Zapraszam do korzystania z informacji zawartych w tym wpisie. Możecie po prostu skorzystać ze stylów wojowniczych dotyczących gatunku książki, bądź skorzystać z opisów ras, które najczęściej są wojownikami.
NA GŁOWĘ: Opaska młodego Indianina; Pióropusz wodza; Kapelusz kowboja CIAŁO: Kamizelka kowboja; Koszula szeryfa; Poncho indiańskie BUTY: Buty kowboja
Wojownik tego stylu jest chudy, wysoki, z twarzą wysuszoną słońcem. Skóra pokryta pyłem pustynnym. Oczy wąskie, czujne. Włosy skryte pod kapeluszem.
Kamizelka – odporna na kurz, wiatr i drobne ciosy
Kapelusz – szeroki, zacienia twarz
Pas – z kaburami na broń i noże
Style narracji: suchy, lakoniczny, pełen pustynnego klimatu i samotności.
Grimdark, Nekromatyczny
Wojownik zazwyczaj chudy, a nawet niemal wychudzony, a skóra jest popielata. Oczy wojownika są zapadnięte, ale błyszczące jak żar w popiele. Ruchy ma płynne, ale niepokojąco ciche
Pancerz – wykonany z czarnych płyt, które wydają się chłonąć światło
Hełm – przypomina maskę pogrzebową, z pionowymi nacięciami jak łzy
Pas – ozdobiony kośćmi i fiolkami z zaklęciami
Styl narracji – mroczny, surowy, pełen śmierci i beznadziei.
Steampunk
Wojownik – Wygląd takiego wojownika zazwyczaj odznacza się tym, że jest chudy. Twarz jest częściowo zakryta mosiężną maską filtrującą powietrze. Oczy błyszczą w świetle lamp olejowych, jedno naturalne, drugie mechaniczne.
Egzoszkielet parowy – rury, zawory, tłoki; wzmacnia siłę i pozwala dźwigać ciężkie bronie.
Hełm – z wbudowanymi soczewkami optycznymi, które zmieniają barwę zależnie od trybu walki.
Pancerz – stalowe płyty połączone grubymi nitami, z kieszeniami na narzędzia
Styl narracji – industrialny, pełen dźwięków metalu, pary i mechanizmów.
Science-Fiction
Wojownik zazwyczaj jest smukły, wysoki, z idealnie symetrycznymi rysami twarzy. Skóra lekko połyskuje, jakby była pokryta cienką warstwą nanowłókien. Oczy mają metaliczny refleks, zmieniają barwę zależnie od trybu bojowego.
Pancerz fotonowy – półprzezroczyste płyty, które twardnieją pod wpływem energii.
Hełm – wyposażony w HUD, skaner biomasy i komunikator kwantowy.
Egzoszkielet – wzmacnia siłę, stabilizuje ruchy, pozwala skakać na duże odległości.
Styl narracji – chłodny, technologiczny, pełen terminologii naukowej i syntetyczmej precyzji.
Baśń
Wojownik w baśni to postać o delikatnych rysach twarzy, jakby wyrzeźbiona z księżycowego światła. Włosy długie, falujące i często w nienaturalnym kolorze – srebrne, błękitne, różowe.
Pancerz – lekki jak mgła, odporny na zaklęcia
Hełm – przypomina koronę z gałązek i kryształów.
Peleryna – zmienia kolor zależnie od emocji wojownika
Styl narracji – poetycki, metaforyczny, pełen światła, natury i magii.
Realizm
Realnie twarz wojownika jest poorana zmarszczkami i bliznami. Sylwetka jest krzepka, ale nie przesadnie muskularna – ciało człowieka, który pracował fizycznie całe życie. Włosy zazwyczaj krótkie, praktycznie, często jeśli długie związane w prosty kucyk.
