Dzień dobry
Dzisiaj taki temat. U mnie intensywnie w życiu. W planach mam dalej naukę języków i pisanie na blogu. W tygodniu praca i praca, ale jest bardzo pozytywnie.
Fobia
Zaburzenie nerwicowe, którego objawem osiowym jest uporczywy lęk przed określonymi sytuacjami, zjawiskami lub przedmiotami. Osoba mająca fobie unika przyczyn jej wywołujących tym samym utrudnia jej to funkcjonowanie w społeczeństwie.
-Zostaje wywołany lęk wobec czegoś, co nie jest niebezpieczne.
-Dzielimy na fobie proste i specyficzne.
-Osoba ma świadomość, że jej lęk jest irracjonalny i nie stanowi zagrożenia.
-Przyczyny: nabyta klasycznie po przez warunkowanie klasyczne (dana osoba kojarzy obiekt wywołujący lęk z niebezpieczeństwem). Zagrożenie mogą wywoływać niechciane i nieakceptowane emocje.
Fizjologia: Wiąże się z objawami psychosomatycznymi, takimi jak przyśpieszenie akcji serca, suchością w ustach, szczękościsk, nadmierne pocenie się, zawroty głowy, poczucie utraty kontroli nad swoim zachowaniem lub subiektywnym poczuciem choroby psychicznej. Może też współistnieć z depresją, wtedy dochodzą do tego takie objawy, jak: drętwienie kończyn, znaczny spadek lub wzrost ciśnienia, bezdech, duszności, zaburzenia postrzegania i mowy, ucisk na klatkę piersiową, głowę, nos lub brzuch, omdlenia, arytmia serca, a nawet zatrzymanie akcji serca.
W kontekście postaci fikcyjnych fobia jest niezwykle ciekawa: odsłania bowiem słabość, historię, ranę, mechanizmu obronne, a także styl reagowania.
Fobia to silny, automatyczny lęk wywołany przez konkretny bodziec, który:
- jest natychmiastowy
- jest niekomfortowy
- jest nieproporcjonalny do zagrożenia
- wywołuje reakcję fizyczną
- prowadzi do unikania
- często ma korzenie w przeszłości
To stan: „Nie mogę. Nie potrafię. To jest dla mnie za dużo”
W ciele u postaci fobia wygląda tak:
- gwałtowny skok adrenaliny
- przyśpieszony oddech
- drżenie rąk
- napięcia mięśni
- rozszerzone źrenice
- pocenie się
- zamrożenie albo ucieczka
- ciało reaguje jak na realne zagrożenie
W emocjach:
- intensywny lęk
- panika
- poczucie utraty kontroli
- wstyd (że reaguje zbyt mocno)
- bezsilność
- czasem złość na siebie
- emocja przejmuje stery
W myślach:
- szybkie myśli, katastroficzne, automatyczne – „Nie mogę tego dotknąć”, „Zaraz coś się stanie”, „Nie dam rady”
W słowach:
- krótkie urwane zdania – „Nie… nie mogę”
- prośby o zatrzymanie sytuacji – „Zabierz to”, „Nie podchodź z tym”
- błaganie – „Proszę nie”
- usprawiedliwienia
- czasem milczenie z przerażenia
W zachowaniu:
- natychmiastowe unikanie
- ucieczka
- zamrożenie
- zasłanianie twarzy
- odwracanie wzroku
- próba ukrycia reakcji
Fobia o postaci mówi, że:
- Jest wrażliwa – reaguje intensywnie na bodźce
- ciągnie się za nią historia – jakaś trauma, doświadczenie, symbol
- jest bezsilna – emocje odbierają kontrolę
- ma mechanizm obronny – unikanie, zamrożenie, ucieczka
- relacyjnie – fobia ujawnia przed kim się otwiera, a przed kim zamyka
Style fobii:
- cicha – zamrożenie, brak słów, szerokie oczy – „Nie…”
- gwałtowna – krzyk, cofnięcie się, drżenie całego ciała – „Zabierz to!”
- maskowana – udawanie spokoju, drżące dłonie, ciało zdradza prawdę – „To nic… naprawdę”
- melancholijna – łzy, miękki bolesny lęk – „Nie wiem, czemu tak reaguję”
- agresywna – atak jako obrona, gniew maskujący panikę – „Nie podchodź”
Źródło tekstu:
Księga ludzkich uczuć – Tiffany Watt Smith
bing ai
Źródło obrazka:
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz