Szaman

Dzień dobry

Dzisiaj taki temat. Zapraszam.

Szaman – przedstawiciel, którego rolą jest udział w procesie negocjatora z siłami nadprzyrodzonymi. Stanowi kanał transmisyjny, przez który bogowie mogą porozumiewać się z ludźmi.

Słowo „szaman” posiada starożytny rodowód. Pierwszym określeniem można uznać ascetę, czyli śraman. W tradycji węgierskiej określają go taltoszem, u meksykańskich Indian nagualem, wcześniej u Azteków nazywany nahualli. W puszczańskich plemionach Ameryki Północnej nazywany jest curaco, a u Indian kolumbijskich komu. W górach Kaukazu Gruzini i Dagestańczycy mówią kadga. W dalekiej Japonii mamy miko, szamanki które odprawiają rytualne tańce przed bóstwem sintoistycznym. Po przeciwnej stronie Pacyfiku podobną rolę pełnią machi, szamanki Araukanów, a w Europie czuwale – węgierskie strażniczki kultu, znachorki i wróżki. Słowo szaman (śaman lub samana)wywodzi się z języka ewenkijskiego – ludu Tanguzów zamieszkujących Syberię Południowo-Środkową. Oznaczało stan podekscytowania lub poruszenia. Istnieje teoria, że śaman związane jest ze słowem śram, które oznacza ascetę lub praktykującego wyrzeczenie.

By zostać szamanem nie wystarczy chcieć. Nie jest to również przypadek. Decydującą rolę odgrywa zew linii przodków, więź dziedziczna. Najczęściej jednak zasadniczy wybór i decyzje podejmują duchy, które uważane są tu za główną siłę sprawczą. Wezwanie szamańskie najczęściej spada w momencie ekstremalnym, często związane z: utratą rodziny, zdrowia czy kataklizmem psychicznym. W szamanizmie badacze uznali, że zmieniony stań świadomości zbliża się do czystej schizofrenii. Różnicą jednak jest, że szaman w trakcie transu zachowuje zawsze kontrolę nad umysłem. Najważniejsze to poszerzenie jego mentalnych możliwości nie jest aberracją psychologiczną, lecz racjonalnym wypełnieniem powołania.

Szaman cieszy się aprobatą społeczną i nikogo nie dziwi, że ten rozwiązuje problemy, wówczas gdy uda się do innych sfer istnienia, bądź obcych światów. Pośredniczy w odpowiedzi „niebios”, czy też samego Boga/bogów. W trans wchodzą pomocą dudnienia bębnów albo z pomocą zastosowania środków halucynogennych.

Od mediumizmu odróżnia go to, że wykorzystuje zjawisko wychodzenia ducha na zewnątrz, a mediumizm polega na tym, że duch wchodzi do wewnątrz i pełni rolę biernego kanału. Media też często nie pamiętają wizji. Podobieństwem jest, że w obu przypadkach dochodzi do zmiany świadomości.

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/a-native-american-indian-headdress-with-feathers-oqhFgvLO_Z4

Źródło treści:

Tajemnice dawnej medycyny, magii i erotyki – Jan Niżnikiewicz

Bogowie Polski – Szymon Zdziebłowski