Kolczuga – ciężka, ale niezawodna
Hełm – prosty, funkcjonalny, bez ozdób
Tarcza – drewniana, obita metalem
Styl narracji: realistyczny, brutalny, skupiony na fizyczności, zmęczeniu i konsekwencjach walki.
Wojownik ma skórę spaloną słońcem, włosy splątane od wiatru i soli. Oczy jasne, jakby odbijało się w nich morze. Sylwetka gibka, wyćwiczona wspinaniem po linach.
Pancerz – pleciony z grubych impregnowanych lin okrętowych
Hełm – przypomina kaptur marynarza, wzmocniony metalowymi obręczami
Buty – antypoślizgowe, odporne na wodę
Styl narracji: rytmiczny, morski, pełen metafor związanych z oceanem.
Wojownik mag
Wojownik jest zazwyczaj smukły, z oczami świecącymi jak kryształy. Włosy unoszą się lekko, jakby poruszane niewidzialnym wiatrem.
Pancerz – najczęściej astralny, półprzezroczysty, utkany z energii.
Hełm – przypomina fragment nocnego nieba
Rękawice – reagują na zaklęcia, zmieniając kolor
Styl narracji: poetycki, kosmiczny, pełen metafizyki
Wygląd wojownika fantasy przedstawia zazwyczaj wysoką istotę, o wyrzeźbionej sylwetce, którą uzyskano po latach treningu. Wojownika fantasy zazwyczaj jest surowa, najczęściej ma bliznę biegnącą od skroni do kącika ust, albo liczne blizny na ciele. Jeśli ma włosy, to są one związane w węzeł, mogą wysuwać się pojedyncze pasma podczas marszu.
Styl wojownika w typowym fantasy to heroizm, podkreślający majestat i przeznaczenie.
Wygląd wojownika high fantasy to maszyna do walki w ludzkiej skórze. Ramiona szerokie jak belki, skóra lekko szorstka od pyłu bitewnego. Oczy jasne, niemal świetliste – odbicie magii, którą przesiąknął pancerz.
Styl wojownika w typowym high fantasy – epicki, monumentalny, pełen starożytnej magii.
UBIÓR TUŁÓW ZBROJA
ZBROJA
a) lekka
b)średni pancerz
c) ciężka
Każda z wymienionych może być:
Skórzana
Ćwiekowana
Płytowa
*Więcej pierścieni i naszyjników w poście ubioru magów
STROJE WYBRANE
Strój dla goblinów:
NA GŁOWĘ: (Lekki) szyszak goblinów; Kaptur sprytnego goblina NA CIAŁO: Goblińska zbroja BUTY: Buty goblina; NA RĘCE: Rękawice goblinów
Gobliński wojownik – niski, zielonkawy, z długimi uszami sterczącymi na boki. Oczy żółte, błyszczące jak monety. Zęby krzywe, ale ostre.
Pancerz goblina – zrobiony z tego, co goblin znalazł: skorupy żółwi, blachy z wraku, czy nawet pokrywki od garnków
Hełm – krzywy, często za duży, ozdobiony kośćmi i piórami.
Naramienniki – wysuszone, twarde jak drewno, śmierdzące jak mokra piwnica.
Styl narracji – chaotyczny, humorystyczny, ale z nutą brutalności
Strój gnoma
Ogniowe buty gnoma
Gnom jest niski – zwykle nie przekracza metra wzrostu – ale jego postura jest krzepka, a ruchy szybkie i energiczne. Twarz ma żywą, pełną ekspresji: duże oczy błyszczą z ciekawością, brwi unoszą się przy każdym nowym pomyśle, a usta wykrzywia lekki uśmiech, jakby gnom wiedział coś, czego inni nie dostrzegają. Skóra ma odcień od jasnego beżu po lekko oliwkowy, a włosy bywają w kolorach naturalnych lub fantastycznych – rude jak miedź, srebrne jak drut, niebieskie jak iskra magicznej energii. Palce gnoma są długie, zręczne, idealne do pracy z mechanizmami. Jego oczy często mają różne szkła powiększające, soczewki lub mini-monokle, które nosi nawet w walce.
