Osoba z niepełnosprawnością cz. 2 – Osoba z niepełnosprawnością intelektualną

Dzień dobry

Dzisiaj taki temat. Zapraszam.

Ostatnio w biegu i zapomniałam o wrzuceniu wpisu. Bardzo intensywny weekend miałam. Zaczęłam prowadzić dziennik. Gdyby ktoś chciał taki cudny dziennik to proszę o piękny komentarz. Wielkość dziennika to 110 MB z tego co pamiętam. Dziennik jest w Canvie i może ułatwić prowadzenie własnego życia, poznania siebie 🙂 Sama robiłam, trochę skorzystałam z pomocy Ai i innych bullet journal. Na tę chwilę szykuje dalej wpisy o niepełnosprawnościach. 26 marca to kluczowy czas, bo wtedy przedstawię w szkole swój wykonywany zawód Asystenta 🙂

Niepełnosprawność intelektualna

Pojęcie stosunkowo nowe, które wyparło dawne stygmatyzujące i wartościujące określenia takie jak: „niedorozwój umysłowy”, „upośledzenie umysłowe”. Niepełnosprawność intelektualna może być uznana przez zespół objawów charakteryzujący się deficytem funkcji poznawczych, wpływających na funkcjonowanie człowieka.

Niepełnosprawność intelektualna charakteryzuje się utrudnieniami w sferze poznawczej i adaptacyjnej, co oznacza wolniejsze uczenie się, czy opanowywanie różnych sprawności poznawczych lub społecznych. Niepełnosprawność intelektualna nie jest chorobą psychiczną, a często według mitów próbuje się osoby te stygmatyzować właśnie jako osobę chorą psychicznie i wyśmiewać.

Wiedza oraz pozytywne nastawienie emocjonalne i konkretne działania, pozwalają na stworzenie sprzyjających warunków społecznych do samodzielnego niezależnego i aktywnego życia dla osoby niepełnosprawnością intelektualną.

Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne (DSM) zalicza niepełnosprawność intelektualną do grupy zaburzeń neurorozwojowych. W najnowszej edycji DSM funkcjonowanie adaptacyjne odnosi się do trzech obszarów:

  • strefa koncepcyjna – zdolności i umiejętności w zakresie języka, czytania, pisania, matematyki, myślenia, wiedzy i pamięci.
  • strefa społeczna – odnosi się do funkcjonowania społecznego, empatii, komunikacji, zdolności i podtrzymywania kontaktów społecznych.
  • strefa praktyczna – samodzielność, odpowiedzialność, umiejętność gospodarowania pieniędzmi, czasem wolnym, czy ogólną organizacją zadań.

Według Międzynarodowej Klasyfikacji Uszkodzeń, Niepełnosprawności i Upośledzeń (ICD-10) upośledzenie umysłowe jest ujmowane jako zaburzenie lub niepełny rozwój umysłowy, który ujawnia się w okresie rozwojowym i stanowi o ogólnym poziomie inteligencji. Może występować samodzielnie lub z innymi zaburzeniami psychicznymi i fizycznymi. W przypadku niepełnosprawności intelektualnej wyróżniamy stopień:

-lekki (osoba samodzielna, zaradna społecznie)

-umiarkowany

-znaczny

-głęboki

Umiarkowany i znaczny uznawane są za głębokie, ale sam głęboki jest zupełnie rzadkim stanem, który się spotyka. Jest to zazwyczaj wada rozwojowa osoba posługuje się jednym słowem lub w ogóle prozumiewa się pozawerbalnie.

Ciekawostka:

*Aktualnie wartości diagnostyczne ilorazu inteligencji jest poddawany wątpliwościom.

Źródło treści:

Asystent osoby z niepełnosprawnością intelektualną – Poradnik metodyczny dla profesjonalistów. Monika Zima−Parjaszewska, Barbara Ewa Abramowska, MONDI PLUS Sp. z o.o

Źródło obrazka

https://unsplash.com/photos/woman-sitting-in-front-of-brown-wooden-table-NoRsyXmHGpI

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