PSYCHOLOGIA cz. 39 – Represja

Dzień dobry

Dzisiaj krótki temat, bo niestety jestem nieprzygotowana. Od kilku dni biorę się za pisanie i idzie jak krew z nosa. Nawet nie ma kiedy poczytać. Żeby było śmieszniej nie mam siły na nic, bo dopadło mnie przeziębienie. A jutro mamy jechać z córką do rodzinnego miasteczka. Po prostu cudownie, jeśli chodzi o jakiekolwiek plany. Szczególnie, że bilety kupiłam 2 tygodnie temu. Denerwuje mnie to straszliwie, że co nie zaplanuje idzie w tango. Jeszcze że ostatnio trudny czas. Pogoda nie sprzyja. Ach…

Represja to jeden z mechanizmów chroniących nas przed emocjami, to wypieranie emocji przez co zamiast do świadomości są one zepchnięte do podświadomości. Przykładem jest na przykład sytuacja której ktoś stwierdzi że nie pamięta, że był zły na swoją matkę.

Mowa ciała u postaci fikcyjnej:

  • twarz bez wyrazu
  • ciało sztywne, ale nie agresywne
  • brak spontanicznych reakcji
  • długie zawieszenia
  • patrzenie „przez” ludzi
  • zamrożenie, odcięcie

Sposób mówienia:

  • płasko, rzeczowo, bez emocji – „Nie pamiętam”, „To nieistotne”, „Nie wiem, o czym mówisz”, „Nie czuję nic”
  • ton bywa: monotonny, odległy, jakby mówiła o kimś innym

Wewnętrzne myśli:

  • pustka zamiast emocji – „Dlaczego nic nie czuję?”, „Nie wiem, czemu to takie trudne”, „Nie pamiętam, co było wcześniej”, „To chyba nie było ważne.”

Zachowania:

  • emocje zepchnięte do podświadomości wracają jako: koszmary, somatyzacja (ból brzucha, mignreny, napięcie), wybuchy „znikąd”, fobii, unikanie miejsc, ludzi, tematów, nagłych ataków paniki, kompulsji (sprzątanie, praca, perfekcjonizm).
  1. Najpierw reakcja:
    • ktoś mówi coś bolesnego, ale ona milczy
    • ktoś wspomina traumę, ale ona „nie pamięta”
    • sytuacja stresowa, ale ona jest nad wyraz spokojna
  2. „Dziury” w pamięci:
    • brak wspomnień z dzieciństwa
    • niepamięć ważnych wydarzeń
    • nagłe urwane zdania: „To było… nie wiem”
  3. Emocje wracające bokiem:
    • koszmary
    • nagłe napięcie mięśni
    • drżenie rąk bez powodu
    • unikanie pewnych osób
  4. Momenty pęknięcia:
    • nagły płacz, bez powodu
    • atak paniki
    • flashback
    • agresja do siebie lub przedmiotów

Style:

Represja traumy – ktoś pyta o jej dzieciństwo, a postać mówi, że nie pamięta. Uśmiecha się lekko, a jej dłonie drżą. W nocy ma koszmary.

Represja złości – ktoś upokarza postać, a ta mówi: „W porządku” i twarz spokojna, ale paznokcie wbijają się w jej dłoń. Później rzuca odruchowo przedmiotem o ścianę.

Represja wstydu – ktoś wypomina postaci jej dawny błąd, a ta mówi: „Nie wiem, o czym mówisz”, głos ma równy, ale oddech płytki. Wieczorem nie może zasnąć

Represja lęku – postać znajduje się w niebezpiecznym miejscu, ale stwierdza „Jest spokojnie”, jej ciało jest sztywne jak kamień, a po wyjściu trzęsą się jej ręce.

Źródło tekstu:

Regulowanie emocji – dr Raja Selvam

bing ai

Źródło obrazka:

https://unsplash.com/photos/woman-in-black-tank-top-IdRuL0Fb5Kc

Dodaj komentarz

Zacznij bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Do góry ↑