Pancerz – pełen schowków na narzędzia, kieszeni, skrytek i mini-mechanizmów.
Hełm – mosiężny z małymi soczewkami powiększającymi, czasem z małym kominem odprowadzającym parę z mechanizmów
Naramienniki – ozdobione przewodami i runami, które wzmacniają magię techniczną lub wyzwalają drobne błyski energii podczas walki.
Pas – z uchwytami na narzędzia, fiolki z olejem, mini-granaty, klucze i zapasowe części.
Styl narracji: lekki, szybki, pełen humoru, błyskotliwości i kreatywności. Gnom walczy nie siłą, lecz pomysłowością: pułapki, mechanizm, magia techniczna, spryt i nieprzewidywalność. Jego styl jest chaotyczny, ale genialny – przeciwnik nigdy nie wie, czy gonom wyciągnie z kieszeni śrubokręt czy mini-bombę.
Centaur (półczłowiek-półkoń):
BUTY: Buty centaura
Centaura górna połowa ciała to muskularny tors człowieka – szerokie ramiona, silne ręce, twarz o wyrazistych rysach. Oczy są ostre, czujne jak u doświadczonego jeźdźca, który całe życie spędził na otwartych równinach. Włosy często splata w wojenne warkocze, ozdobione piórami, koralikami lub metalowymi pierścieniami.
Dolna połowa to ciało konia – potężne, szybkie, z wyraźnie zarysowanymi mięśniami. Futro może mieć barwy od kasztanowego po siwą, od gniadego po kruczo-czarne kopyta, które są twarde jak kamień, a ruchy centaura są płynne i pełne siły. Gdy biegnie, ziemia drży: gdy staje w miejscu wygląda jak żywy posąg wojny.
Naramienniki – dopasowane do ruchów łuku i włóczni, wzmacniają ramiona podczas walki w biegu.
Pancerz – chroni koński tułów wykonany z lekkich, elastycznych płyt, które nie ograniczają galopu, Często zdobiony symbolami klanu lub runami szybkości.
Hełm – otwarty, areodynamiczny, często ozdobiony końskimi włosiami lub piórami, które powiewają podczas galopu.
Pas – z miejscem na sakwy, fiolki, ostrza, narzędzia, po które centaur może sięgnąć bez zatrzymywania biegu.
Styl narracji – epicki, dynamiczny, pełen ruchu, przestrzeni i dumy. Centaur walczy, jak żywa burza: pędzi, uderza, znika, wraca. Jego styl jest połączeniem siły konia i precyzji człowieka – idealny do walki na otwartych przestrzeniach, gdzie może wykorzystać swoją prędkość i masę.
Dla elfów:
NA GŁOWĘ: Czapka leśnego elfa BUTY: Elfie buty
Elf jest wysoki i smukły, o sylwetce przypominającej żywy posąg wyrzeźbiony z światła i cienia. Jego ruchy są płynne, niemal bezgłośne, jakby stąpał po ziemi lżejszy niż powiew wiatru. Twarz ma delikatną, o ostrych kościach policzkowych, długich, wąskich brwiach. Oczy elfa są niezwykłe – jasne, świetliste, często w odcieniach zieleni, złota lub srebra, jakby odbijały światło księżyca.
Uszy są długie, smukłe, lekko zakrzywione ku górze, ozdobione pierścieniami, cienkimi łańcuszkami lub runicznymi tatuażami. Włosy elfa są gładkie, lśniące, w kolorach natury: srebrne jak mgła, złote jak słońce, czarne jak noc, zielonkawe jak mech lub brązowe jak kora drzewa.
Elf porusza się z gracją, która nie jest udawana – to naturalna elegancja istoty, która żyje w harmonii z magią i naturą.
