Dzień dobry
Dzisiaj taki temat. Pierwsza część. Ostatnio zaniedbałam niestety naukę hiszpańskiego, ale trzeba wrócić do nauki. Ogólnie ciężki czas w pracy i po prostu ostatnio zaniedbałam też znów bloga, ale mam przygotowane dalsze tematy z języka polskiego oraz rodzaje piw. Teraz będzie kilka dni wolnego, więc postaram się wrócić do częstszej publikacji.
Rzeczownik (el substantivo)
Rodzajnik (artículo) to słowo, które stawia się przed rzeczownikiem, aby wskazać na określoność lub nieokreśloność tego rzeczownika, jak również na jego rodzaj i liczbę.
Rodzajnik nieokreślony (artículos indeterminados)
Rzeczownik rodzaju męskiego liczby pojedynczej poprzedzony jest rodzajnikiem un, a rodzaju żeńskiego una, a liczby mnogiej unos dla rodzaju meskiego, unas dla rodzaju żeńskiego.
Użycie rodzajnika nieokreślonego:
-Gdy określa się osobę lub przedmiot w znaczeniu bardzo ogólnym
-Gdy po raz pierwszy w danym kontekście mówi się o tej osobie lub przedmiocie
-Gdy zastępuje rodzajnik określony w wypowiedziach o charakterze ogólnej normy.
-Gdy rzeczownik występuje w sąsiedztwie hay, cualquiera, todo, toda
-Przed tal (taki, taka) + imię własne; forma ta wskazuje, że chodzi o osobę nieznaną.
Rodzajnik określony używa się go wtedy, gdy ma się na myśli osobę lub przedmiot znany lub o którym uprzednio się mówiło.
Rzeczownik rodzaju męskiego poprzedzony jest rodzajnikiem el, a żeńskiego la dla liczby pojedynczej, a dla liczby mnogiej los dla rodzajnika męskiego, las dla żeńskiego.
Dwa rodzaje rzeczowników:
-Rodzaj męski (género masculino) – rzeczowniki kończące się na -o lub spółgłoski, są przeważnie rodzaju męskiego.
-on, -ón, -or, -aje
-Rodzaj żeński (género femenino) – rzeczowniki kończące się na -a oraz wyjątkowo większość kończących się na -d, -z i -ion.
-a, -ción, -sión, -tad, -dad, -umbre, -ud, -ez
Wyjątki:
r. męski na przykład el dia i wiele rzeczowników kończących się na -ama, -ema, -ima, -ona.
r. żeński na przykład la mano
rzeczowniki rodzaju żeńskiego którego zaczynają się na akcentowane a lub ha mają w liczbie pojedynczej rodzaj męski określony chociaż zachowują rodzaj żeński w liczbie mnogiej mają znów rodzaj żeński na przykład: el agua — las aguas
Rodzajnik określony używa się:
-Przy rzeczownikach w znaczeniu ogólnym
-Przed rzeczownikiem, który jest podmiotem w zdaniu.
-Przy rzeczownikach oznaczeniu abstrakcyjnym oraz określających materię.
-Gdy mowa o określaniu czasu.
-Przy tytułach oraz zwrotach grzecznościowych (oprócz don i doña).
-Przy nazwach części ciała lub ubraniach.
-Przy rzeczownikach określających miary, wagi oraz w procentach i ułamkach.
-Przy nazwach stron świata oraz w niektórych nazwach geograficznych.
-Po todo (cały) oraz po todos (wszyscy).
UWAGA! WYSTĘPUJE JESZCZE FORMA NIJAKA lo, która występuje w liczbie pojedynczej i służy do tworzenia rzeczowników od przymiotników, imiesłów, zaimków dzierżawczych i liczebników porządkowych.
Rodzajnik opuszczamy:
a) Jeśli rzeczownik niezależnie od funkcji jaką pełni w zdaniu, poprzedzony jest przymiotnikiem oznaczającym ilość: cuanto, mucho, poco, np. pocos quesos.
b) Przed rzeczownikiem określającym zawód, narodowość lub przynależność partyjną i występującym bez przydawki i bez dopełnienia – Nina es española.
c) W niektórych zwrotach, np. en casa (w domu)
d) po czasownikach llevar i tener rzeczownik, który określa jakąś cechę osoby.
e) Rodzajnik opuszczamy przy con:
con gusto – z przyjemnością
con voz – głosem (z głosem)
Przyimki a i de + rodzajnik określony w przypadku rodzaju męskiego tworzymy:
a + el = al va al cine
de + el = del regresa del cine
Z rodzajnikiem określonym rodzaju żeńskiego a i de nie łączą się.
va a la escuela
regresa de la escuela
Pytania do rzeczowników:
¿Que esto? – Co to jest? Esto es una silla. – To jest (jakieś) krzesło.
Esto es una silla. – To jest krzesło.
¿Es esto una silla? – Czy to jest krzesło?
Si, esto es una silla. – Tak, to jest krzesło.
No, esto no es una silla. – Nie, to nie jest krzesło.
Niektóre rzeczowniki zmieniają znaczenie w zależności od tego, czy używamy rodzaj męski czy żeński, na przykład el capital – kapitał, ale la capital – stolica.
Liczba mnoga rzeczowników i przymiotników:
a) zakończonych na samogłoskę nieakcentowaną i na -e akcentowane tworzy się poprzez dodanie -s do formy pojedynczej.
b) zakończone na -í, -ú, na -y i na spółgłoskę tworzy się poza nielicznymi wyjątkami poprzez dodanie -es do formy liczby pojedynczej, np. gris — grises
c)w rzeczownikach zakończonych na -z w liczbie pojedynczej -z przechodzi w -c, na przykład: la voz — las voces
d) rzeczowniki, które w liczbie pojedynczej mają akcent na ostatniej sylabie tracą go w liczbie mnogiej, na przykład: la estación — las estaciones.
e) rzeczowniki zakończone na -s, np. crisis (kryzys) nie zmieniają się w liczbie mnogiej.
f) rzeczowniki złożone zakończone na -s, na przykład: el cumpleaños, nie zmieniają się w liczbie mnogiej.
g) niektóre rzeczowniki mają wyłącznie formy liczby mnogiej, na przykład: las gafas.
Źródło tekstu:
Oskar Perlin – Język hiszpański dla początkujących
Buchmann – Gramatyka języka hiszpańskiego
Źródło obrazka:
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz