznaczamy także liczbę przedmiotów, których nazwy występują tylko w liczbie mnogiej, na przykład: skrzypce – dwoje skrzypiec.

Liczebniki mnożne mówią o tym z ilu części składa się przedmiot lub ile razy przedmiot się powtórzył: pojedynczy, podwójny, potrójny.

Liczebniki wielorakie stanowią czwartą odmianę liczebników ilościowych. Mówią one o tym w ilu odmianach dany przedmiot występuje: dwojaki, milionowa.

Liczebniki nieokreślone podają przybliżoną, orientacyjną liczbę przedmiotów, na przykład: kilka, parę. Mogą być również liczebniki nieokreślone zbiorowe: kilkoro kilkunaścioro.

Liczebniki porządkowe ustalają, które miejsce w szeregu ma dany przedmiot, na przykład: styczeń jest pierwszym miesiącem roku.

Źródło tekstu:

Gramatyka języka polskiego – Piotr Bąk

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/yD5rv8_WzxA

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