Pancerz – wykonany z magicznych liści i cienkich, elastycznych płyt. Lekki, niemal niewyczuwalny, ale niezwykle odporny na zaklęcia i strzały.
Hełm – areodynamiczny, ozdobiony piórami lub runami, które wzmacniają percepcję i celność.
Naramienniki – wykonane z srebrzystego metalu, który odbija światło i wzmacnia magię ochronną.
Pas – z miejscem na fiolki, eliksiry, strzały amulety i drobne narzędzia.
Styl narracji: Poetycki, elegancki, pełen światła, natury i precyzji. Elf walczy jak tancerz – szybko, lekko, z perfekcyjną kontrolą nad każdym ruchem. Jego styl jest połączeniem magii, łucznictwa, akrobatyki i subtelnej, śmiertelnej finezji.
Ork
ZBROJA: Mocarna orcza zbroja NA GŁOWĘ: Hełm orka BUTY: Orcze buty siły szamana; Buty odważnego orka
Ork jest masywny, potężny, zbudowany jak żywa skała. Jego sylwetka to połączenie surowej siły i dzikiej energii – szerokie barki, grube ramiona, muskularny tors, a nogi jak filary. Skóra orka ma odcień zieleni, szarości lub brunatnego błota zależnie od klanu. Skóra jest twarda jak skóra nosorożca, często pokryta bliznami, które ork nosi z dumą.
Twarz orka jest surowa: szeroka szczęka, wystające kły, nos spłaszczony jak po wielu walkach, oczy żółte lub czerwone, błyszczące gniewem i determinacją. Włosy jeśli w ogóle ork je ma, są zwykle splątane, związane w wojenne warkocze lub ogolone z pozostawionym irokezem.
Ork porusza się ciężko, ale z zaskakującą szybkością w walce. Jego krok jest pewny, a obecność budzi respekt lub strach.
Pancerz – ciężki, brutalny, wykonany z grubych płyt metalu, kości i trofeów z pokonanych przeciwników. Każdy element wygląda jak zdobycz, a nie jak rzemiosło.
Hełm – masywny, często z rogami lub kolcami. Pokryty zaschniętą krwią, runami wojennymi lub symbolami klanu.
Naramienniki – ogromne, często asymetryczne, wykonane z metalu, skóry lub kości. Chronią przed ciosami, ale też służą jako narzędzie zastraszania.
Styl narracji: surowy, brutalny, pełen gniewu, siły i wojennej dumy. Ork walczy jak żywa burza – nie zna strachu, nie zna wahania. Jego styl jest bezpośredni, potężny, niszczący. To wojownik, który nie cofa się nigdy, nawet gdy wszystko jest stracone.
OGR
Stalowa ochrona ogra
Ogr jest ogromny, często dorasta do trzech metrów wysokości. Jego ciało przypomina głaz ożywiony magią: masywne, szerokie, z mięśniami napiętymi jak liny. Skóra ma odcień ziemi – szarawy, brunatny, zielonkawy lub żółtawy – i jest gruba jak skóra słonia, pełna blizn, zadrapań i śladów po dawnych bitwach.
Twarz ogra jest ciężka, brutalna: szeroka szczęka, masywne kości policzkowe, małe oczy głęboko osadzone pod gęstymi brwiami. Oczy często mają kolor błota, bursztynu lub krwi. Nos jest spłaszczonym a uszy duże ostające. Włosy – jeśli ogr je ma – są rzadkie, szorstkie, często związane w niechlujne kucyki lub pozostawione w dzikim nieładzie.
Ogr porusza się ciężko, ale jego siła jest przerażająca, Gdy uderza, ziemia drży. Gdy biegnie, przeciwnicy uciekają, zanim zdąży ich dosięgnąć.
Pancerz – wykonany z kości dużych zwierząt, czasem nawet z kości gigantów. Płyty są nieregularne, surowe, ale niezwykle wytrzymałe.
Hełm – toporny, ciężki, często zdobiony z czaszki ogromnego zwierzęcia. Ozdobiony kolcami, trofeami lub metalowymi obręczami.
Naramienniki – wykonane z płyt skalnych lub grubych warstw metalu, które ogr nosi jakby były lekkie jak piórko
Pas – szeroki, skórzany, z miejscem na ogromne narzędzia, kości, amulety i broń krótką.
Styl narracji: surowy, monumentalny, pełen brutalnej siły i prymitywnej potęgi. Ogr walczy jak żywy taran – nie zna strategii, nie zna subtelności. Jego styl to czysta destrukcja: miażdżenie, rozbijanie, rzucanie przeciwnikami jak kamieniami. A jednak w tej brutalności jest pewna majestatyczna prostota. Ogr jest wojownikiem natury, nie cywilizacji.
Hełm – toporny, ciężki
Paladyn (więcej znajdziesz o Paladynie jak klikniesz link)
NA RĘCE: Karwasze Paladyna
Zbroja – lśni nawet w ciemności
Hełm – ozdobiony symbolami wiary.
Krasnolud
Krasnolud jest niski, ale niezwykle krzepki – jego sylwetka przypomina blok granitu, który ktoś obdarzył życiem. Ramiona ma szerokie, tors masywny, a nogi krótkie, lecz potężne, stworzone do marszu przez tunele, góry i kopalnie. Skóra krasnoluda ma odcień od jasnego beżu po ziemisty brąz, często pokryta jest tatuażami runicznymi lub bliznami po pracy w kuźni.
Twarz krasnoluda jest surowa: szeroka szczęka, gęste brwi, noc mocny i prosty. Oczy są małe, ale przenikliwe – często w odcieniach brązu, złota lub szarości jak metal. Najbardziej charakterystyczna jest broda: długa, gęsta, splatana w warkocze, ozdobiona pierścieniami, klamrami, runami lub metalowymi paciorkami. Broda jest dumą wojownika – symbolem jego rozrodu i siły.
Krasnolud porusza się ciężko, ale pewnie. Każdy krok brzmi jak uderzenie młota o kowadło.
Pancerz – ciężki, ale niezwykle wytrzymały, wykonany z grubych płyt metalu, pokryty runami ochronnymi. Każda płyta jest ręcznie kuta, a runy wzmacniają odporność na magię i ciosy.
Hełm – masywny, z grubego metalu, często zdobiony złotem, srebrem lub symbolami rodu. Chroni głowę przed odłamkami skał i ostrzami przeciwników.
Naramienniki – ogromne, ciężkie, zdobione młotami, kilofami lub runami
Pas – z miejscem na narzędzia, fiolki z olejem, amulety, zapasowe runy oraz broń krótką.
Wojownik smoczej krwi – półsmok – półczłowiek
Skóra tego wojownika jest pokryta łuskami w odcieniach czerwieni i złota. Oczy pionowe, gadzie. Włosy zastąpione krótkimi, twardymi wyrostkami.
Pancerz – lekki, elastyczny, odporny na ogień
Hełm – przypomina pyski smoków, z otworami na parę
Nagolenniki – rozgrzewają się podczas walki, zostawiając ślady na ziemi
Styl narracji – mistyczny, pełen ognia, potęgi i starożytnych rodów
Firbolog:
Jest wysoki jak młode drzewo – zwykle ponad dwa metry, o szerokich ramionach i mięśniach wyrobionych pracą w dziczy, nie siłową. Jego skóra ma odcień ziemi: szarawy, lekko niebieskawy lub zielonkawy, jak mech na kamieniu. Twarz jest łagodna, z dużymi oczami przypominającymi jelenie – pełnymi empatii, ale potrafiącymi się zmienić w spojrzenie wojownika, gdy las jest zagrożony. Włosy często długie splątane, w kolorach natury: rudy jak jesienne liście, brązowy jak kora, srebrny jak mgła o poranku.
Ruchy firbolga są miękkie, spokojne, jakby każdy krok był przemyślany, nawet jego oddech wydaje się zsynchronizowany rytmem lasu.
Pancerz – wykonany z twardych magicznych korzeni, które oplatają ciało jak żywe. Pancerz jest lekki, ale niezwykle wytrzymały, a jego powierzchnia zmienia fakturę w zależności od zagrożenia.
Hełm – przypomina maskę z drewna i porostów, ozdobioną jelenimi rogami lub gałązkami
Naramienniki – pokryte runami natury, które świecą, gdy firbolg korzysta z magii lub gniewu lasu
Pas – z kieszeniami na zioła i amulety i drobne talizmany ochronne.
Narracja – epicko-baśniowy, pełen natury, spokoju i starożytnej mądrości. Firbolg nie jest wojownikiem z wyboru – jest nim z konieczności, gdy las wzywa go do obrony.
Satyra
Połowa ciała przypomina człowieka – muskularnego, smukłego o skórze lekko opalonej i włosach splątanych jak trawy na polanie. Dolna połowa to nogi kozła, zakończone mocnymi, błyszczącymi kopytami. Jego ruchy są sprężyste, szybkie, pełne naturalnej gracji. Oczy satyra mają w sobie dzikość – złote lub bursztynowe, często z poziomymi źrenicami. Rogi wyrastają z czoła: krótkie i zakrzywione u młodych, długie i spiralne u doświadczonych wojowników. Na twarzy często widać uśmiech, jakby satyr znał rytm świata, którego inni nie słyszą.
Pancerz – lekki, wykonany z cienkich metalowych blaszek, które brzęczą przy ruchu. Ten dźwięk nie zdradza satyra – przeciwnie, wprowadza go w bojowy trans.
Hełm – ozdobiony piórami, muszlami lub dzwoneczkami. Rogi satyra są w nim wyeksponowanie, a nie ukryte.
Naramienniki – splecione z magicznych pnączy, które wzmacniają siłę ramion i nie krępują ruchów
Pas – z miejscem na małe instrumenty, amulety i talizmany związane z muzyką.
Styl narracji – dynamiczny, rytmiczny, pełen ruchów, muzyki i dzikości. Satyrowie walczą tak, jak tańczą – w rytmie, który sami tworzą, ich styl jest nieprzewidywalny, chaotyczny, ale niezwykle skuteczny.
Aarakocra
Przypomina humanoidalnego ptaka: wysoki, ale lekki, z ciałem zbudowanym do lotu. Jego kości są smukłe, a mięśnie sprężyste, stworzone do gwałtownych zwrotów i szybkich uderzeń. Całe ciało pokrywają pióra – ich barwa zależy od klanu: od bieli jak śnieg, przez błękit nieba, aż po czerń burzowych chmur. Twarz jest ptasia, z ostrym dziobem i oczami o intensywnym, drapieżnym spojrzeniu. Oczy potrafią dostrzec ruch z ogromnej odległości, a źrenice reagują na światło jak u sokoła. Skrzydła wyrastają z ramion – szerokie, mocne o rozpiętości nawet trzech metrów. W spoczynku składają się ciasno, ale w locie tworzą majestatyczną sylwetkę. Nogi zakończone są ostrymi szponami, które mogą służyć jako broń.
Pancerz – lekki, wykonany z cienkich metalowych płytek i utwardzonych piór. Nie krępuje ruchów skrzydeł, a jego powierzchnia odbija światło jak tafla wody.
Hełm – przypomina aerodynamiczną maskę, często ozdobioną piórami klanu. Chroni głowę podczas szybkich lotów i nurkowań.
Naramienniki – wzmacniają stabilność skrzydeł i chronią przed zimnem na dużych wysokościach
Pas – z lekkimi sakiewkami na amulety, mapy prądów powietrznych i drobne narzędzia.
Styl narracji – dynamiczny, szybki, pełen ruchu, wysokości i przestrzeni. Aarakocra walczy jak wiatr – pojawia się i znika, uderza z góry, wykorzystuje prądy powietrzne i przewagę wysokości. Jego styl jest elegancki, ale też śmiertelnie skuteczny.
Tieflinga
Jest smukły, ale silny – jego sylwetka przypomina tancerza lub zabójcę, nie ciężkiego barbarzyńcę. Skóra ma odcień nie z tego świata: głęboki czerwony, fioletowy, popielaty i czarny jak noc. Oczy świecą intensywnym blaskiem – złotym, czerwonym lub białym, bez widocznych źrenic, co nadaje mu niepokojący, nadnaturalny wygląd.
Z czoła wyrastają rogi: spiralne, zakrzywione do tyłu, krótkie i ostre lub długie jak u demonicznego jelenia. Ogon zakończony ostrym, elastycznym czubkiem, porusza się niezależnie od reszty ciała zdradzając emocje tieflinga.
Włosy często kontrastują ze skórą – srebrne, białe, czarne jak smoła lub krwistoczerwone. Twarz jest piękna w sposób niepokojący: ostre kości policzkowe, pełne usta, spojrzenie, które potrafi zahipnotywzować.
Pancerz – wykonany z ciemnego metalu, który lekko żarzy się od wewnątrz. Płyty mają ostre krawędzie, a runy na powierzchni pulsują, gdy używa magii.
Hełm – dopasowany tak, by eksponować rogi, nie ukrywać ich. Często ozdobiony demonicznymi symbolami lub płomiennymi ornamentami.
Naramienniki – rozgrzewają się podczas walki, zostawiając na powierzchni smugi ciepła.
Pas – z miejscem na fiolki z eliksirami, demoniczne amulety i broń krótką.
Styl narracji – mroczny, intensywny, pełen ognia, gniewu i wewnętrznego konfilktu. Tiefling walczy jak ktoś kto zna swoją ciemność i potrafi ją wykorzystać. Jego styl jest szybki, precyzyjny, pełen magii i brutalnej elegancji.
Nagi
Naga ma humanoidalny tors, ale od pasa w dół jego ciało przechodzi w potężny, muskularny ogon wężowy. Skóra jest gładka, lśniąca, pokryta łuskami o barwach zależnych od klanu: szmaragdowa, złota, obsydianowa, turkusowa lub w odcieniach piasku pustyni.
Oczy są hipnotyczne – pionowe źrenice, intensywne kolory, często żarzące się, gdy wojownik wpada w bojowy trans. Twarz jest smukła, o ostrych rysach, z lekko wydłużonymi kłami widocznymi przy uśmiechu.
Ruchy nagi są płynne, niemal taneczne. Potrafi poruszać się bezszelestnie, a jego ogon pozwala mu błyskawicznie zmieniać kierunek, owijać się wokół przeciwnika lub unosić ciało w górę jak kobrę szykującą się do ataku.
Pancerz – lekki, dopasowany do łuskowatej skóry. Wykonany z elastycznych metalowych segmentów, które nie krępują ruchów ogona. Często zdobiony wzorami przypominającymi wijące węże.
Hełm – przypomina rozłożony kaptur kobry, chroni głowę i szyję, a jednocześnie nadaje wojownikowi majestatyczny, groźny wygląd.
Naramienniki – ozdobione runami, które wzmacniają magię trucizn i zaklęć paraliżujących.
Pas – z miejscem na fiolki z toksynami, amulety ochronne i ceremonialne ostrza.
Styl narracji – mistyczny, płynny, pełen napięcia i egzotycznej grozy. Naga walczy jak wąż: cierpliwie, szybko, precyzyjnie. Jego styl jest połączeniem magii, akrobatyki i brutalnej siły ogona, który potrafi zmiażdżyć kości lub powalić przeciwnika jednym uderzeniem.
Role Playing Polska 
Dodaj komentarz